Από τη μια πλευρά, αποτελεί έκπληξη ότι ο Ρώσος πρόεδρος προέβη σ΄ ένα τέτοιο βήμα, ενώ από την άλλη είναι απλώς ευτυχές. Προσωπικά, εύχομαι στον Μιχαήλ Χοντορκόφσκι να αναπαυθεί και να βρει μέσα του τη δύναμη και την έμπνευση ώστε να επανεξετάσει όλα όσα του έμελλε να βιώσει και ν΄ αρχίσει να διαμορφώνει νέα σχέδια.

Εκτός αυτού, θεωρώ ότι η απονομή χάριτος δεν θα παίξει ρόλο στις σχέσεις μεταξύ ΡΟ, ΕΕ και ΗΠΑ, καθ' όσον το μεταξύ τους χάσμα εντοπίζεται αλλού: η Ρωσία διεκδικεί το δικαίωμα να ακολουθήσει τη δική της οδό, ενώ η ευρωπαϊκή και αμερικανική πλευρά δηλώνουν, ότι η πρώτη είναι τμήμα του δυτικού κόσμου και οφείλει να υιοθετήσει τους κανόνες του. Αυτό δεν έχει σχέση με την αμνηστία, ούτε με τον Χοντορκόφσκι.