Ο Firefly είναι μικροσκοπικός δορυφόρος, στον οποίο τοποθετήθηκαν δύο επιστημονικά εργαλεία και υπηρεσιακά συστήματα. Η κύρια συσκευή του είναι ο ανιχνευτής, που θα καταγράφει την ακτινοβολία που παράγεται από τις ηλεκτρικές εκκενώσεις.

Οι αστραπές είναι ευρέως διαδεδομένο φαινόμενο, αλλά όσο παράξενο κι αν είναι, δεν εχει μελετηθεί καλά. Εν τω μεταξύ, οι φυσικοί καταδεικνύουν μεγάλο ενδιαφέρον για την ακτινοβολία, που συνοδεύει τους κεραυνούς. Δεν πρέπει να την φοβούμαστε γιατί η πυκνή ατμόσφαιρα την απορροφά πολύ καλά με αποτέλεσμα οι ακτίνες να περνούν ελεύθερα, στην πραγματικότητα, μόνο προς τα πάνω στο διαστημικό χώρο.

Για την λεπτομερειακή μελέτη αυτού του φυσικού φαινομένου προορίζεται ακριβώς το σχέδιο Firefly. Οι εργασίες σχεδιασμού του είχαν αρχίσει το 2008 με την προβλεπόμενη για το 2010-2011 εκτόξευσή του. Όμως για οικονομικούς λόγους η εκτόξευσή του αναβλήθηκε, όπως αποδείχθηκε ως το 2013. Αναμένεται ότι ο δορυφόρος Firefly θα λειτουργήσει σε τροχιά τουλάχιστον τρεις μήνες και θα καταγράφει τα σήματα περίπου 50 καταιγίδων την ημέρα.

Ο Firefly θα ακολουθήσει το ρωσικό μικροδορυφόρο Chibis-M, που έγινε η πρώτη μικρή συσκευή, προορισμένη ειδικά για τη μελετή των κεραυνών (τοποθετήθηκε σε τροχιά στις αρχές του 2012). Ο δορυφόρος Chibis-Μ είναι κάπως μεγαλύτερος από τον αμερικανικό: το βάρος τους είναι 40 κιλά, το 1/3 από τα οποία αναλογεί στις επιστημονικές συσκευές-ανιχνευτές που προορίζονται για τη μελέτη των κεραυνών.

Ο Chibis-M είναι ο πρώτος μικροδορυφόρος που κατασκευάστηκε από τη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών πάνω στη βάση της καθολικής μικροπλατφόρμας Chibis, κατασκευασμένης από το Ινστιτούτο Διαστημικών Ερευνών. Εκεί επίσης επινόησαν και τον πρωτότυπο τρόπο τοποθέτησης σε τροχιά με τη βοήθεια του διαστημοπλοίου Progress: μετά την αποσύνδεσή του από το ΔΔΣ το διαστημόπλοιο ανυψώνει την τροχιά του και αφήνει το μικροδορυφόρο που βρίσκετεται σε ειδικό κιβώτιο μεταφοράς και εκτόξευσης να πετά ελεύθερα.

Ο ρωσικός δορυφόρος λειτουργεί στο Διάστημα εδώ και δύο περίπου χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγινε σαφές ότι η κατάσταση στο σύννεφο της μπόρας κατά την εκκένωση δεν μπορεί να αναπαραχθεί στο εργαστήριο: πολύ μεγάλες είναι οι διαστάσεις της - από δεκάδες μέτρα ως εκατοντάδες χιλιόμετρα. Κατά τη μελέτη αυτού του φαινομένου χρειάζεται να παίρνονται υπόψη και οι ιδιομορφίες της κατανομής των φορτίων στο σύννεφο, γεγονός στο οποίο έδιναν προηγούμενα πολύ λίγη προσοχή κατά τη μελέτη της ηλεκτρικής ενέργειας.

Η μελέτη των καταιγίδων και συγκεκριμένα των κεραυνών από το Διάστημα μόλις αρχίζει και ως το 2015 στους μικροδορυφόρους Chibis-M και Firefly προβλέπεται να προστεθεί επίσης και ο γαλλικός μικροδορυφόρος Taranis που ονομάστηκε προς τιμή του κέλτικου θεού του κεραυνού και της φωτιάς .

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.