Η επιτροπή Ουόρεν, που πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη έρευνα της δολοφονίας του Κένεντι, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Όσβαλντ ήταν ο μοναδικός που πυροβόλησε. Αυτό υποδείκνυαν διάφορα γεγονότα. Ο ίδιος διέθετε κατάρτιση ελεύθερου σκοπευτή, ήταν ψυχικά ασταθής, ενώ οι ακραίες πεποιθήσεις και η ενασχόληση με τον μαρξισμό θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν στην ανάγκη να σκοτώσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Σε αυτά τα επιχειρήματα θα πρέπει να προστεθεί η σπάνια επιμονή που διέθετε ο Όσβαλντ, θεωρεί ο απόστρατος συνταγματάρχης της KGB Ολέγκ Νετσιπόρενκο, που έγραψε ένα βιβλίο για τη δολοφονία του Τζον Κένεντι:

Όταν μπροστά του εμφανίζονταν απρόσμενα εμπόδια, προσπαθούσε επίμονα να τα ξεπεράσει. Αυτό αξίζει να σημειωθεί αν λάβουμε υπόψη τι έκανε. Θα μπορούσε να κινητοποιηθεί σε ορισμένες στιγμές και να εντείνει τις προσπάθειες για την επίτευξη του στόχου, τον οποίον έθεσε ο ίδιος στον εαυτό του.

Ο Ολέγκ Νετσιπόρενκο είχε συνομιλήσει με τον Όσβαλντ δύο μήνες πριν τη δολοφονία του Κένεντι. Ο Αμερικανός έζησε στην ΕΣΣΔ την περίοδο από το 1959 έως το 1962, οπότε επέστρεψε στις ΗΠΑ με Ρωσίδα σύζυγο και παιδί, αλλά μετά ήθελε να ξαναφύγει και απευθύνθηκε για βίζα στη μεξικανική πρεσβεία της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Νετσιπόρενκο πραγματοποίησε μία συνέντευξη μαζί του και παρατήρησε ότι ο Όσβαλντ από τότε ήταν ήδη σε νευρική κατάσταση:

Ήταν ένας νευρωτικός άνθρωπος, επιρρεπής σε υστερικές εκδηλώσεις. Τα χέρια του έτρεμαν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, υπήρχε η αίσθηση ότι τον κατέκλυζε εκνευρισμός, αλλά την ίδια ώρα υπήρχε η αίσθηση ότι βρισκόταν σε καταθλιπτική κατάσταση. Αλλά όσον αφορά την ψυχική του κατάσταση, αυτή δεν μας προκαλούσε αμφιβολίες. Μιλούσε συνετά, ο λόγος του ήταν λογικά δομημένος.

Καμία καταγραφή των ανακρίσεων του Όσβαλντ μετά τη δολοφονία δεν διατηρήθηκε. Αλλά όταν βρισκόταν στο στόχαστρο των τηλεοπτικών καμερών, αρνούνταν τα πάντα και δεν έμοιαζε με άνθρωπο, που ήθελε να γίνει διάσημος, δολοφονώντας τον πρόεδρο. Αυτή η συμπεριφορά του Όσβαλντ δεν αντιστοιχεί στο ψυχολογικό πορτρέτο, το οποίο συνέταξε η επιτροπή Ουόρεν, δήλωσε ο δημοσιογράφος Ντέιβιντ Τάλμποτ, συγγραφέας του βιβλίου «Brothers: The Hidden History of the Kennedy Yeas»:

Αν ήταν πράγματι ένας μοναχικός δολοφόνος, θα είχε πράξει όπως όλοι οι παρόμοιοι ανισόρροποι δολοφόνοι – θα ήταν περήφανος για ότι έκανε, και θα το δήλωνε ανοικτά, αυτή θα ήταν η «καλύτερη στιγμή» του. Ωστόσο, ο Όσβαλντ μέχρι το θάνατό του αρνούνταν τη συμμετοχή του στη δολοφονία του Κένεντι. Ο ίδιος ελέγε ότι τον παγίδεψαν, ότι όλα ήταν στημένα.

Ο Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ δολοφονήθηκε 2 μέρες μετά τη δολοφονία του Κένεντι. Τον πυροβόλησε ο ιδιοκτήτης ενός νυχτερινού κέντρου Τζακ Ρούμπι. Αυτό συνέβη εντός του αστυνομικού τμήματος του Ντάλας και ήταν ένας ακόμα λόγος για την εμφάνιση πολυάριθμων θεωριών συνωμοσίας. Υπάρχει η εκδοχή, ότι ο Ρούμπι πραγματοποίησε τη δολοφονία αυτή επειδή ήθελε να εκδικηθεί για τον αγαπημένο του πρόεδρο. Αλλά υπάρχουν και εικασίες, ότι ο Ρούμπι ενεργούσε με εντολή εκείνων, οι οποίοι είχαν προσλάβει ή παγιδέψει τον Όσβαλντ και δεν ήθελαν εκείνος να πει την αλήθεια.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.