- Τον Ιανουάριο του 2007 έμαθα ότι μπορώ να αγοράσω σχετικά φτηνά ένα τεμάχιο γης στο χωριό της γιαγιάς μου. Άρχισα τη γραφειοκρατική διαδικασία της εγγραφής χωρίς την παραμικρή σκέψη για μπίζνες, όμως μετά την αγορά της μονάδας γης άρχισα να σκέφτομαι τη δημιουργία ενός αγροκτήματος.

Είχατε αρκετά καλή αντίληψη για την αγροτική οικονομία, ώστε να αρχίσετε την ανάπτυξη δικής σας επιχείρησης;

- Κάθε καλοκαίρι με τους αδελφούς και τις αδελφές μου περνούσαμε τις διακοπές μας στο σπίτι της γιαγιάς σ΄ αυτό το χωριό. Λίγα πράγματα ήξερα για τη γεωργία και τη κτηνοτροφία, όμως ήξερα αρκετά καλά τι είναι ο κήπος, η αγελάδα, το γουρούνι, το άλογο, το σιτάρι και πολλά άλλα πράγματα.

Πως επηρέασε η δραστηριότητά σας τους κατοίκους του χωριού;

Τη δεκαετία του ΄90 του περασμένου αιώνα θυμάμαι και το μεθύσι, και χειρότερες περιπτώσεις. Όταν επιδόθηκα στην αγροτική οικονομία, πολλοί από τους κατοίκους του χωριού πέθαναν από τη βότκα και πολλοί το εγκατέλειψαν. Μέχρι το 2007 στο χωριό έμειναν βασικά ηλικιωμένοι. Σήμερα οι μεθύστακες δεν εξαφανίστηκαν, όμως η κατάσταση αλλάζει, έστω και βραδέως.

- Για την επίδραση της δραστηριότητας μου προς το παρόν είναι νωρίς να κρίνει κανείς, εξάλλου δεν είναι εντελώς κατανοητές προς το παρόν οι προοπτικές ανάπτυξης της φάρμας μου. Ουσιαστικά όλα τα κάνω από το μηδέν. Νομίζω ότι ποιοτικές αλλαγές στη συνείδηση των ανθρώπων θα υπάρξουν, αν δουν ότι η δουλειά αυτή αποφέρει καρπούς. Οι άνθρωποι πουθενά δεν χαίρονται για την ερήμωση και την ανεργία.

Ποιος είναι ο μέσος μισθός στη φάρμα σας;

- Ο μέσος μισθός σήμερα ανέρχεται σε 250-350 ευρώ. Βέβαια, είναι λίγα, σήμερα όμως δεν είναι ο μισθός των υπαλλήλων της φάρμας, ουσιαστικά είναι επιδότηση από μέρους μου. Ουσιαστικά δεν βγάζουμε κέρδος, διότι η παραγωγή ακόμα δεν έφτασε στο τελικό στάδιο του προγράμματος. Ο στόχος μου είναι 10-15 υπάλληλοι με μισθό 450-550 ευρώ. Προχωρώ προς αυτό το στόχο, παρόλο που συναντώ και μεγάλες δυσκολίες.

Προέρχεστε από οικογένεια Ρωσογερμανών, γνωρίζετε τις ρίζες σας στη Γερμανία;

- Οι πρόγονοί μου ήρθαν στη Ρωσία πριν 250 χρόνια, ακριβώς σε αυτά τα εδάφη, τα οποία σήμερα μου ανήκουν. Στο γένος μας υπάρχουν μερικά επώνυμα, όμως το γνωστότερο από αυτά ήταν, ίσως, οι κόμηδες Χένκελ.

Πως αισθανόταν η οικογένειά σας κατά τη διάρκεια του Πρώτου και του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου;

- Για το Α΄ παγκόσμιο πόλεμο τίποτα δεν μπορώ να πω. Για το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο η γιαγιά μου διηγήθηκε πολλά γεγονότα. Το 1941 οι ναζί τους μετέφεραν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, όμως φάνηκαν τυχεροί, μετά τους μετέφεραν στη Τσεχοσλοβακία σαν δούλους και όχι στο Άουσβιτς. Στην ερώτηση αν σας συμπεριφέρονταν καλύτερα οι Γερμανοί, σε σύγκριση με τους Ρώσους, η γιαγιά μου λέει – όχι. Σε αυτή και τις αδελφές της δεν αρέσει να ξαναθυμούνται εκείνη την εποχή. Όταν ο πόλεμος τελείωσε, μπορούσαν να επιλέξουν, να πάνε στη Δύση ή πίσω στη Σοβιετική Ένωση. Οι συγγενείς μου επέλεξαν τη Σοβιετική Ένωση – την Πατρίδα τους.

Θεωρώ ότι ορθά έπραξαν, το σπίτι μας είναι στη Ρωσία. Υπήρχαν και άλλοι, από το χωριό μας, που έμειναν στη Γερμανία, και αυτοί δεν παραπονιούνται. Ο καθένας έχει τη δική του επιλογή και το δικό του δρόμο, γι΄ αυτό εγώ προσωπικά είμαι στο χωριό μου.

 

* Οι απόψεις της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου.