Η λειτουργία του νέου συστήματος αρχίζει στις 2 Δεκεμβρίου – στην αρχή στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μετά στα σύνορα μεταξύ των χωρών-μελών της. Ο βασικός στόχος του Eurosur είναι η προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ από τους λαθρομετανάστες. Και προβλέπει την ανταλλαγή σε πραγματικό χρόνο μεταξύ των χωρών της ΕΕ βιντεο- και φωτογραφικών υλικών και στοιχείων, που αφορούν τα δρώμενα στα σύνορα. Για τη συλλογή πληροφοριών προβλέπεται η χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών και διαστημικών δορυφόρων. Όμως, δυστυχώς, είναι πολύ απίθανο ότι αυτό θα συμβάλει στην καταστολή της λαθρομετανάστευσης, θεωρεί ο πολιτικός αναλυτής του Ινστιτούτου Ευρώπης Βλαντισλάβ Μπελόφ:

- Κατά την άποψή μου, το πρόβλημα πρέπει να επιλυθεί εκεί, από όπου προέρχεται η ροή των λαθρομεταναστών και προσφύγων. Η Ευρώπη δεν έχει τις δυνάμεις να δεχτεί όλους, όσους επιθυμούν να επωφεληθούν των κοινωνικών αγαθών. Έστω και μόνο επειδή στην Ευρώπη διαμένουν περίπου 500 εκατομμύρια άτομα, ενώ στις χώρες του τρίτου κόσμου – μερικά δισεκατομμύρια.

Οι ευρωπαίοι πολιτικοί υποστηρίζουν ότι η χρησιμοποίηση του νέου συστήματος συνοριακού ελέγχου θα πραγματοποιηθεί υπό τον όρο της τήρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδιαίτερα της αρχής του απαράδεκτου της αναγκαστικής επιστροφής των μεταναστών στις χώρες, στις οποίες υπάρχει απειλή για την ελευθερία τους. Ωστόσο τα λαμβανόμενα μέτρα πρέπει να γίνουν μέρος ενός ευρύτερου, παγκόσμιου προγράμματος, θεωρεί η επικεφαλής του Κέντρου Ευρωατλαντικών Μελετών και Διεθνούς Ασφάλειας Τατιάνα Ζβέρεβα:

- Μερικές χώρες, ιδίως η Ιταλία, βιώνουν με οξύτητα τις συνέπειες της λαθρομετανάστευσης. Στην Ιταλία λειτουργεί μια αρκετά φιλελεύθερη εσωτερική νομοθεσία. Γι΄ αυτό έχει προβάλει θέμα ορισμένης αλλαγής του. Όμως είναι απαραίτητη η ομόφωνη θέση των χωρών της ΕΕ. Το υπό δημιουργία σύστημα συνοριακού ελέγχου αποτελεί μόνο ένα από τα στοιχεία επίλυσης του προβλήματος. Υπάρχει και μια τέτοια πτυχή, όπως η κατάσταση στις χώρες, από τις οποίες οι μετανάστες διαφεύγουν στην Ευρώπη. Η αστάθεια εκεί είναι τόσο μεγάλη, που οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να ρισκάρουν τη ζωή τους, προκειμένου μόνο να φύγουν από εκεί. Η επίλυση του προβλήματος αυτού δεν είναι εφικτή για την ΕΕ. Και πρέπει να εξεταστεί στο επίπεδο όλης της διεθνούς κοινότητας.

Το μόνο, που θα μπορούσε να επιλύσει ριζικά τα προβλήματα των μεταναστών, είναι η αποκατάσταση των εθνικών τους οικονομιών. Όμως σε τέτοια περίπτωση, τις τεράστιες οικονομικές δαπάνες και πάλι θα τις επωμιστούν οι απλοί ευρωπαίοι πολίτες, στους οποίους οι πολιτικοί πρέπει με κάποιο τρόπο να εξηγήσουν, γιατί και πάλι πρέπει να πληρώσουν τη νύφη. Όμως προς το παρόν αυξάνεται ο αριθμός των «μη ευρωπαίων» ευρωπαίων και η όψη της Ευρώπης αλλάζει ριζικά. Είναι πιθανόν ότι σύντομα στο έδαφος της Γηραιάς ηπείρου θα υπάρχουν εντελώς διαφορετικά έθνη και κράτη. Τέτοιου είδους φόβοι αναγκάζουν τους ευρωπαίους να αναθεωρήσουν τις βασικές τους αξίες, συμβάλλοντας στη μετατροπή της ΕΕ σε πολιορκημένο φρούριο από τις ταινίες για ένα άχαρο μέλλον μετά την Αποκάλυψη.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.