Σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων, οι ίδιοι φοβούνται ότι οι ευρωσκεπτικιστές θα καταλάβουν περισσότερες από 30% θέσεις στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι η προσεχής συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα φέρει τον πιο «ευρωσκεπτικιστικό χαρακτήρα»;

- Πιστεύω ότι αυτό έχει πολλές πιθανότητες. Σε κάθε περίπτωση, το ρεύμα του ευρωσκεπτικισμού κατέλαβε ολόκληρη την Ευρώπη, και είναι πολύ πιθανό ότι το Μάιο του 2014 μετά τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όλα τα ευρωπαϊκά κόμματα των ευρωσκεπτικιστών θα διαθέτουν σε αυτό πρωτοφανή εκπροσώπηση. Και νομίζω ότι αυτή η τάση θα αποκτά δυναμική.

Σύμφωνα με μία πρόσφατη δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Γκέλαπ, η στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έφτασε σε ελάχιστο, θετικά την αξιολογούν λιγότεροι από το 30% των Ευρωπαίων. Τι πιστεύετε, θα συνεχίσει να μειώνεται αυτός ο δείκτης;

- Φυσικά. Αφού βλέπουμε ότι κυριολεκτικά όλα τα σχεδιαζόμενα από την ΕΕ έργα αποτυγχάνουν. Το ευρώ έχει συνεχείς διακυμάνσεις. Η Ευρώπη έχει συγκλονιστεί από τη χρηματοπιστωτική και την οικονομική κρίση. Η ζώνη Σένγκεν, που ήταν μία από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις στην πορεία για τη δημιουργία μιας Ευρώπης χωρίς σύνορα, απ’ ότι φαίνεται, έχει επίσης αποτύχει. Εξαιτίας της μετανάστευσης ορισμένες χώρες λένε ότι θα πρέπει να ανασταλλεί η εφαρμογή της ζώνης Σένγκεν. Στην πραγματικότητα, βλέπουμε ότι τα κύρια έργα, τα οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσίασε ως βασικούς στόχους, αποτυγχάνουν και θέτουν υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητά της.

Το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λε Πεν και το Λαϊκό Κόμμα για την Ελευθερία με επικεφαλής τον Γκέερτ Βίλντερς έχουν συνάψει μία συμμαχία πριν τις εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο. Προτίθεται το κόμμα Γιόμπικ να προσχωρήσει σε αυτή τη συμμαχία;

- Δεν έχουμε λάβει ακόμα πρόταση για προσχώρηση. Ασφαλώς, σε πολλά θέματα οι απόψεις μας δεν συμπίπτουν, είναι προφανές ότι σε κάθε χώρα το ριζοσπαστικό κίνημα έχει ένα ιδιάζων πρόγραμμα. Αυτό είναι φυσιολογικό, αφού σε κάθε χώρα είναι αναγκαίο να βρεθεί συγκεκριμένη λύση στα δικά της προβλήματα. Για παράδειγμα, η Γαλλία και η Ολλανδία αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της μετανάστευσης. Στην Ουγγαρία τέτοιο πρόβλημα δεν υπάρχει, εμείς αντιμετωπίζουμε το ζήτημα των Ρομά, το πρόβλημα της ένταξης των Ρομά στην κοινωνία. Αλλά πιστεύω, ότι στο ζήτημα της κριτικής προσέγγισης στην ΕΕ θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε μία κοινή πλατφόρμα, και εδώ θα επιδιώξουμε να συνεργαστούμε με όλες τις ευρωπαϊκές οργανώσεις.

Σχετικά πρόσφατα ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο είπε ότι «σε λίγα χρόνια η ενωτική Ευρώπη θα γίνει πραγματικότητα», υπονοώντας με αυτόν τον τρόπο, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ανέλθει σε ένα ομοσπονδιακό επίπεδο και θα διαθέτει μία κεντρική κυβέρνηση. Κατά πόσο αυτό είναι ρεαλιστικό;

- Αυτά είναι καθαρά ονειροπολήματα. Είναι προφανές, ότι ο Μπαρόζο, ως ένας από τους κύριους εκπροσώπους αυτής της ιδέας, την επιδιώκει. Επιπλέον, για τον συγκεντρωτισμό ενδιαφέρονται οι γραφειοκράτες της Ένωσης, αλλά σήμερα γινόμαστε μάρτυρες της ακριβώς αντίθετης διαδικασίας της διάσπασης. Αν το επόμενο έτος η εκπροσώπηση των κριτικά διαθέσιμων κομμάτων στο Ευρωκοινοβούλιο αυξηθεί, και αν στη Βρετανία διεξαχθεί δημοψήφισμα, – και όλα συνηγορούν ότι η Βρετανία θα βγει από την ΕΕ – τότε γίνεται απόλυτα σαφές ότι η Ένωση κινείται προς την κατεύθυνση της πλήρους διάλυσης. Και η Ουγγαρία δεν είναι μία χώρα, όπου βασιλεύουν τα φιλοευρωπαϊκά συναισθήματα, αλλά μάλλον το αντίθετο.

Πώς αξιολογείτε τα πρόσφατα γεγονότα της Ουκρανίας;

- Στην πραγματικότητα βλέπουμε, πώς η μεγάλη Ρωσία επιδεικνύει ένα πλεονέκτημα ισχύος σε εκείνες τις περιοχές, τις οποίες θεωρεί ως σφαίρα των συμφερόντων της. Γι’ αυτό και η Ευρωπαϊκή Ένωση, και η Δύση κάνουν τα πάντα για να επεκτείνουν τα πλεονεκτήματά τους σε αυτήν την μετασοσιαλιστική περιοχή. Η Ουκρανία έγινε πεδίο αυτής της επίδειξης δύναμης. Για το γεγονός ότι άλλαξε η στάση του Γιανουκόβιτς προς την ΕΕ, ευθύνη έχει μόνο η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία έκανε τα πάντα, ώστε η ουκρανική πολιτική ελίτ να νιώσει απέχθεια σε αυτήν. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η Ουκρανία δεν υπέγραψε τη συμφωνία σύνδεσης.

 

Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.