Μόνο δύο χρώματα - κόκκινο και λευκό. Οι πίνακες του Αλεξάντρ Ζερνοκλιούεφ δεν χαροποιούν το κοινό με την πλούσια παλέτα χρωμάτων. Οι φιγούρες των ναυτών είναι τοποθετημένες μέσα στο χώρο, χωρίς φόντο. Το φωτεινό, επιθετικό χρώμα πιέζει τον θεατή. Παρά το γεγονός ότι τυπικά η ζωγραφική του καλλιτέχνη συνεχίζει τις ακαδημαϊκές παραδόσεις του ρωσικού ρεαλισμού - και οι διοργανωτές της έκθεσης το τονίζουν αυτό ιδιαίτερα - οι πίνακες, που εκτίθενται στο κέντρο «Βινζαβόντ», προκαλούν συνδυασμούς τόσο με την αμερικανική τέχνη ποπ, όσο και με τη σοβιετική ζωγραφική.

Σε ορισμένους γνώστες της παγκόσμιας ζωγραφικής μπορεί να εμφανιστεί η σκέψη ότι ο ζωγράφος παρωδεί τον καλλιτέχνη Άντι Γουόρχολ και άλλοι  βλέπουν στο έργο του τις υφολογικές ομοιότητες και παραλληλισμους με το έργο του Λούσιαν Φρόιντ. Ο θεατής δε που ενδιαφέρεται περισσότερο για το δημιουργικό έργο των Ρώσων ζωγράφων, θα υπενθυμίσει αμέσως τους πίνακες του Αλεξάντρ Ντεινέκα, και συγκεκριμένα τον περίφημο πίνακα «Άμυνα της Πετρούπολης». Εξάλλου, για τον Αλεξάντρ Ζερνοκλιούεφ οι «Κόκκινοι ναύτες» έγιναν σύμβολα των συναισθημάτων. Από την άλλη πλευρά, ίσως είναι για αυτόν ενσαρκωμένες αναμνήσεις της νιότης του - ο καλλιτέχνης έκανε τη στρατιωτική του θητεία στο Στόλο της Βαλτικής και έζησε τρία χρόνια μεταξύ των ναυτών. Τους είδε σε διάφορες καταστάσεις και, βέβαια, γνωρίζει πολύ καλά, όπως λένε, από πρώτο χέρι, πώς περνούν τον ελεύθερο τους χρόνο.

Οι πρώτοι πίνακες από μια σειρά «Κόκκινοι ναύτες» εμφανίστηκαν το 2007 και από τότε ο καλλιτέχνης δεν παύει να εργάζεται για τη συνέχισή της. Ίσως γιατί θεωρεί ότι δεν εξάντλησε ακόμα τις απόψεις τους για αυτό το θέμα. Σήμερα η σειρά αυτή αποτελείται από 60 περίπου πίνακες, τους οποίους είχε δει ήδη το κοινό της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης.

Το δημιουργικό έργο του Αλεξάντρ Ζερνοκλιούεφ είναι καλά γνωστό όχι μόνο στο ρωσικό κοινό. Τα έργα του εκτέθηκαν επίσης στη Μεγάλη Βρετανία και τη Σερβία, στην Ολλανδία και τη Σιγκαπούρη. Η ζωγραφική του είναι ελκτική για το κοινό. Την ευνοούν και οι κριτικοί: λίγοι σύγχρονοι καλλιτέχνες μπορούν να καυχηθούν ότι τα έργα τους περιλαμβάνονται στις συλλογές των μεγάλων ρωσικών μουσείων, όπως του Ρωσικού Μουσείου της Αγίας Πετρούπολης ή του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Μόσχας.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου