Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη και σε άλλες θάλασσες και ωκεανούς. Αυτή είναι μια απειλή όχι μόνο για τη θαλάσσια ζωή αλλά και για τον άνθρωπο, διότι μαζί με τα θαλασσινά αυτός καταναλώνει τα μη αποικοδομήσιμα απόβλητα.

Ένα στρώμα πλαστικού καλύπτει τη Γη. Ένα ελαφρύ, ανθεκτικό, αδιάβροχο, ανθεκτικό σε βακτήρια, κατά τον τελευταίο αιώνα το πλαστικό πρακτικά αντικατέστησε στον άνθρωπο το σίδηρο, το ξύλο, το γυαλί. Όμως αυτή η ανθεκτικότητα και το χαμηλό κόστος έπαιξαν σκληρά με τη φύση. Φαινομενικά προστατεύοντας τη φύση, το πλαστικό στην πραγματικότητα την καταστρέφει. Εκατομμύρια τόνοι πλαστικών μπουκαλιών, σακούλες, έπιπλα, συσκευές, έχουν γεμίσει την στεριά και τώρα μετακινούνται στον ωκεανό. Δεν σώζουν ακόμα και τα σύγχρονα, τα λεγόμενα εύκολα διασπώμενα υλικά. Στο νερό αυτά διασπούνται σε πολλά κομμάτια, τα οποία τα ψάρια μπορεί να το περνά για τρόφιμα, λέει ο συντονιστής του προγράμματος του WWF Κωνσταντίν Ζγκουρόφσκι:

Τα ψάρια, τα θαλάσσια θηλαστικά, τα πουλιά μπερδεύουν τα σκουπίδια με οργανισμούς και τα καταπίνουν. Πρόσφατα ανοικτά των ακτών της Πορτογαλίας πέθανε μια φάλαινα. Στο στομάχι της βρέθηκαν 17 κιλά πλαστικών. Αυτή ήταν η αιτία του θανάτου της. Δεν μιλώ για τα μικρά ψάρια, τα οποία τρώνε τα πλαστικά και παθαίνουν δηλητηρίαση. Κατά συνέπεια, εάν τα ψάρια είναι μολυσμένα με απόβλητα, στα οποία μπορεί να περιέχεται και μόλυβδος, και υδράργυρος, όλα αυτά μπορούν να διεισδύσουν στο ανθρώπινο σώμα.

Κάθε χρόνο χιλιάδες εθελοντές σε όλο τον κόσμο προσπαθούν να καθαρίσουν τις ακτές και τα νερά από τα οικιακά απόβλητα. Αλλά οι προσπάθειές τους δεν είναι αρκετές. Χειρότερα τα πράγματα είναι στον Ειρηνικό Ωκεανό. Προς τα εκεί τα ρεύματα φέρνουν σκουπίδια απ’ όλο τον κόσμο. Με αποτέλεσμα σε ορισμένα μέρη η αναλογία των πλασμάτων της θάλασσας με τα κομμάτια πλαστικού να είναι ένα προς έξι. Στη μεσόγειο θάλασσα η κατάσταση δεν είναι τόσο τραγική όπως την παρουσιάζουν οι ευρωπαίοι ειδικοί, πιστεύει ο ωκεανολόγος Βαλέρι Ζιριάνοφ:

Στον Ειρηνικό Ωκεανό, όντος υπάρχουν πολλά πλαστικά απόβλητα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μεγάλες ποσότητες σκουπιδιών, μπουκαλιών, πλαστικών αποβλήτων, συσσωρεύονται και σχηματίζουν τεράστια νησιά από σκουπίδια. Φαίνονται ακόμα και από το διάστημα. Στη Μεσόγειο δεν παρατηρείται κάτι παρόμοιο. Οι παράκτιες χώρες εκεί είναι πολιτισμένες, δεν υπάρχει τόσο μεγάλη πρακτική να πετάνε σκουπίδια σιη θάλασσα.

Όμως η προσπάθεια να επιστήσουν την προσοχή της διεθνούς κοινότητας στο πρόβλημα της ρύπανσης των θαλάσσιων υδάτων είναι κατανοητή και δικαιολογημένη. Διότι μαζί με τις θαλασσινές λιχουδιές ο άνθρωπος ήδη καταναλώνει τα δικά του απόβλητα.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.