Το βιβλίο περιγράφει το ραδιόφωνο της Μόσχας, διάδοχο του οποίου, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αποτέλεσε η «Φωνή της Ρωσίας». Είναι εξ ολοκλήρου βασισμένο σε αναμνήσεις Νορβηγών, που εργάστηκαν από τη δεκαετία του 30 ως τη δεκαετία 50 στο ραδιόφωνο της Μόσχας, καθώς και σε έγγραφα από τα νορβηγικά και τα ρωσικά αρχεία.

«Κατά τη διάρκεια του πολέμου και στα χρόνια του «ψυχρού πολέμου» - ήταν πράγματι προπαγάνδα» - είπε σε μια συνέντευξή του με τη «Φωνή της Ρωσίας», ο Μόρτεν 'Εντοφτ. Και πρόσθεσε: «Ήταν τότε διάχυτη σε όλο τον κόσμο, απλά προερχόταν από διαφορετικές πηγές. Η κατάσταση στη Νορβηγία, κατά τον «ψυχρό πόλεμο» για παράδειγμα, ήταν τέτοια ώστε ο Νορβηγός ακροατής του Ράδιο Μόσχα, ο οποίος έγραφε μια επιστολή ζητώντας, για παράδειγμα, μια απάντηση σε ερώτημά του ή κάνοντας μια παραγγελία για ένα μουσικό κομμάτι, έμπαινε στους καταλόγους των πολιτικά αναξιόπιστων».

Κατά την προετοιμασία αυτού του βιβλίου, ο συγγραφέας μίλησε με τους Νορβηγούς, οι οποίοι άκουγαν επί χρόνια το Ράδιο Μόσχα. Αποδείχθηκε ότι πλήθος ανθρώπων ήταν ακροατές του. Άκουγαν το πρόγραμμα τόσο για την ειδησεογραφία, όσο και για άλλα προγράμματα. Και πολύ λίγοι άνθρωποι ενδιαφερόταν για ότι έλεγε ο Χρουστσόφ με τη μία ή την άλλη αφορμή. Μεγάλης προσοχής και επιτυχίας τύγχαναν μεταξύ των ακροατών άλλα προγράμματα, όπως είναι οι αθλητικές μεταδόσεις.