Η σύγκρουση ξέσπασε λίγο μετά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο το 1912, στον οποίο η Βουλγαρία, η Σερβία, το Μαυροβούνιο και η Ελλάδα με κοινές δυνάμεις διέλυσαν το στρατό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Βαλκανική Συμμαχία κατέκτησε τεράστια εδάφη στη Μακεδονία και τη Θράκη. Τη μοίρα τους, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Λονδίνου, θα αποφάσιζαν οι ίδιες οι νικήτριες χώρες. Αυτό ήταν που έγινε το μήλο της έριδος για τους πρώην συμμάχους. Στα Βαλκάνια ξεκίνησε πάλι μία στρατιωτική κινητοποίηση. Την κατάσταση υποδαύλιζαν οι μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες διεξήγαγαν παρασκηνιακό αγώνα για επιρροή στην περιοχή. Από τη μία πλευρά η Αυστροουγγαρία, η οποία εκείνη την εποχή διέθετε οικονομικούς μοχλούς επιρροής στα Βαλκάνια, και η σύμμαχός της, η Γερμανία. Από την άλλη, η Ρωσία, η Γαλλία και η Βρετανία. Κανονικά θα έπρεπε να δώσουν περισσότερη προσοχή στη Ρωσία, η οποία τρεισήμισι δεκαετίες νωρίτερα στον πόλεμο με την Τουρκία υπερασπίστηκε την ανεξαρτησία των βαλκανικών χωρών. Αλλά και η Βαλκανική Συμμαχία, μάλιστα για ειρηνικούς σκοπούς, είχε δημιουργηθεί υπό την αιγίδα της, - σημειώνει ο εμπειρογνώμονας του Ρωσικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών, Πιότρ Μουλτατούλι:

Αυτή η Συμμαχία επέτρεπε στη Ρωσία να αποτρέψει έναν μεγάλο ευρωπαϊκό πόλεμο. Η Αυστροουγγαρία και η Γερμανία δεν μπορούσαν πλέον να δρουν τόσο ελεύθερα ούτε κατά κάποιας από αυτές τις χώρες, ούτε κατά της Ρωσίας, επειδή είχε οικοδομηθεί μία ισχυρή «βαλκανική Αντάντ». Αλλά όλα αυτά τα μικρά κράτη – η Βουλγαρία, η Σερβία, η Ελλάδα, το Μαυροβούνιο, η Ρουμανία – δυστυχώς, επιδίωκαν τα στενά εθνικά τους συμφέροντα. Ήθελαν τη Μεγάλη Βουλγαρία, τη Μεγάλη Σερβία και ούτω καθεξής. Ως αποτέλεσμα, παρά την αντίδραση της Ρωσίας και προσωπικά του Αυτοκράτορα Νικόλαου Β΄, η Βουλγαρία βομβάρδισε το έδαφος της Σερβίας, και μάλιστα προσπάθησε να εισβάλει. Στη συνέχεια όλα αυτά τα κράτη συνασπίστηκαν κατά της Βουλγαρίας.

«Όλα ή τίποτα», - δήλωσε τότε ο Βούλγαρος τσάρος Φερδινάνδος, απορρίπτοντας όλες τις προτάσεις της Ρωσίας για μία ειρηνική διευθέτηση. Ήταν πεπεισμένος, ότι η Μακεδονία, ο μισός πληθυσμός της οποίας ήταν Βούλγαροι, θα γίνει έδαφος της χώρας του. Αλλά αυτή η πολεμική ευφορία δεν κράτησε πολύ. Μετά τη Σερβία, την Ελλάδα και το Μαυροβούνιο, στον πόλεμο με τη Βουλγαρία εισήλθε η Ρουμανία. Επιπλέον, στον πόλεμο εισήλθε πάλι η Τουρκία, που είχε ηττηθεί πρόσφατα. Η Βουλγαρία δεν είχε καμία τύχη, και ήταν αναγκασμένη να δεχτεί τους όρους της Συνθήκης του Βουκουρεστίου. Η διάλυση της Βαλκανικής Συμμαχίας και η Συνθήκη του Βουκουρεστίου ενίσχυσαν ακόμα περισσότερο την ένταση στην περιοχή. Αργότερα αυτή έγινε μία από τις αιτίες της έναρξης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 1915 η Συνθήκη του Βουκουρεστίου ακυρώθηκε.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.