Σύμφωνα με τους άγραφους νόμους του πολιτικού σόου, ο κάθε υποψήφιος για οποιοδήποτε αιρετό αξίωμα στις ΗΠΑ είναι απλώς υποχρεωμένος να κολακεύει το εκλογικό σώμα, κάτι που προνοεί την δημόσια υποστήριξη της ιδέας της αμερικανικής αποκλειστικότητας. Εξάλλου, είναι πολύ πιο ειλικρινείς και ενδιαφέρουσες οι απόψεις που εκφράζονται από τους συμμετέχοντες στην πολιτική διαδικασία, οι οποίοι δεν ανήκουν στο αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο. Μπορούν να μιλάνε με ειλικρίνεια και μη τετριμμένα.

Σε αποκλειστική του συνέντευξη στο ΡΣ «Η Φωνή της Ρωσίας» ο Κάρλ Ντένινγκερ, επιχειρηματίας στον τομέα της τεχνολογίας των υπολογιστών, πολιτικός ακτιβιστής και εκδότης της Market-tickerg.org, είπε ότι δεν υπάρχει πλέον εκείνη η αμερικανική ιδιαιτερότητα για την οποία μιλούσαν οι ιδρυτές των ΗΠΑ.

- Η Αμερική ιδρύθηκε πάνω στην αρχή ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαιώματα, τα οποία η κυβέρνηση δεν μπορεί να παραβιάσει. Η αναγνώριση του γεγονότος ότι οι άνθρωποι ανήκουν στον εαυτό τους και ότι οι ίδιοι κατέχουν τους καρπούς της σωματικής και ψυχικής τους δουλειάς, είναι θεμελιώδους σημασίας για τις ΗΠΑ. Σε αντίθεση με άλλα έθνη, η κυβέρνησή μας δεν στηριζόταν στο δικαίωμα της άρχουσας τάξης (Βασιλιά, Βουλής ή του Πολιτικού Γραφείου) για τους καρπούς της εργασίας των πολιτών. Μάλλον, το αντίθετο. Η σχέση εξουσίας-κοινωνίας οικοδομόταν από τα κάτω προς τα πάνω, δηλαδή από τους ανθρώπους προς την εξουσία.

Ωστόσο, όπως είπε πολύ δικαιολογημένα ο Αμερικανός εμπειρογνώμονας, έχουν αλλάξει πολλά κατά τη διάρκεια των τελευταίων μερικών αιώνων.

- Όλα αυτά είχαν καταστραφεί με τη βοήθεια της πονηριάς και της απάτης. Οι αξιώσεις της αποκλειστικότητας, την οποία είχαμε κατά τη διάρκεια 200 χρόνων, έγιναν πλέον αβάσιμες.

Οι δηλώσεις των νομοθετών μας, συμπεριλαμβανομένων και των Χάρι Ρέιντ, Νάνσι Πελόζι και του Ομπάμα, καθώς επίσης και η σιωπηλή συγκατάθεση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος να κάθεται ήσυχα, αντί να αντιδρά σ΄αυτές τις δηλώσεις με τη βοήθεια του δικαιώματος καθαίρεσης και των εκστρατειών μομφής κατά των γερουσιαστών και των μελών του Κογκρέσου - όλα αυτά, λοιπόν, απαξιώνουν τις θεμελιώδεις αρχές του έθνους μας. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι τα ανέχονται όλα αυτά, επιβεβαιώνει ότι δεν έχουμε πια το δικαίωμα να κάνουμε διακηρύξεις για την αποκλειστικότητά μας.

Η εικόνα που παρουσίασε ο Κάρλ Ντένινγκερ δεν δικρίνεται για αισιοδοξία: η αποκλειστικότητα ήταν, αλλά τώρα εκμηδενίστηκε από τις ενέργειες των πολιτικών με τη σιωπηρή συγκατάθεση των ψηφοφόρων. Και τι θα συμβεί με την ιδιαιτερότητα των ΗΠΑ στο μέλλον; Ο Κάρλ Ντένινγκερ είπε:

- Αν εμείς, ο λαός δεν αποφασίσουμε να πάρουμε πίσω ό,τι κλάπηκε από εμάς και αν δεν αναγκάσουμε την κυβέρνηση να αναγνωρίσει ότι μπορεί να υπάρξει μόνο με την άδεια του λαού και ότι αυτή η άδεια είναι αποκλειστικά ιδιωτική υπόθεση του καθενός μας, τότε δεν δικαιώμαστε πλέον να διεκδικούμε την αποκλειστικότητα της Αμερικής.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.