Πρώτα έλαβαν τα διακριτικά της Φρουράς τα συντάγματα Πρεομπραζένσκι και Σεμιόνοφσκι το 1700. Την εμπιστοσύνη του αυτοκράτορα Πέτρου Α΄ είχαν την ευκαιρία να δικαιώσουν στον εικοσαετή Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο. Οι φρουροί διακρίθηκαν στη μάχη της Πολτάβα, όπου διαλύθηκε ο μέχρι τότε ανίκητος Σουηδός βασιλιάς Κάρολος ΙΒ΄. Στη συνέχεια – ως τμήμα των πεζοναυτών – στις διάσημες ναυμαχίες της Βαλτικής στο Γκανγκούτ και στη Γκρένγκαμ. Αργότερα στη σύνθεση της φρουράς προσχώρησαν και άλλες στρατιωτικές μονάδες. Συμμετείχαν σε όλες τις μάχες του δέκατου ένατου και των αρχών του εικοστού αιώνων. Για παράδειγμα, στις μάχες με το στρατό του Ναπολέοντα και στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1918 μετά τη διάλυση του τσαρικού στρατού η παράδοση έσπασε. Αλλά αναβίωσε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Από το 1941 αυτό το βαθμό λάμβαναν οι μονάδες, που διακρίθηκαν στο μέτωπο, λέει ο πολεμικός ανταποκριτής Βίκτορ Μπαρανέτς.

- Αυτόν τον υψηλό βαθμό απένεμεναν σε μονάδες, που παρουσίασαν στις μάχες την υψηλότερη γενναιότητα, ανδρεία και ηρωισμό. Η Φρουρά βρισκόταν στα δυσκολότερα τμήματα του μετώπου. Συμμετείχε στις πιο δύσκολες επιχειρήσεις. Οι ενώσεις Φρουράς έφεραν τα λάβαρά τους μέχρι το Βερολίνο.

Προς το τέλος του πολέμου στη Φρουρά υπολογίζονταν μερικές χιλιάδες μονάδες του Στρατού και του Ναυτικού. Σε αυτές συνέχιζαν να υπηρετούν νέες γενιές πολεμιστών.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης πολλές μονάδες της Φρουράς διαλύθηκαν ή μετονομάστηκαν. Τα λάβαρα με τα διακριτικά δόθηκαν σε μουσεία. Φαινόταν ότι η παράδοση πάλι θα ξεχνιόταν. Αλλά το 2000 ο πρόεδρος Πούτιν την υπενθύμισε, καθιερώνοντας με ειδικό Διάταγμα τον εορτασμό της Ημέρας της Ρωσικής Φρουράς.

Ο βαθμός του Φρουρού δεν παρέχει προνόμια. Αντίθετα, υποχρεώνει σε υποδειγματική εκπλήρωση της στρατιωτικής υπηρεσίας.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.