Την Παρασκευή επέστρεψα από τη Δυτική Ουκρανία. Εκεί κάνω μαθήματα στους φοιτητές. Φυσικά, μιλήσαμε για τις ευρωκεντρικές επιδιώξεις της χώρας τους. Γιατί θέλουν να εισέλθουν στην ΕΕ; - λόγω της κατάργησης των θεωρήσεων εισόδου. Μιλήσαμε για όλα. Ποιες είναι οι προσδοκίες τους για την οικονομία; - να κερδίζουν περισσότερα. Αντέδρασαν με δυσπιστία τις εξηγήσεις μου, ότι η ΕΕ δεν θα αυξήσει τους μισθούς τους. Και ποιες είναι η προσδοκίες τους στον τομέα της υποδομής; - να τους επισκευάσουν τους δρόμους. Δεν μπόρεσαν να δεχθούν το επιχείρημα ότι μπορούν να επισκευάσουν οι ίδιοι οι δρόμους. Κανένας από τους φοιτητές μου δεν συμφωνεί μετά την ένταξή στην ΕΕ να πληρώνει περισσότερα για όλα απολύτως, συμπεριλαμβανομένων και των καυσίμων και του φυσικού αερίου. Μισή ώρα αργότερα Ευρωκεντρισμός των νέων από τη Δυτική Ουκρανία μειώθηκε, αν και δεν εξαφανίστηκε - εξαιτίας των θεωρήσεων.

Δυσάρεστη έκπληξη γι΄αυτούς ήταν το γεγονός ότι την Ουκρανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θέλουν να τη δουν οι Γερμανοί και οι Γάλλοι. Και ακόμα περισσότερο το ότι η ΕΕ μπορεί να καταργήσει τις βίζες και χωρίς την προσχώρηση σε αυτήν – με τον ίδιο τρόπο, όπως τις έχει καταργήσει για πολλές χώρες, που δεν είναι μέλη της.

Στην Πολωνία η στάση προς την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ είναι ακόμα πιο ακατανόητη. Ποιο είναι το κύριο πρόβλημα; - η ανεργία. Ακριβώς σχετικά πρόσφατα ο δείκτης για άλλη μιά φορά αυξήθηκε στο 13,3%. Και ακριβώς γι΄αυτό το λόγο στο εξωτερικό εργάζονται μερικά εκατομμύρια Πολωνοί. Μήπως θα αλλάξει η κατάσταση των συμπολιτών μας στις ευρωπαϊκές αγορές εργασίας; Φυσικά όχι! Μόνο θα επιδεινωθεί: θα είναι πιο δύσκολο να βρουν δουλειά και οι μισθοί θα μειωθούν.

Τότε γιατί θέλουμε την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ; - για να την αποσπάσουμε από τα «νύχια της Ρωσίας». Όμως γιατί, αφού αυτό δεν μας συμφέρει. Απλώς έτσι, από πείσμα για το κακό της Ρωσίας!

Δεν αντιλαμβάνομαι ό,τι λένε οι Πολωνοί πολιτικοί. Ακούω συνήθως ότι η ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ θα τη βοηθήσει να αποκτήσει τη δημοκρατία. Όμως, προτείνοντας στην Ουκρανία να υπογράψει τη Συμφωνία Σύνδεσης, ήδη την έχουμε αναγνωρίσει ως δημοκρατική χώρα. Μήπως σήμερα αυτή η δημοκρατία έχει μεταναστεύσει;

Στο Μαϊντάν του Κιέβου μίλησε ο ηγέτης της πολωνικής αντιπολίτευσης Γιάροσλαβ Καζίνσκι. Όντας στην Πολωνία ευρωσκεπτικιστής, στο Κίεβο, έχει μετατραπεί σε ευρωενθουσιαστή. Ο Καζίνσκι χάρηκε σαν παιδί, όταν το πλήθος απάντησε στη δήλωσή του με επευφημίες και ζητωκραυγές. Είναι κρίμα που δεν του εξήγησαν ότι ήταν κραυγές μελών του Οργανισμού των Ουκρανών Εθνικιστών (OUN) και του Ουκρανικού Επαναστατικού Στρατού (UPA) – οργανισμού, που είναι υπεύθυνος για τη γενοκτονία περισσότερων από 100 χιλιάδων Πολωνών κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μια από τις πρώτες αποφάσεις του Προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς ήταν η στέρηση από τον ηγέτη του Ουκρανικού Επαναστατικού Στρατού Στεπάν Μπαντέρα του τίτλου του ήρωα της Ουκρανίας. Και ήρωα τον είχε κάνει ο («φιλοευρωπαίος») προκάτοχος του Γιανουκόβιτς Βίκτορ Γιούσσενκο. Ο τελευταίος έγινε Πρόεδρος μετά το Λεονίντ Κούτσμα – πολιτικό, που κατηγορείται για δικτατορία, τον οποίο ο Αλεξάντρ Κβασνιέφσκι είχε επανειλημμένα υποστηρίξει με το κύρος του. Ίσως αυτό το γεγονός δεν πρέπει να το συνδέουμε με το ότι το Ίδρυμα Κβασνιέφσκι χρηματοδοτούσε ο γαμπρός του Κούτσμα. Ήταν απλώς δωρεές, ανερχόμενες σε εκατομμύρια δολάρια. Όμως, αυτό ίσως άδικα το ξαναθυμούμαι.

Ό,τι συμβαίνει σήμερα στην Πολωνία ένεκα των συζητήσεων γύρω από την ουκρανική όλο και περισσότερο μου θυμίζει την αίσθηση από το διάβασμα βιβλίων, που περιγράφουν ναρκωτικές επιδράσεις. Και αυτό το συναίσθημα δεν περνά.

Τσίπριαν Νταρτσέφσκι, Πολωνός δημοσιογράφος, Βαρσοβία

 

* Οι απόψεις της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου.