Ο νέος πύραυλος έχει ταχύτητα αυξημένα στα 1000 μέτρα ανά δευτερόλεπτο και βεληνεκές που επεκτάθηκε από τα 12 στα 16 χιλιόμετρα. Τα συστήματα TOR-2MY, στα οποία χρησιμοποιείται έχουν ήδη αρχίσει να παραλαμβάνονται από το ρωσικό στρατό το 2012. Είναι ένα σύστημα το οποίο έχει πολύ πιο σύγχρονα μέσα διεύθυνσης πυρός, μπορεί να στοχεύει ταυτόχρονα σε 48 στόχους και να πυροβολεί 4 από αυτούς.

Η Κίνα έχει προμηθευτεί 35 συστήματα ΤΟR-M1 το διάστημα από το 1996 μέχρι και 1999 και λίγο μετά άρχισε να τα αντιγράφει. Παρά το γεγονός ότι έγινε από καιρό γνωστή η εργασία πάνω στα συστήματα, η παράδοσή στο στρατό σε ποσότητες που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως σημαντικές, άρχισε μόλις το 2011 και 2012: η αντιγραφή ενός όχι και τόσο σύγχρονου συστήματος απασχόλησε τη κινεζική βιομηχανία τον ίδιο χρόνο που χρειάστηκε η Ρωσία για να δημιουργήσει μια νέα, ανανεωμένη εκδοχή του.

Παρά το γεγονός ότι σε μεμονωμένες κινεζικές δημοσιεύσεις αναφέρεται ότι το HQ-17 είναι «βελτιωμένο» TOR-M1, οι βελτιώσεις είναι αμφίβολο αν είναι ουσιαστικές, δεδομένου ότι η Κίνα, κατά το μάλλον ή ήττον παρέλαβε ένα σύστημα, το οποίο είναι κατά πολλές φορές λιγότερο αποτελεσματικό από το σύγχρονο ρωσικό. Ταυτόχρονα, η εξοικονόμηση που θα μπορούσαν να έχουν οι κινέζοι, μη προμηθευόμενοι τη ρωσική άδεια παραγωγής του συστήματος, προκαλεί, επίσης, αμφιβολίες: η πολυετής εργασία των σχεδιαστών και των εργαζομένων δεν μπορεί να είναι δωρεάν.

Στο βαθμό που τα εξοπλιστικά προγράμματα γίνονται ολοένα και πιο περίπλοκα, το κινεζικό σύστημα αντιγραφής ξένης τεχνολογίας φαντάζει ολοένα και πιο γοητευτικό. Μια σειρά περιστατικών οδήγησε τη Κίνα μόνο στην τρέχουσα δεκαετία να μπορέσει να αφομοιώσει την παραγωγή συστημάτων, που δημιουργήθηκαν στην ΕΣΣΔ κατά τη δεκαετία του 1980. Η αντιγραφή μπορεί να είναι από τις οιωνεί επιλογές ανάπτυξης προϊόντων, όπως αυτοκίνητα, στο βαθμό που τεχνολογικά είναι πιο απλά, ενώ τα στοιχεία για αυτά είναι πιο προσιτά. Με τη στρατιωτική τεχνολογία τα προγράμματα αντιγραφής μπορούν να επιμηκυνθούν για χρόνια. Εκτός από αυτό, η αντιγραφή δε συμβάλει στην προετοιμασία τεχνικών στελεχών, αλλά μάλλον περιορίζει τη δημιουργικότητά τους.

Τα σχέδια για αντιγραφή χωρίς άδεια της σοβιετικής και ρωσικής τεχνολογίας, όπως τα J-15 ή τα HQ-17 είναι απώλειες σε χρόνο και εμφανώς παρουσιάζουν μεγάλη υστέρηση. Η νόμιμη απόκτηση αδειών θα απαιτούσε δαπάνες ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, πράγμα που ανταποκρίνεται στις δυνατότητες του κινεζικού κράτους. Έτσι, η κινεζική πλευρά θα είχε ένα γρήγορο αποτέλεσμα με τη μορφή έτοιμων για χρήση συστημάτων και θα μπορούσε να επικεντρώσει τις προσπάθειες της στη δημιουργία πρωτότυπων εξοπλισμών νέας γενιάς. Αυτή η προσέγγιση θα συνέβαλε και στη μείωση της επιφυλακτικότητας των ξένων εταίρων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και θα διεύρυνε την πρόσβαση της κινεζικής αμυντικής βιομηχανίας στη ρωσική και άλλες ξένες τεχνολογίες.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.