- Ασχολιόμουν πάντα με κάθε τι που ήταν συνδεδεμένο με τη δημιουργικότητα και την ελεύθερη ζωή. Για μένα, σύμβολο της κανονικής ύπαρξης ήταν πάντα η λέξη «ελευθερία». Πλήρης ελευθερία, κατά πόσο ήταν δυνατό και κατά πόσο ήταν αδύνατο.

Τι ελευθερία, όπως θα αναρωτιόταν κανείς, μπορούσε να υπάρχει υπό το σοβιετικό καθεστώς; Ναι, δεν μπορούσα να πάω κάπου στο εξωτερικό, να αγοράσω εξωχικά σπίτια και αυτοκίνητα, αν και η αμοιβή μου ήταν πολύ καλή. Από τα μέσα της δεκαετίας του ‘50 ασχολιόμουν επί μερικά χρόνια με κολάζ, συνεργαζόμουν με διάφορους εκδότες και εικονογράφησα εκατοντάδες βιβλία και περιοδικά.

1969. Μια φορά ήρθαν σε μένα κάποιοι φίλοι μου και μου είπαν: «Ήρθε στη Μόσχα για πρώτη φορά ο διάσημος Ιταλός φωτογράφος. Του χρειάζεται κάποιο ξέσπασμα, κάποια έκπληξη. Ένα από τα διασημότερα περιοδικά με τα οποία συνεργαζόταν, περιμένει φωτογραφίες της άγνωστης και ανεξερεύνητης χώρας. Έλεγαν εκείνο τον Ιταλό Γάιο Μάριο Γκαρούμπα.

Άρχισα να σκέφτομαι λογικά: «Τι έχει η Ρωσία που σίγουρα δεν υπάρχει πουθενά σε όλο τον κόσμο;» Τελικά κατάλαβα ότι πρόκειται για το αγαπημένο μου θέμα – τις Ρωσίδες! Θα ζωγραφίσω πίνακα πάνω σε γυναικείο σώμα!

Ήρθε ο Γάιο Μάριο Γκαρούμπα. Κάλεσα μια από τα πιο διάσημες μανεκέν της Μόσχας. Η κοπέλα ήταν καταπληκτικής ομορφιάς! Γδύθηκε. Εγώ πήρα μια παλέτα με μπογιές και άρχισα να ζωγραφίζω πάνω της. Μάλιστα, ο πίνακάς μου μπορούσε να χαμογελά, να μιλά και να κινείται. Η ανακάλυψη ήταν φοβερή και μεγαλειώδης. Ήταν η πρώτη στον κόσμο εμπειρία της τέχνης του σώματος. Εγώ ο ίδιος εντυπωσιάστηκα πόσο καταπληκτικό ήταν! Ήταν τόσο για μένα, όσο και για τον Γάιο Μάριο πραγματική, γεμάτη ενθουσιασμό απόλαυση!

Ο Γάιο Μάριο Γκαρούμπα έφυγε και ήδη τον Δεκέμβριο του 1969, οι γνωστοί μου από την ιταλική πρεσβεία μου έφεραν ένα περιοδικό και μου είπαν ότι οι Ιταλοί είναι έξαλλοι. Λένε πόσο ενδιαφέρουσα είναι η ζωή στη Ρωσία, πόσο ενδιαφέροντες είναι οι άνθρωποι και πόσο ενδιαφέρουσές είναι και οι τέχνες εκεί. Έχω ανεβάσει το κύρος της χώρας!

Εξάλλου, το περιοδικό δεν είναι μόνο φωτογραφίες, αλλά και κείμενα. Εγώ και ο Γκαρούμπα ούτε καν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι η σύνταξη του περιοδικού κάτω από τη φωτογραφία θα δημοσιεύσει ένα απαγορευμένο στη Σοβιετική Ένωση ποιητικό έργο. Στο εξώφυλο του περιοδικού δημοσίευσε το ζωγραφισμένο από εμένα μοντέλο με την εξής επιφραφή: «Πάνω από την τέφρα του Στάλιν!» Στο Κρεμλίνο χαρακτήρισαν αυτό το δημοσίευμα ως «ιδεολογικό σαμποτάζ». Εν τω μεταξύ, στον κόσμο απλώθηκε ήδη πολύ μεγάλο κύμα της τέχνης του σώματος και δημιουργήθηκαν ολοκληρες ακαδημίες body art. Εκδόθηκαν πολλά βιβλία στα οποία με αποκάλεσαν πατριάρχη αυτού του καλλιτεχνικού κινήματος.

Εκείνη την περίοδο δεν είχα πάει στο εξωτερικό, αλλά, παρ’ όλα αυτά, είχαν προβληθεί 50 και πάνω εκθέσεις μου σε όλο τον κόσμο. Είχαν εκδοθεί ειδικοί κατάλογοι και άρθρα για μένα και την τέχνη μου. Ζούσα μια κανονική ζωή ενός ελεύθερου καλλιτέχνη, κάτι που ήταν απίθανο και όμως αληθινό.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.