Το Κόλαγιο αυτό κατά τη διάρκεια ενός έτους κατάφερε να ιδρύσει περισσότερες από δέκα μόνιμες αποστολές στην Πολωνία, την Ολλανδία, τη Σουηδία, τη Δανία, την Αυστρία, την Αγγλία, τη Βενετία, τα γερμανικά πριγκιπάτα της Πρωσίας, του Μέκλενμπουργκ, του Σάουμπουργκ, της Κουρλιάνδης καθώς επίσης και στην Τουρκία και την Μπουχαρά. Ο Μεγάλος Πέτρος, ανησυχώντας για την πολιτική της γειτονικής Οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να ξεκινήσει εκστρατεία στη Ρωσία, το φθινόπωρο του 1699 στέλνει στην Κωνσταντινούπολη τον πρεσβευτή του Εμελιάν Ουκραίντσεφ. Στο εχθρικό τουρκικό περιβάλλον, μπορούσε να υπολογίζει μόνο στη βοήθεια και την υποστήριξη του ορθόδοξου χριστιανισμού. Και την υποστήριξη αυτή του την έδωσε ο πατριάρχης Ιεροσολύμων Δωσιφαίος. Ο Πατριάχης Δωσιφαίας σύστησε σ το ρώσο πρέσβη Ουκραίντσεφ τον Σέρβο έμπορο Σάββα Βλαντισλάβιτς Ραγκουζίνσκι. Ο Σάββα Ραγκουζίνσκι ήταν ένας πλούσιος άνθρωπος, κάτοχος των ευρωπαϊκών γλωσσών, εξαιρετικός γνώστης της εσωτερικής και εξωτερικής τουρκικής πολιτικής, ο οποίος είχε πολλές σχέσεις στα Βαλκάνια και την Κωνσταντινούπολη. Το 1702 ο Σάββα πηγαίνει στη Ρωσία. Στη Ρωσία εκδίδει το έργο του «Η μελέτη του δρόμου από τη Μαύρη θάλασσα στη Μόσχα», στην οποία περιγράφει λεπτομερώς τα λιμάνια, τους στρατώνες, τον εξοπλισμό τους, τις θέσεις ελλιμενισμού του στόλου, δημοσιοποιεί επίσης και άλλα στοιχεία κατασκοπευτικού χαρακτήρα. Ο διάδοχος του Εμελιάν Ουκραίντσεφ στην Κωνσταντινούπολη, ο Πιότρ Τολστόι έγραψε στον Μεγάλο Πέτρο: «Ο Σάββα είναι καλός άνθρωπος και μέχρι σήμερα εργάστηκε προς ευόδωση των υποθέσεων του ένδοξου αυτοκράτορα, και στο μέλλον έχει την επιθυμία να υπηρετήσει πιστά». Ο Ραγκουζνίσνκι επιστρέφει στη Βασιλεύουσα όπου συνεχίζει την κατασκοπευτική του δραστηριότητα, εκπληρώνοντας παράλληλα διάφορα προσωπικές εντολές του Μεγάλου Πέτρου. Μετά από παράκληση του τσάρου το 1705 έφερε στην Πετρούπολη τον αγορασμένο στη Βασιλεύουσα μικρό Αιθίοπα Ιμπραχήμ – παππού του ποιητή Αλεξάντρ Πούσκιν. Ήταν μεγάλη η συμβολή του Σάββα στην ενίσχυση των εμπορικών και διπλωματικών σχέσεων της Ρωσίας με την Ευρώπη, η αποκατάσταση των σχέσεων με τους σλαβικούς λαούς στα Βαλκάνια. Εκτός από αυτό, οργάνωσε στην Υψηλή Πύλη, τη Βενετία και τη Γαλλία εκτεταμένο εμπορικό δίκτυο, και ουσιαστικά, το πρώτο ρωσικό κατασκοπευτικό δίκτυο στο εξωτερικό. Ο Σέρβος αυτός βρίσκεται στις απαρχές της βαλκανικής πολιτικής της Ρωσίας. Επιστρέφοντας οριστικά στη Ρωσία, ο Σάββα γίνεται πρόξενος με ειδικό διάταγμα. Με δική του πρωτοβουλία στη Ρωσία ξεκινάει η έκδοση ορειχάλκινων νομισμάτων, και γίνεται επίσημος προμηθευτής ορείχαλκου για το Νομισματοκοπείο. Θα πρέπει να σημειώσουμε και τη συμμετοχή του στη ρωσική αντιπροσωπεία στην Κίνα, η οποία το 1727 διευθέτησε τις εμπορικές σχέσεις και τα μεθοριακά ζητήματα μεταξύ της Ρωσίας και της Κίνας. Η συμφωνία του Κιαχτίν ήταν ορόσημο στην ιστορία των σχέσεων της Ρωσίας και της Κίνας. Το 1727 ίδρυσε στη Μπουριατία μια πόλη, στην οποία έδωσε το όνομα του προστάτη του σερβικού λαού : αγίου Σάββα. Η πόλη ονομάστηκε Τροιτσκοσάβσκ, η σημερινή Κιάχτα. Αξιοποιώντας τις δεξιότητες και τις δυνατότητες όλων αυτών των αποστολών, καθώς επίσης και του θερμού των ρώσων προξένων που θεσπίστηκε λίγο αργότερα, το Κολέγιο με επιτυχία εκπλήρωνε τις αποστολές κατασκοπευτικού και αντικατασκοπευτικού χαρακτήρα.

*Η άποψη της σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου