Ειδικότερα, οι Λιθουανοί υποστηρίζουν ότι είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν σύμφωνα με το συμβόλαιο με τη Γκαζπρόμ κατά 35% ακριβότερα, απ’ ότι η Γερμανία. Ενώ ο ευρωβουλευτής από την Πολωνία Γιάτσεκ Σάριους-Βόλσκι θεωρεί ότι η ΕΕ έχει συσσωρευμένα για τη Ρωσία μια σειρά θεμάτων: από την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Ρωσία μέχρι τη δραστηριότητα της Γκαζπρόμ στη Βουλγαρία, την Τσεχία, την Ουγγαρία, την Πολωνία και χώρες της Βαλτικής. Σύμφωνα με τον πολιτικό αναλυτή Λεονίντ Σάβιν, πίσω από αυτές τις αξιώσεις βρίσκεται μία συγκεκριμένη μάχη για τις σφαίρες επιρροής:

Στη σύνοδο κορυφής της «Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης» στο Βίλνιους, η Ουκρανία, η Γεωργία και η Μολδαβία αναμένεται να υπογράψουν συμφωνία σύνδεσης με την ΕΕ, γεγονός που θα εμποδίσει την ένταξή τους στην Τελωνειακή Ένωση. Αναμφίβολα, σειρά χωρών της Ανατολικής Ευρώπης ασκούν κάθε δυνατή πίεση στη Ρωσία. Κατά κύριο λόγο, η Λιθουανία. Ενώ η Πολωνία ενδιαφέρεται για την επέκταση της ζώνης της δικής της επιρροής στην Ουκρανία και τη Μολδαβία.

Παρά τις αντικειμενικές και υποκειμενικές δυσκολίες, σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, σήμερα μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης ανοίγονται νέες ευκαιρίες. Απλά πρέπει να σκεφτούμε περισσότερο για τα οικονομικά προβλήματα, επειδή για την Ευρώπη αυτό τώρα είναι το κυριότερο. Αν τα οικονομικά προβλήματα δεν επιλυθούν, στην Ευρώπη θα ξεκινήσει μία πολιτική κρίση, που μπορεί να φτάσει μέχρι την κατάρρευση της ΕΕ. Πόσο μάλλον που σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία την πιέζουν στοχοπροσανατολισμένα, θεωρεί ο πολιτικός αναλυτής Σεργκέι Μιχέεφ:

Η Ευρώπη δεν είναι ενιαία. Κυρίως, οι φωνές ακούγονται από τις χώρες της Ανατολικής και μετασοβιετικής Ευρώπης: οι χώρες της Βαλτικής, η Πολωνία. Αυτές οι χώρες είναι οι πιο στενοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν τα ιστορικά τους παράπονα και τα νοσηρά τους συμπλέγματα. Διότι αν η Ευρώπη και η Ρωσία φτάσουν σε μία εποικοδομητική συνεργασία, τότε ο ρόλος των Αμερικανών στην ευρωπαϊκή ήπειρο θα μειωθεί σημαντικά.

Σύμφωνα με τον κορυφαίο αναλυτή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων Στέφαν Μάιστερ, τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις σχέσεις μεταξύ των Βρυξελλών και της Μόσχας παίζουν οι αρνητικές εντυπώσεις και τα στερεότυπα. Οι προσδοκίες και των δύο πλευρών διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους, και αν δεν εκπληρωθούν, αυτό θα οδηγήσει σε μία μεγάλη απογοήτευση. Για να αλλάξει αυτή η κατάσταση, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αξιολογεί πιο ρεαλιστικά την τρέχουσα κατάσταση στη Ρωσία, καθώς και να διασφαλίσει ότι η Μόσχα θα αποδεχτεί τους κανόνες της, λέει ο Γερμανός ειδικός.

Αλλά είναι πιθανό, ότι η κρίση στις ρωσο-ευρωπαϊκές σχέσεις είναι τελικά βαθύτερη, απ’ ότι θεωρούν οι αισιόδοξοι. Όπως δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξη στη ρωσική εφημερίδα «Κομερσάντ» ο νέος εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μόσχα Βιγκάουντας Ουσάτσκας, η πραγματική εμπιστοσύνη είναι δυνατή όταν οι πλευρές μοιράζονται κοινές αξίες. Αυτό ισχύει και για τα δικαιώματα των σεξουαλικών μειονοτήτων, και τις δράσεις των διεθνών οικολογικών οργανώσεων, και του πολιτικο-κοινωνικού συστήματος συνολικά. Μέχρι να έρθουν η Ευρώπη και η Ρωσία σε έναν κοινό παρονομαστή τουλάχιστον σε αυτά τα ζητήματα, η καλή γειτονία τους θα αποτυγχάνει συχνά στις δοκιμασίες αντοχής.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.