Εν τω μεταξύ στις 6 Δεκεμβρίου 2013 δόθηκε στον Υπουργό Υγείας, κύριο Άδωνι Γεωργιάδη, το πόρισμα της επιτροπής που ασχολείται με την αξιολόγηση των δομών του ΕΟΠΥΥ. Από τη μελέτη του πορίσματος θα εξαρτηθεί και το αν θα απολυθούν οι ιατροί που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στον οργανισμό πρωτοβάθμιας περίθαλψης της χώρας μας. Αίτημα των ιατρών είναι να μην γίνει καμία απόλυση ιατρού, αν και ήδη διαρρέει στις εφημερίδες ένας πίνακας ιατρών του ΕΟΠΥΥ που κατέθεσε ο Υπουργός Υγείας στη Βουλή και που αναφέρεται στους ιατρούς του ΕΟΠΥΥ που θα λάβουν το χαρτί της απόλυσης. Ο πίνακας αυτός φανερώνει ότι είναι ήδη προειλημμένη απόφαση το να απολυθεί ένας συγκεκριμένος αριθμός ιατρών για να τηρηθούν οι μνημονιακές δεσμεύσεις αναφορικά με την Υγεία και με τις απομακρύνσεις εργαζομένων από το δημόσιο τομέα. Σύμφωνα με αυτόν 2.303 γιατροί ανήκουν σε ειδικότητες που βρίσκονται «υπό συζήτηση» και είναι πιθανό να απολυθούν, ενώ 2.246 γιατροί πρόκειται να μεταφερθούν στα νοσοκομεία του ΕΣΥ.

Η αγανάκτηση των πολιτών διογκώνεται διαρκώς. Δεν μπορούν να βρουν ιατρό να γράψει τις συνταγές των φαρμάκων τους. Πρέπει να απευθυνθούν στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων, αλλά αυτό σημαίνει καθυστέρηση πολλών μηνών. Το χάος επιτείνεται και η οργή των ασθενών στρέφεται εναντίον της κυβέρνησης. Καταλαβαίνουν ότι χάνουν δικαιώματα. Μόνο αν πληρώσουν από 10 ως 30 ευρώ μπορούν να αποκτήσουν συνταγές για τα φάρμακά τους απευθυνόμενοι σε εξωτερικούς συμβεβλημένους ιδιώτες ιατρούς.

Αν οι ιατροί συνεχίσουν την άκαμπτη στάση τους ίσως η κυβέρνηση καταφύγει στο μέτρο της επιστράτευσης που είναι βέβαια ακραίο, αλλά όχι και απίθανο. Η πλευρά των ιατρών θεωρεί απαραίτητο πρώτο βήμα για να επιστρέψουν στη δουλειά τους το να εγγυηθεί ο Υπουργός ότι δεν πρόκειται να απολυθεί κανένας ιατρός. Αν ο Υπουργός δεν δεχτεί κάτι τέτοιο, τότε όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά. Κυκλοφορεί έντονα η φήμη ότι θα συμβεί και με τον ΕΟΠΥΥ ότι, συνέβη με την ΕΡΤ: ξαφνικά θα πάψει να υφίσταται. Εν τω μεταξύ η ιστορία με τα γενόσημα έχει δημιουργήσει επιπλέον ταλαιπωρίες και οικονομική επιβάρυνση. Αλλάζουν οι ιατροί τα φάρμακα. «Άσε το πρωτότυπο, πάρε γενόσημο, άλλαξε πάλι». Οι περισσότεροι ιατροί δέχονται τα γενόσημα, αλλά δεν υπάρχει κάτι που να τους πείθει ότι οι έλεγχοι στα εργοστάσια παραγωγής γενοσήμων είναι ακριβείς και υπαρκτοί. Κανείς δεν μπορεί να διαβεβαιώσει ότι το κάθε εισαγόμενο γενόσημο φάρμακο ελέγχεται έγκυρα και έγκαιρα. Στο ερώτημα αν διενεργούνται επαρκείς μελέτες για να ελεγχθούν τα κριτήρια ποιότητας, η βιοδιαθεσιμότητα και η αποτελεσματικότητα των εισαγομένων γενοσήμων φαρμάκων, κανείς δεν μπορεί να απαντήσει. Ούτε ο ΕΟΦ. Κι αυτό διότι έχουν μειωθεί δραστικά τα κονδύλια που απαιτούνται για τέτοιους ελέγχους. Ο Γολγοθάς συνεχίζεται και η λύση δεν διαφαίνεται προς το παρόν.

Η εξαφάνιση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης και φροντίδας με την ουσιαστική κατάργηση του ΕΟΠΥΥ θα έχει ως συνέπεια την πλήρη αδυναμία των νοσοκομείων να σηκώσουν το βάρος. Τα τέσσερα τελευταία χρόνια το προσδόκιμο ζωής των Ελλήνων μειώθηκε κατά τρία χρόνια. Στα φάρμακα χρησιμοποιήθηκε προσχηματική μείωση τιμών των γενοσήμων με αποτέλεσμα η ιδιωτική συμμετοχή των ασφαλισμένων να αυξηθεί κατά 300%.

Από διαρροές σε φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ το «όνειρο» του Υπουργού Υγείας σκιαγραφείται ως εξής: Διάσπαρτα ιδιωτικά ιατρεία σε όλη τη χώρα που θα έχουν σύμβαση με τον νέο φορέα. Ελάχιστοι μόνιμοι ιατροί ( ίσως και κανένας), οι ασθενείς θα επιβαρυνθούν με ένα ποσό για κάθε επίσκεψη σε ιατρό (ποσό που θα κυμαίνεται στα 5 ευρώ). Το ποσό αυτό αν προστεθεί στα 25 ευρώ για νοσηλεία σε νοσοκομείο, συν ένα ευρώ ανά συνταγή φαρμάκων, που έρχεται από τις αρχές του 2014, γίνεται ένα ωραιότατο «βάρος» για εκατομμύρια ασφαλισμένους. Δεν θα έχει ο νέος οργανισμός δημόσια κτίρια. Η πρωτοβάθμια περίθαλψη θα γίνεται μόνο από ορισμένα Κέντρα Υγείας και από τον ιδιωτικό τομέα. Ιδιώτες θα ρίξουν στα βάραθρα τις τιμές τους για να συνεργαστούν με ένα ουσιαστικά μονοπωλιακό σύστημα και σε τέτοια περίπτωση η ποιότητα θα είναι αμφίβολη αφού το κόστος θα συμπιέζεται για να βγουν τα νούμερα.

Ο φόβος και ο κίνδυνος σε μια τέτοια περίπτωση είναι το όλο σύστημα να μετατραπεί σε ένα εργαστήριο παραγωγής εξετάσεων χαμηλής ποιότητας για τους ασφαλισμένους, οι οποίοι- μη έχοντας άλλη επιλογή- θα αποδέχονται τη μοίρα τους.

*Οι απόψεις της σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της συντάκτη