Χαιρετά τους επισκέπτες της Έκθεσης η «Κολχόζνικη γιορτή», τεράστιος πίνακας που ζωγραφίστηκε το 1937. Αυτό το λαμπρό, γεμάτο αισιοδοξία έργο όπου απεικονίζονται χαρούμενοι, ευτυχισμένοι άνθρωποι μπορεί να χρησιμεύσει ως κλασικό παράδειγμα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Στη σοβιετική εποχή ο πίνακας αυτός είχε εκτεθεί πολλές φορές και οι αναπαρστάσεις του βρίσκονταν σε σχολικά βιβλία δίπλα στα έργα των καλύτερων Ρώσων καλλιτεχνών.

Η έκθεση στο Ρωσικό Μουσείο ονομάστηκε «Το έδαφος και η τύχη». Αυτά τα λόγια εκφράζουν την ουσία του δημιουργικού έργου του ζωγράφου, που κατά τη διάρκεια όλης του της ζωής αντλούσε την έμπνευση από τη φύση και την αγροτική ζωή. Δοξάζοντας τη σκληρή δουλειά των αγροτών, ο καλλιτέχνης δημιούργησε έργα, τα περισσότερα από τα οποία είναι αφιερωμένα στους ανθρώπους των πατρικού του χωριού. Ο καλλιτέχνης εξυμνεί τη ζωή του χωριού. Από τους πίνακές του βλέπουν τους θεατές απλοί άνθρωποι με τις αγωνίες και τις φροντίδες τους, με τις χαρές και τις λύπες τους. Για αυτό το λόγο το κοινό αντιλαμβάνεται τα έργα του Πλαστόφ ως ύμνο ακριβώς του σοβιετικού τρόπου ζωής.

Ένας από τους πιο συγκινητικούς πίνακες του καλλιτέχνη - η «Άνοιξη» - πάντα προσελκύει την προσοχή του κοινού. Μια νεαρή γυναίκα στο κατώφλι του μπάνιου ντύνει βιαστικά την κόρη της. Γκρίζο πρωΐ. Από τον ουρανό πέφτει το τελευταίο τον Μάρτη χιόνι, στο φόντο του οποίου το κοριτσάκι φαίνεται ιδιαίτερα ανυπεράσπιστο. Την ιστορία της δημιουργίας αυτού του πίνακα την διηγήθηκε κάποτε ο διακεκριμένος καλλιτέχνης της Ρωσίας Μπορίς Σκλιαρούκ:

- Μια φορά ο Αρκάντι Πλαστόφ είδε πώς η γειτόνισσά του έντυνε μετά το μπάνιο το παιδί της. Η στιγμή αυτή του φάνηκε τόσο ωραία, που στον καλλιτέχνη γεννήθηκε αμέσως η ιδέα να αποτυπώσει αυτή την ομορφιά στο πανί.

Μερικά εκθέματα μπορεί να προκαλέσουν έκπληξει στο κοινό, που περίμενε να δει μόνο κλασικά παραδείγματα της σοβιετικής τέχνης. Αποδείχτηκε, όμως ότι τη δεκαετία του ‘50, όταν στη Σοβιετική Ένωση βρισκόταν στην αιχμή του ο ανελέητος αγώνας ενάντια σε όλες τις εκδηλώσεις της θρησκείας, ο καλλιτέχνης ζωγράφιζε επίσης εκκλησιαστικές ακολουθίες, γιορτές και τελετουργίες.

Τα έργα του Πλαστόφ εκπροσωπούσαν πάντα την τέχνη της Σοβιετικής ΄Ενωσης σε διάφορες εκθέσεις στο εξωτερικό. Για παράδειγμα, ο πίνακάς του «Δείπνος οδηγών τρακτέρ» εκτέθηκε στο Λονδίνο το 1958. Λέγεται ότι ο πρόεδρος της Βασιλικής Ακαδημίας Τεχνών Σερ Τσαρλς Γουίλερ, κοιτάζοντάς τον για πολύ καιρό προσεκτικά, είπε:

- Πόσο πολλά δίνει τέτοια τέχνη όπως είναι ο ρεαλισμός ... Ξέρετε τώρα κατάλαβα ιδιαίτερα καλά γιατί εσείς, οι Ρώσοι, καταφέρατε να αντέξατε στον πόλεμο και να νικήσατε. Όποιος μπορεί να εργάζεται με τόση αγαλλίαση δεν θα νικηθεί εύκολα!

Όποιοι θέλουν να θαυμάσουν τους πίνακες, που έχουν επαινεθεί από τον Βρετανό εμπειρογνώμονα, μπορούν να το κάνουν αυτό ως τις 4 Νοεμβρίου.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.