Προϊόν της σκληρής και αιτιολογημένης αντίδρασης της Ρωσίας, η οποία είχε θέσει υπό την προστασία της το λαό της Νότιας Οσετίας, ήταν η απώθηση του γεωργιανού στρατού  πίσω στην επικράτειά του. Και μετά ένα χρονικό διάστημα, εμφανίστηκαν δύο νέα κράτη στον πολιτικό χάρτη του κόσμου - η Νότια Οσετία και η Αμπχαζία.

Αυτές τις μέρες, οι κάτοικοι των δύο δημοκρατιών του Νοτίου Καυκάσου έχουν γιορτή, για την οποία καταβλήθηκε υψηλό τίμημα. Για δύο σχεδόν δεκαετίες μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, οι γεωργιανές αρχές προσπάθησαν να αφομοιώσουν με τη βία τους λαούς της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας, στερώντας τους το δικαίωμα στην εθνική ταυτότητα. Και τον Αύγουστο του 2008, ο Μιχαήλ Σαακασβίλι - Πρόεδρος τότε της Γεωργίας - ξεπέρασε τους προκατόχους του, δίνοντας την εγκληματική διαταγή επίθεσης στους αμάχους πολίτες και τις ρωσικές ειρηνευτικές δυνάμεις. Το Τσχινβάλ δέχτηκε πυρά από όλα σχεδόν τα είδη των όπλων, συμπεριλαμβανομένων και των απαγορευμένων, πράγμα που αργότερα αποδείχθηκε μετά από ενδελεχή έρευνα.

Ο γεωργιανός στρατός ενήργησε με ακραία σκληρότητα, αλλά στην Τυφλίδα δεν διανοούνταν ότι η Μόσχα δεν θα παραμείνει αδρανής σε μια τόσο κατάσταση τόσο κραυγαλέα αντιτιθέμενη στο διεθνές δίκαιο και την ανθρώπινη ηθική. Τα ρωσικά στρατεύματα εισχώρησαν στη Νότια Οσετία και ο επιτιθέμενος ανακόπηκε και απωθήθηκε στο βάθος του εδάφους της Γεωργίας. Και δύο εβδομάδες αργότερα, η Ρωσία αναγνώρισε την κυριαρχία της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας. Σήμερα είναι πλέον δυνατή η αντικειμενική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων εκείνων των γεγονότων και της ασυμβίβαστης στάσης της ρωσικής κυβέρνησης - λέει ο εμπειρογνώμονας Βλαντιμίρ Ζαρίχιν:

- Κατά τα τελευταία πέντε χρόνια δεν έχει χάσει τη ζωή του ούτε ένας πολίτης των δύο Δημοκρατιών - ούτε ένας ρώσος στρατιωτικός. Αυτό δεν συνέβαινε προηγουμένως. Αυτό σημαίνει ότι η αντίδραση της Μόσχας ήταν επαρκής. Ως αποτέλεσμα, του σκληρού μαθήματος, η γεωργιανή πλευρά έχει μειώσει δραματικά τη στρατιωτική δραστηριότητά της. Η Ρωσία έχει συνάψει με την Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία, μια συμφωνία, βάσει της οποίας, οποιαδήποτε επίθεση σε αυτές τις δημοκρατίες σημαίνει αυτόματα και επίθεση κατά της Ρωσίας, με όλα τα σχετικά επακόλουθα.

Εκτός από την στενά νοούμενη ανθρωπιστική αποστολή, το 2008, η Μόσχα, επέλυσε εκ των πραγμάτων και ένα πολύ σημαντικό για την ίδια γεωπολιτικό ζητούμενο. Η ηγεσία της Γεωργίας - μιας χώρας που συνορεύει με τη Ρωσία – ζητούσε έντονα να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Και πρέπει ειπωθεί ότι υπήρχε ανταπόκριση. Η δραστηριότητα των Αμερικανών και μόνο στην περιοχή αυξανόταν χρόνο με το χρόνο: αυτοί συγκεκριμένα εξόπλισαν και εκπαίδευσαν το γεωργιανό στρατό, που επιτέθηκε τον Αύγουστο στη Νότια Οσετία.

Είναι σαφές, ότι η προοπτική της προσέγγισης του ΝΑΤΟ δεν ικανοποιούσε τη Μόσχα. Ωστόσο, δεν ανέλαβε καμία δραστική ενέργεια στον τομέα αυτό. Η Ρωσία περιοριζόταν στην ενίσχυση της αμυντικής της ικανότητας και δεν ασκούσε πιέσεις σε άλλα κράτη - συμπεριλαμβανομένης και της Γεωργίας – όσον αφορά τις πολιτικές τους επιλογές. Όσον δε αφορά την Τυφλίδα, η επίλυση του εδαφικού της ζητήματος φάνταζε τότε ιδιαίτερα κρίσιμη: στο ΝΑΤΟ δεν χρειάζονται νέα μέλη με τέτοιου είδους προβλήματα, που μπορούν αυτόματα να απασχολήσουν ολόκληρη τη συμμαχία. Ωστόσο, με τη βάρβαρη αυτή απόπειρα να καταστεί κύριος της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας, το καθεστώς του Σαακασβίλι καταδίκασε εαυτόν στην πολιτική ανυπαρξία και η προοπτική του ΝΑΤΟ έμελλε να τεθεί στο αρχείο.

Το τελευταίο διάστημα, οι δημοκρατίες του Νοτίου Καυκάσου, με την αξιόπιστη προστασία του ρωσικού στρατού, βάσει της σχετικής συνθήκης, αναπτύσσουν ενεργά τις δικές τους δυνάμεις ασφαλείας, αποκαθιστούν τις υποδομές και την οικονομία, επιλύουν κοινωνικά προβλήματα. Έχουν συσσωρεύσει πολλά από αυτά, όλα αυτά τα χρόνια της πολύπλοκης μετασοβιετικής περιόδου, υπό τη σκιά των μόνιμων διεκδικήσεων της Γεωργίας.

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.