Είναι έντονα συμβολικό το γεγονός, ότι το 2013 ξεκίνησε με την ένταξη στη δύναμη του Π/Ν του υπερσύγχρονου πυρηνικού υποβρύχιου - φορέα στρατηγικών πυραύλων «Yury Dolgoruky» και τελείωσε με τη θέση σε υπηρεσία του υποβρυχίου της ίδιας κατηγορίας «Alexander Nevsky». Το πρώτο πυρηνοκίνητο εντάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό στις 10 Ιανουαρίου, ενώ το δεύτερο - στις 23 Δεκεμβρίου. Όπως σημείωσε σχετικά ο Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, η δυναμική της ναυπήγησης του πυρηνικού υποβρύχιου στόλου επιτρέπει να υπολογίζουμε, ότι, μέχρι το 2020, η Ρωσία θα είναι σε θέση να ανανεώσει πλήρως τη ναυτική συνιστώσα της στρατηγικής πυρηνικής της τριάδας.

Τα «Yury Dolgoruky» και «Alexander Nevsky» είναι υποβρύχια της νέας σειράς 955 «Borey» . Αυτή τη στιγμή, υποβάλλεται σε δοκιμές το τρίτο πυραυλοφόρο του προγράμματος αυτού, το «Vladimir Monomach», το οποίο θα αναλάβει ναυτική υπηρεσία κατά το επόμενο έτος. Στα επόμενα επτά χρόνια, το ρωσικό Ναυτικό θα παραλάβει πέντε ακόμα πυρηνικά υποβρύχια καταδρομικά της σειράς «Borey». Και μάλιστα, το κάθε ένα από τα επόμενα στρατηγικά πυρηνικά πλοία θα αποτελεί μια βελτιωμένη έκδοση του πρωτοτύπου της σειράς «Yury Dolgoruky».

Αν, για παράδειγμα, το καθένα από τα τρία προαναφερθέντα «Borey» είναι εξοπλισμένο με δεκαέξι υπερσύγχρονους βαλλιστικούς πυραύλους «Bulava», τα επόμενα υποβρύχια θα φέρουν επί του σκάφους είκοσι τέτοιους πυραύλους. Ανάλογα με την έκδοση, η αποσπώμενη κεφαλή του «Bulava» είναι σε θέση να οδηγήσει στο στόχο 6-10 πυρηνικές γομώσεις με ανεξάρτητη στόχευση.

Η Ρωσία έχει ξεκινήσει αυτόν το δυναμικό εκσυγχρονισμό των στρατηγικών πυρηνικών της δυνάμεων, όχι λόγω της επιθυμίας της να αποκτήσει ένα μεγαλύτερο «πυρηνικό ρόπαλο», αλλά λόγω του ότι τα σοβιετικά πυρηνικά όπλα και οι φορείς τους έχουν αντικειμενικά εξαντλήσει τα χρονικά τους τους όρια - σημειώνει ο αρχισυντάκτης του περιοδικού «Εθνική Άμυνα», 'Ιγκορ Κολοτσένκο . Έτσι, στο Στόλο του Ειρηνικού απέμειναν μόλις τρία στρατηγικά υποβρύχια της πεπαλαιωμένης σειράς 667BDR «Kalmar». 'Ηρθε η ώρα να αποστρατευθούν, αφού ο χρόνος υπηρεσίας του καθενός από αυτά υπερβαίνει τα τριάντα χρόνια . Προς αντικατάσταση αυτών ακριβώς θα έρθουν τα πυραυλοφόρα της σειράς «Borey» . Ωστόσο, στη δύναμη του στόλου παραμένουν ενταγμένα έξι στρατηγικά πυρηνικά υποβρύχια 667BDRM «Dolphin» (Delta IV σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση του NATO). Αυτά τα υποβρύχια έχουν επισκευαστεί και ανακαινιστεί και είναι εξοπλισμένα με βαλλιστικούς πυραύλους επιφανείας-επιφανείας «Sineva» - παρατηρεί ο 'Ιγκορ Κολοτσένκο :

