Σε βίντεο που έχουν αναρτηθεί στο YouTube, οι αντάρτες υπόσχονται ότι μετά τη Συρία επόμενος στόχος τους θα είναι οι χώρες που κάποτε έδωσαν καταφύγιο στους γονείς τους. Έτσι, στις 20 Νοεμβρίου κάποιος πολίτης των ΗΠΑ ορκίστηκε μπροστά στη βιντεοκάμερα: «Θα σκοτώσουμε όλους όσους βρεθούν στο δρόμο μας». Είναι αλήθεια ότι, κυριολεκτικά, μετά από λίγα λεπτά τα προσωπικά του σχέδια διέλυσε ένα βλήμα πυροβολικού του συριακού τακτικού στρατού. Εκτός όμως από αυτόν στη Συρία απέμειναν μερικοί «ευρωπαίοι» και «αμερικανοί» με παρόμοιες ιδέες. Θα αποκτήσουν, άραγε, οι δρόμοι των ευρωπαϊκών και αμερικανικών πόλεων τη μορφή που έχουν σήμερα οι δρόμοι στη Βογδάτη και το Χαλέπι;

Όχι. Γενικά, η τρομοκρατία είναι προαιώνιος και μόνιμος συνοδοιπόρος του πολιτισμού. Στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ εμφανίστηκε πολύ πριν κάνουν την εμφάνισή τους εκεί οι πυρήνες της Τζιχάντ. Είναι απλά ένα μόνο επεισόδιο της μακράς ιστορίας, η οποία είναι γεμάτη από κάθε είδους «αναταράξεις των θεμελίων», που απειλούν με την επιβολή ισχύος να αλλάξουν τον κόσμο. Στη θέση εκείνων που σβήνουν έρχονται άλλες, ώστε να μην χαθούν χωρίς να αφήσουν ίχνη. Ποιος είναι όμως σήμερα ο αριθμός εκείνων που στη Συρία ετοιμάζονται για τον «μεγάλο πόλεμο» με τη Δύση;

Από τις 5 – 10 χιλιάδες «ξένων» ανταρτών στη Συρία, ο δρόμος για τη Δύση είναι ανοιχτός σε περίπου χίλιους «τζιχαντιστές» με διαβατήρια ευρωπαϊκών χωρών (σύμφωνα με τα στοιχεία μυστικής έκθεσης της γερμανικής κατασκοπίας (Spiegel, 21 Οκτωβρίου). Αυτή η χιλιάδα όμως αποτελείται από δεκάδες, κατά το μέγιστο, εκατοντάδες κατοίκους διαφόρων κρατών. Κάποιος θα σκοτωθεί στη Συρία, κάποιος δε θα θελήσει απλά να επιστρέψει. Εκεί που θα αποφασίσουν να πάρουν το δρόμο του γυρισμού, θα επιτρέψουν στα σπίτια τους και οι εκατοντάδες θα διαλυθούν και θα μείνουν μονάδες. Για τη συντριπτική πλειοψηφία εκείνων που θα αγοράσουν το εισιτήριο της επιστροφής, κατά τη γνώμη των ειδικών, η νοσταλγία για επικίνδυνες περιπέτειες θα είναι πάντα συνυφασμένη με τα σκληρά μαθήματα του πραγματικού πολέμου. Γνωρίζουν πολύ καλά: οι δυνάμεις της τάξεως στην πατρίδα τους είναι αποτελεσματικές, ενώ ο αριθμός των ομοϊδεατών τους που μπορούν να εμπιστεύονται εξαιρετικά μικρός.

Φυσικά, η απειλή παραμένει, ακόμη κι αν οι επικίνδυνοι παραμένουν μερικές μονάδες. Με τα διαβατήρια τους μπορούν όντως να κινούνται ελεύθερα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον πρώτη αναλυτή της CIA Μάικλ Σέιερ, «θα επιστρέψουν στα σπίτια τους με ένα κατάλογο επαφών με συντρόφους – μουτζαχεντίν, οι οποίοι θα μπορούν να τους συμβουλέψουν και να τους προσφέρουν υλική βοήθεια».

Από την αρχή του διεθνούς πολέμου με την τρομοκρατία το σύστημα αντιμετώπισης των δυνητικών φορέων της έγινε επίσης διεθνές. Και διαρκώς τελειοποιείται. Από τις αρχές του αιώνα οι αντάρτες κατάφεραν μόνο μία φορά να δείξουν τις δυνατότητές τους, όταν το 2004, πραγματοποίησαν τις τρομοκρατικές ενέργειες στη Μαδρίτη, 911 ημέρες ακριβώς μετά την «11 Σεπτεμβρίου» - της επίθεσης στη Νέα Υόρκη. Από το 2005 στις τρομοκρατικές ενέργειες του Λονδίνου κατάφεραν να υλοποιήσουν μόνο ένα μέρος του σχεδίου τους. Τώρα πια χάρη στις κοινές προσπάθειες των μυστικών υπηρεσιών – με σπάνιες εξαιρέσεις – έχουν εξουδετερωθεί πολλές παρόμοιες προσπάθειες.

 

*Οι απόψεις της Σύνταξης μπορεί να μην συμπίπτουν με τις απόψεις του/της συντάκτη.