Τέτοιο σήμα δόθηκε το 1999 και συγκεκριμένα με την επιδρομή του ΝΑΤΟ εναντίον της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Τα έγγραφα που υπογράφτηκαν τον Ιούνιο του 1999 έδειξαν σε όλο τον κόσμο ότι οι Αλβανοί απόκτησαν υπερασπιστές στο πρόσωπο του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της Γερμανίας.

Στις 19 Μαρτίου του 2001 ανακοίνωσε τη συγκρότησή της μια ομάδα από ένοπλους Αλβανούς στο Μαυροβούνιο. Μάλιστα, τα μέλη της δεν στερούνται των δικαιωμάτων. Το Σύνταγμα του Μαυροβουνίου τους εγγυάται την χρησιμοποίηση των εθνικών συμβόλων και της εθνικής γλώσσας ακόμα και στα κρατικά ιδρύματα, τη διδασκαλία στην εθνική τους γλώσσα, τη δημιουργία οργάνων τοπικής αυτοδιοίκησης, την εκπροσώπηση στην Εθνοσυνέλευση, κλπ. Έχουν πολύ στενούς δεσμούς με το Κοσσυφοπέδιο και την Αλβανία.

Το 2004 από τοβ ιστότοπο, οι ρίζες του οποίου χάνονται στη Γερμανία και τις ΗΠΑ και ο πάροχός του βρισκόταν στη Γαλλία, στέλνοναν προειδοποιήσεις προς την κυβέρνηση του Μαυροβουνίου να μην καταπιέζει εκεί τους Αλβανούς, διαφορετικά θα υπάρξουν προβλήματα στα Βαλκάνια. Στην κεντρική σελίδα του ιστοτόπου υπήρχε το σήμα «Αλβανικός Εθνικός Στρατός του Μαυροβουνίου (UKM)». Προς τους Αλβανούς του Μαυροβουνίου, που αποτελούν περίπου το 5% (και σε μερκά άλλα στοιχεία το 7%) του πληθυσμού αυτής της Δημοκρατίας απευθυνόταν η εξής έκκληση: «Αδελφοί και αδελφές, ας κάνουμε την Αλβανία ενιαίο κράτος και, αν χρειαστεί, ας δώσουμε για αυτήν χιλιάδες ζωές».

Ευνοϊκή για τους Αλβανούς εξτρεμιστές στάθηκε η κατάσταση στο Μαυροβούνιο, όταν οι σχέσεις μεταξύ της Σερβίας και του Μαυροβουνίου εισήλθαν στην τελευταία φάση της κρίσης. Αποφάσισαν να επωφεληθούν από το γεγονός ότι η ηγεσία του Μαυροβουνίου ήταν απασχολημένη με τα προβλήματα της απόσπασης της χώρας από την Γιουγκοσλαβία. Τον Σεπτέμβριο του 2006, η αστυνομία συνέλαβε 14 Αλβανούς, οι οποίοι θεωρήθηκαν ύποπτοι για την προετοιμασία τρομοκρατικών επιθέσεων. Στο κοινό είπαν ότι πρόκειται για μια καλά οργανωμένη και καλά οπλησμένη ομάδα Αλβανών (τέσσερις είχαν αμερικανική υπηκοότητα), που έχει σχέσεις με τους ομογενείς τους από το Κοσσυφοπέδιο. Η έρευνα διήρκεσε σχεδόν ένα χρόνο. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αυτοί οι ένοπλοι άνδρες προσπαθούσαν με βίαιαο τρόπο να δημιουργήσουν στο Μαυροβούνιο «αλβανική περιοχή», και ότι η χρηματοδότησή τους πραγματοποιόταν από τους Αλβανούς μετανάστες από το Ντιτρόιτ. Εκείνοι οι Αλβανοί καταδικάστηκαν, άλλα το έργο τους εξακολουθεί να ζει.

Τεράστιο κίνητρο για την κινητοποίηση των Αλβανών στην περιοχή έγινε το Σύμφωνο, που υπογράφτηκε τον Απρίλιο του 2013 στις Βρυξέλλες μεταξύ Πρίστινας και Βελιγραδίου, το οποίο στην πραγματικότητα αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. Τον Αύγουστο του τρέχοντος έτους, ο ιδρυτής του κινήματος «Φυσική Αλβανία» Κότσο Ντανάι (Koço Dinaj) αναβίωσε την ιδέα της υπογραφής διακήρυξης για την ανάγκη να ζουν όλοι οι Αλβανοί σε ένα κράτος. Χρησιμοποιώντας τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας, η διακήρυξη αυτή υπογράφεται από βουλευτές της Αλβανίας, του Κοσσυφοπεδίου, του Μαυροβουνίου και την ΠΓΔΜ. Ο στόχος τους είναι να θέσουν την Ευρώπη μπροστά στην ανάγκη να σεβαστεί τη βούληση των Αλβανών της περιοχής να ενωθούν σε ένα ενιαίο κράτος. Οι Αλβανοί του Μαυροβουνίου υποστηρίζουν την πρωτοβουλία της μη βίαιης διόρθωσης των «ιστορικών λαθών» έναντι του αλβανικού λαού.

Έτσι, οι Αλβανοί του Μαυροβουνίου μπαίνουν στο δρόμο της ανοικτής υποστήριξης της ίδρυσης ενιαίου κράτους της Αλβανίας στα Βαλκάνια για όλους τους Αλβανούς της περιοχής. Μετά από συμφωνία μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας, η διαδικασία αυτή επιταχύνεται και δραστηριοποιείται όλο και περισσότερο σε όλες τις περιοχές όπου οι Αλβανοί αποτελούν - ή πιστεύου ότι αποτελούν - την πλειοψηφία.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.