Αναμένεται ότι θα παραμείνουν στη δύναμη του στόλου για δέκα, δώδεκα, ίσως και δεκαπέντε χρόνια. Στη συνέχεια, θα πρέπει επίσης να αντικατασταθούν από ήδη μέχρι τότε εκσυγχρονισθέντα «Borey» . Τότε θα έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος ζωής και υπηρεσίας των σοβιετικών στρατηγικής τάξης πυρηνικών υποβρύχιων και θα διαθέτουμε από τέσσερα «Borey» στο Στόλο του Ειρηνικού και στο Βόρειο Στόλο. Θα εξασφαλιστεί η δυνατότητα μόνιμης μάχιμης περιπολίας τουλάχιστον δύο υποβρύχιων - ενός στο Βόρειο Στόλο και του άλλου στο Στόλο του Ειρηνικού - αμφοτέρων έτοιμων για άμεση εκτόξευση πυραύλων εναντίον δυνητικού αντιπάλου.

Εκτός από τα στρατηγικά «Borey», από το 2020 στη δύναμη του Πολεμικού Ναυτικού αναμένεται να ενταχθούν τουλάχιστον οκτώ νέα πολλαπλού ρόλου πυρηνικά υποβρύχια της σειράς 885 «Yasen», οπλισμένα με πυραύλους cruise τέταρτης γενιάς. Το πρώτο πλοίο της σειράς το «Severodvinsk» είναι πρακτικά έτοιμο.
Γενικά, στο κρατικό εξοπλιστικό πρόγραμμα προβλέπεται ένας άνευ προηγουμένου -από την εποχή της ΕΣΣΔ - προϋπολογισμός: περισσότερα από είκοσι δύο τρισεκατομμύρια ρούβλια - παρατηρεί ο στρατιωτικός αναλυτής της εφημερίδας «Κομσομόλσκαγια Πράβντα», Βίκτορ Μπαρανιέτς:

Η μερίδα του λέοντος σ΄ αυτό το κρατικό πρόγραμμα, σχεδόν το ένα τρίτο - διατίθενται ειδικά για τη ναυπήγηση νέων πλοίων για το Πολεμικό Ναυτικό, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών υποβρυχίων. Μέχρι το 2020, αναμένεται να εμφανιστούν περίπου 15 μονάδες αυτών των σύγχρονων υποβρυχίων. Πρόκειται για μια σημαντικότατη ενίσχυση του πυρηνικού μας στόλου. Τα σκάφη αυτά μάς είναι αναγκαία, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ολοκληρωτική παρουσία μας σε όλες τις θάλασσες και τους ωκεανούς, ώστε - όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στην πράξη - να είμαστε μια μεγάλη ναυτική δύναμη.

Επιπλέον, πρόσφατα, οι εκπρόσωποι του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού ανακοίνωσαν τον επικείμενο εκσυγχρονισμό, κατά τα επόμενα εννέα έτη, του πυρηνικού υποβρυχίου πολλαπλής χρήσης της σειράς 971 «Suka B» ( «Akula» - σύμφωνα με το μητρώο του ΝΑΤΟ -). Αυτά τα πλοία είναι οπλισμένα με μια ολόκληρη συλλογή από σύγχρονα επιθετικά συστήματα, υποβρύχιους πυραύλους «Squall» και πυραύλους cruise «Granat» . Τα «Suka» είναι ικανά να εξουδετερώνουν, τόσο αντίπαλους ναυτικούς στόχους - από αεροπλανοφόρα έως και υποβρύχια - όσο και να βάλλουν επί παράκτιων στόχων.

Στη δύναμη των υποβρυχίων σχηματισμών του ρωσικού ναυτικού έρχονται επίσης να ενταχθούν νέες εκδόσεις των πετρελαιοκίνητων υποβρυχίων της σειράς 636 « Varshavyanka» και τα σκάφη της τελευταίας σειράς 677 «Lada». Όλα τους είναι επίσης εξοπλισμένα με τα πιο προηγμένα οπλικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων, για παράδειγμα, των πυραύλων cruise συστήματος Club («Calibr» ή «Beriuza»). Για τα «Varshavianka» έρχονται παραγγελίες και από το εξωτερικό.

