Το πρόβλημα της υπερβολικής γλυκόζης στο αίμα με τη βοήθεια των ενέσεων ινσουλίνης η ανθρωπότητα το έχει λύσει εδώ και πολύ καιρό. Αυτή η μέθοδος είναι αρκετά επίπονη και υπάρχει ο κίνδυνος της μόλυνσης. Όμως το όνειρο όλων των αρρώστων με σακχαροδιαβήτη να παίρνουν την ινσουλίνη σε χάπια μέχρι τώρα ήταν ανεπίτευκτο. Οι επιστήμονες από διάφορες χώρες έχουν εργαστεί για να λύσουν το πρόβλημα αυτό, όμως κανένας δεν κατάφερε να επιτύχει ένα θετικό αποτέλεσμα.

Τι ακριβώς έχουν σκεφτεί οι Δανοί και οι Ισραηλινοί επιστήμονες παραμένει άγνωστο. Δεν υπάρχουν ακόμα τα αποτελέσματα των κλινικών δοκιμών. Όμως εάν όλα πάνε καλά και οι φαρμακοποιοί καταφέρουν να αποδείξουν την αποτελεσματικότητα των χαπιών ινσουλίνης και το ότι δεν προκαλούν παρενέργειες, το φάρμακο θα είναι διαθέσιμο για όλους τους ασθενείς προς το τέλος της τρέχουσας είτε της επόμενης δεκαετίας. Σχετική δήλωση έκανε στη «Φωνή της Ρωσίας» ο εκτελεστικός διευθυντής της Oramed Pharmaceuticals Ναντάφ Κιντρόν:

Κάθε μέρα παίρνω μηνύματα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από ανθρώπους που έχουν διαβάσει στο Διαδίκτυο κάποια άρθρα. Μου γράφουν: «Διαθέτεται ινσουλίνη σε χάπια. Πως μπορώ να τα αγοράσω;». Τους απαντώ ότι ναι, έχω αυτά τα χάπια. Μπορώ ήδη από σήμερα να τα πουλώ. Ο μόνος λόγος που εμποδίζει την πώληση είναι ότι χρειαζόμαστε άδεια της Υπηρεσίας για τον έλεγχο των τροφίμων και φαρμάκων, και αυτή είναι μια μακρά διαδικασία, η οποία προϋποθέτει μια μεγάλης κλίμακας δοκιμή.

Σε κάθε περίπτωση δεν είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Το φάρμακο για τους αρρώστους με διαβήτη έχει βρεθεί το 1922. Από τότε δεν υπάρχει καμία αντικατάσταση της ινσουλίνης. Η διαφορά είναι στον τρόπο της λήψης, επισημάνει η Ελένα Βόλσκαγια, εμπειρογνώμονας στον τομέα της ρύθμισης της αγοράς των φαρμάκων:

Η οποιαδήποτε νέα μορφή εστιάζεται αποκλειστικά στις καταναλωτικές ιδιότητες. Για να γίνει η λήψη του φαρμάκου πιο εύκολη. Για τα παιδιά για παράδειγμα δημιουργούν διάφορα σιρόπια και φαρμακευτικές ουσίες οι οποίες είναι πιο εύκολες να τις καταπιούν, και οι οποίες διαθέτουν πιο ευχάριστη γεύση. Γι’ αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν πρόκειται για κάποια επανάσταση. Μπορεί να δώσει ένα πλεονέκτημα στο μάρκετινγκ, όμως και η απλή ινσουλίνη δεν θα χαθεί πουθενά.

Όταν ο άνθρωπος αναγκάζεται να κάνει καθημερινά μερικές ενέσεις, δηλαδή στην κυριολεξία να ζει με τη βελόνα της σύριγγας στο χέρι, η πιο άνετη χορήγηση μπορεί να τον βάλει να κλείσει τα μάτια σε μερικές ελλείψεις του φαρμάκου. Γι’ αυτό την στιγμή που οι άρρωστοι με διαβήτη επικρίνουν τους ρυθμιστικούς φορείς για την υπερβολική επιφυλακτικότητα, οι εμπειρογνώμονες βλέπουν θετικά στις επιμελής διαδικασίες των προκαταρτικών δοκιμών. Διότι στην ιατρική ως βασική ήταν και είναι η αρχή του «μη βλάπτειν».

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.