Αντί της εξουδετέρωσης των εξαιρετικά επικίνδυνων δηλητηριωδών ουσιών η υπόθεση κατέληξε σε μεγαλειώδη «αξιοποίηση» κονδυλιών. Ως αποτέλεσμα τα δημοφιλή ανάμεσα στους τουρίστες, συμπεριλαμβανομένων των Ρώσων, νερά του κριμαϊκού τμήματος της Μαύρης Θάλασσας υποβάλλονται σε κίνδυνο, οι συνέπειες του οποίου είναι δύσκολο να εκτιμηθούν.

Για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να σημειώσουμε ότι το πρόγραμμα, η υιοθέτηση του οποίου ανάγεται στο μακρινό 1995, εν μέρει έχει εκπληρωθεί. Όμως οποιαδήποτε εκκρεμότητα σε τέτοια υπόθεση συχνά εκμηδενίζει το τελικό αποτέλεσμα. Εφόσον γίνεται λόγος ούτε λίγο ούτε πολύ για χίλια και πλέον βαρέλια με αέριο μουστάρδας και λιουισίτη. Καταστράφηκαν λίγο παραπάνω από εκατό από αυτά. Η περίοδος ασφάλειας των τοιχωμάτων των βαρελιών έχει λήξει εδώ και πολύ καιρό οι και τοξικές ουσίες από αυτά ήδη μπορούσαν να διαρρεύσουν στο νερό.

Οι πληροφορίες σχετικά με την ανακάλυψη κατά τη διάρκεια αλιείας ψαριού με τράτες βαρελιών με δηλητηριώδεις ουσίες άρχισαν να εμφανίζονται από τη δεκαετία του ΄70. Οι σχετικές πληροφορίες απέκτησαν γρήγορα το καθεστώς του απορρήτου. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης τα σχετικά έγγραφα, σύμφωνα με δηλώσεις αξιωματούχων, χάθηκαν. Ωστόσο μετά την προσχώρηση της Ουκρανίας το 1993 στη Διεθνή Σύμβαση για την απαγόρευση των χημικών όπλων η επίλυση του προβλήματος έγινε αναγκαία. Όμως, το αποτέλεσμα αποδείχτηκε θλιβερό. Τα εκατομμύρια των δολαρίων του δημοσίου, που είχαν χορηγηθεί για την εξουδετέρωση της απειλής, δαπανήθηκαν με προφανείς παραβιάσεις. Ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Βίκτορ Μουραχόφσκι θεωρεί ότι τρόπος εξουδετέρωσης της απειλής υπάρχει:

- Πρέπει να οργανωθεί ταφή με σαρκοφάγο στο βυθό της θάλασσας, η οποία να γεμίσει με σκυρόδεμα ή άλλα συνδετικά υλικά, που θα διασφαλίσουν το αδύνατο της διείσδυσης του αερίου μουστάρδας στο φυσικό περιβάλλον.

Όμως εδώ αναπόφευκτα προβάλλει το ερώτημα, ποιος θα αναλάβει τις δαπάνες γι΄ αυτή τη δαπανηρή επιχείρηση; Η θυελλώδης πολιτική ζωή στην Ουκρανία, καθώς και η επιδίωξή της να γίνει συνδεδεμένο μέλος της ΕΕ, που απαιτεί τεράστιες δαπάνες, λιγότερο απ΄ όλα προϋποθέτουν περιβαλλοντικές έρευνες. εφόσον μόνο για την τυποποίηση των ουκρανικών προϊόντων σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Κίεβο θα πρέπει να βρει περισσότερα από 150 δισ. ευρώ. Και πού να βρει τέτοιο ποσό, είναι εντελώς ακατανόητο.

Εν τω μεταξύ πολλοί εμπειρογνώμονες προειδοποιούν ότι η καθυστέρηση της διευθέτησης της κατάστασης στην Κριμαία είναι άκρως επικίνδυνη. Οι ουκρανικές εποπτικές Αρχές ήδη πριν τρία χρόνια είχαν δηλώσει ότι η συγκέντρωση αρσενικού, που παράγεται από την αποσύνθεση των τοξικών ουσιών, σε ορισμένες περιοχές της Κριμαίας είναι τετραπλάσια του κανονικού ορίου. Και μιλάμε για χώρους της δημόσιας ανάπαυσης. Οι κεντρικές Αρχές αντιδρώντας περιορίστηκαν σε τετριμμένες φράσεις περί πλήρους ασφάλειας των θαμμένων ουσιών. Αποτελεί αίνιγμα, ποια είναι η πραγματική κατάσταση των πραγμάτων σήμερα: όπως εξακριβώθηκε, κατά τη διάρκεια της ύπαρξης του προγράμματος οι ειδικοί δεν μπόρεσαν ούτε και να εξετάσουν ολόκληρη την περιοχή των νερών της Κριμαίας. Το θέμα αυτό δεν έχει διερευνηθεί, ούτε και το θέμα της κατάχρησης χρηματικών πόρων.

 

* Οι απόψεις της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου.