Φωνή της Ρωσίας: Σε μία πρόσφατη συνέντευξή σας στο ρωσικό Τύπο δεν αποκλείσατε τη δυνατότητα θέσπισης καθεστώτος θεώρησης εισόδου με την Ουκρανία λόγω των σχεδίων της ένταξης του Κιέβου.

Σεργκέι Γκλάζιεφ: Μία τέτοια πρωτοβουλία μπορεί να υπάρξει από την πλευρά της Ουκρανίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά όχι από τη δική μας πλευρά. Οι πολίτες της Ουκρανίας, που είναι υπέρ της ευρωπαϊκής επιλογής, πιστεύουν ότι η υπογραφή της συμφωνίας σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση θα δώσει στην Ουκρανία καθεστώς χωρίς θεώρηση εισόδου με την Ευρώπη. Στη συμφωνία δεν αναφέρεται τίποτα τέτοιο. Αλλά επειδή η συνέπεια της συμφωνίας θα είναι μία απότομη επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης στην Ουκρανία, τότε, φυσικά, οι Ουκρανοί πολιτικοί θα επιμείνουν σε ένα καθεστώς χωρίς θεώρηση εισόδου με την Ευρώπη ως αποζημίωση. Υπάρχει η πιθανότητα ότι η Ευρώπη, που ενδιάφερεται για φθηνό ουκρανικό εργατικό δυναμικό, θα προχωρήσει σε αυτό το βήμα. Και ίσως να παρέχει και τη δυνατότητα ένταξης στη ζώνη Σένγκεν. Σε αυτήν την περίπτωση η Ουκρανία θα αναγκαστεί να θεσπίσει καθεστώς θεώρησης εισόδου με τη Ρωσία.

ΦΡ: Το φθινόπωρο του 2010 εκδόθηκε το βιβλίο σας «Στρατηγική της υπέρτερης ανάπτυξης της Ρωσίας σε συνθήκες παγκόσμιας κρίσης», στο οποίο αναπτύχθηκαν τα προγράμματα εκσυγχρονισμού της ρωσικής οικονομίας σε συνθήκες παγκόσμιας κρίσης. Μπορούν οι ΗΠΑ, που βρίσκονται στο χείλος της χρεοκοπίας, να ωθήσουν τον κόσμο σε ύφεση; Παραμένουν άραγε επίκαιρες οι στρατηγικές που είχατε περιγράψει τρία χρόνια μετά;

ΣΓ: Παραμένουν πλήρως επίκαιρες, επειδή η παγκόσμια κρίση δεν έχει επιλυθεί, και η απειλή της χρεοκοπίας των ΗΠΑ πλανάται στον αέρα και γίνεται όλο και πιο επίκαιρη. Προς το παρόν αυτή η χρεοκοπία εξαρτάται μόνο από τις ενέργειες των ΗΠΑ, αλλά θα έρθει η στιγμή, που η κατάσταση του δολαρίου και του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος θα εξαρτάται από τις ενέργειες των εταίρων – της Κίνας, των αραβικών χωρών, της Ρωσίας και άλλων κατόχων των αμερικανικών χρεογράφων. Γι’ αυτό, από τη μία πλευρά, οι αιτίες της κρίσης εξακολουθούν να υφίστανται, οι οικονομικές πυραμίδες δεν έχουν εκλείψει, ο όγκος των παραγώγων αυξήθηκε ακόμα και σε σύγκριση με το 2008. Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία προς το παρόν δεν έχει εισέλθει στην πορεία της υπέρτερης ανάπτυξης και προς το παρόν δεν επαρκούν οι επενδύσεις για τον εκσυγχρονισμό, την ανάπτυξη της παραγωγής νέου τεχνολογικού συστήματος. Γι’ αυτό, ό,τι είχε προταθεί στο βιβλίο μου τότε, παραμένει επίκαιρο και σήμερα.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.