Σε γενικές γραμμές, κατά τη διάρκεια του 2013, το ρωσικό Ναυτικό έχει παραλάβει αρκετές δεκάδες πολεμικών και βοηθητικών πλοίων, συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων αόρατων- κορβετών (σειρά 20380), φρεγατών, πυραυλοφόρων πλοίων και σκαφών. Και μετά τη μεταβίβαση στην Ινδία του -ειδικά ανακαινισμένου για τις ανάγκες της - αεροπλανοφόρου « Vikramaditya» (πρώην «Admiral Gorshkov»), στους ρωσικούς στρατιωτικούς κύκλους αναζωπυρώθηκε η συζήτηση για τη ναυπήγηση ενός εγχώριου στόλου αεροπλανοφόρων. Για την ώρα, το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει - στο Βόρειο Στόλο - ένα πυρηνικό αεροπλανοφόρο καταδρομικό, το «Admiral Kuznetsov».

Κατά τη γνώμη των στρατιωτικών, αλλά και πολλών πολιτικών, το στοιχείο του απρόβλεπτου στις διεθνείς σχέσεις και τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ρωσίας απαιτούν την κατασκευή νέων αεροπλανοφόρων. Στους κύκλους των εμπειρογνωμόνων είναι διάχυτη η άποψη ότι η εμπειρία του σύνθετου και εκ θεμελίων εκσυγχρονισμού του «Admiral Gorshkov» είναι ικανή να αποτελέσει ένα καλό εφαλτήριο για τη ναυπήγηση νέων αεροπλανοφόρων μονάδων. Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί ζήτημα της παρούσας συγκυρίας.

Στις κρατικές αμυντικές παραγγελίες δεν προβλέπεται άρθρο για αεροπλανοφόρο - διευκρινίζει ο υπεύθυνος συντάκτης της εφημερίδας «Ανεξάρτητη Στρατιωτική Επιθεώρηση», Βίκτορ Λιτόβκιν. Προβλέπεται όμως ένας στόχος που αφορά το πρόγραμμα ανάπτυξης ενός πυρηνικού καταδρομικού εκτοπίσματος πενήντα έως εξήντα χιλιάδων τόνων. Κατά τον Λιτόβκιν, καθίσταται σαφές, ότι το ίδιο το αεροπλανοφόρο δεν αποτελεί πανάκεια:

Δηλαδή, ένα αεροπλανοφόρο με ορισμένο αριθμό μαχητικών αεροσκαφών ή βομβαρδιστικών, με ένα αεροσκάφος εποπτείας και στόχευσης με ραντάρ. Και για ποιο λόγο να υπάρχει μια ολόκληρη νηοπομπή: μερικά συμβατικά καταδρομικά, ίσως πυραυλοκίνητα, μερικές φρεγάτες, μερικές κορβέτες και, επιπλέον, σκάφη υποστήριξης; Είναι λοιπόν ένα πολύ σύνθετο έργο, το οποίο δεν συνίσταται μόνο στη ναυπήγηση ενός αεροπλανοφόρου. Είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν τέτοιες αεροπλανοφόρες ομάδες. Τουλάχιστον μία στο Βορά και μία στον Ειρηνικό.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, θα είναι ρεαλιστικό να γίνει λόγος για τη δημιουργία ενός νέου ρωσικού αεροπλανοφόρου μετά το 2020, όταν ολοκληρωθεί το ήδη εν εξελίξει πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ενόπλων δυνάμεων και οι στρατιωτικοί καταλήξουν οριστικά στο σχήμα του αεροπλανοφόρου συμπλέγματος που είναι απαραίτητο για τη Ρωσία.

Τέλος, μεταξύ των διαφόρων γεγονότων ναυτικής σημασίας του απελθόντος χρόνου για το οποίο πρέπει να γίνει υπόμνηση όχι μόνο των υπερσύγχρονων «Borey» αλλά και νέες καινοτομίες στην υπηρεσία του Ναυτικού μας. Η έπαρση της σημαίας με το Σταυρό του Αγίου Ανδρέα στις ακτές της Συρίας της επανασυσταθείσας Ναυτικής Μοίρας Μεσογείου υπενθυμίζει εύγλωττα ότι ο ρωσικός στόλος, μετά από μια μακρά διακοπή, επανήλθε αποφασιστικά στις θάλασσες του κόσμου και δεν προτίθεται να τις εγκαταλείψει.

 

*Η άποψη της σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.