Πώς αντιλαμβάνεστε εσείς την ιδιότητα του συνδικαλιστή;

Ο συνδικαλιστής είναι ένας φυσιολογικός άνθρωπος και όπου πάει η μάζα πηγαίνει και αυτός. Δεν υπάρχει συνδικαλιστής ακομμάτιστος, ανεξάρτητος. Όλοι προσπαθούμε να υφαρπάξουμε την ψήφο του εργαζόμενου, να εξασφαλίσουμε την συνδικαλιστική μας έδρα και από κει και πέρα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε προκειμένου να εδραιωθούμε και να εξασφαλίσουμε την επανεκλογή μας. Όσο ανεβαίνει κανείς στην ιεραρχία, ομοσπονδία, εργατικό κέντρο, γενική συνομοσπονδία εργατών Ελλάδος, τόσο αλλάζουν και τα δεδομένα. Στην ουσία πρέπει να αφιερώσει ένας συνδικαλιστής όχι το 8ωρο, το σύνολο του χρόνου του γι'αυτό για το οποίο έχει εκλεγεί. Να σας δώσω να καταλάβετε δεν έχουμε Κυριακές, αργίες. Τα κινητά τηλέφωνα είναι ανοιχτά, ανά πάσα ώρα και στιγμή, 4 τα ξημερώματα μπορεί να σε πάρουν τηλέφωνο για κάποιο συμβάν σε κάποιο αμαξοστάσιο ή στο δρόμο, για κάποιο ατύχημα σε λεωφορείο, για κάτι που συνέβη σε οδηγό. Όταν υπάρχει μία εταιρεία που αριθμεί περίπου 10.000 εργαζόμενους, αυτά συμβαίνουν καθημερινά.

Ποια η «σχέση» των συνδικαλιστών με τους πολιτικούς;

Είναι ένα πολύ σοβαρό ερώτημα και θέλει μια πολύ σοβαρή απάντηση. Ο πολιτικός χρησιμοποιεί τον συνδικαλιστή για να εξασφαλίσει την βουλευτική του έδρα. Πρέπει να το συνειδητοποιήσει ο συνδικαλιστής ότι ο πολιτικός τον χρησιμοποιεί και να το αντιστρέψει, να χρησιμοποιήσει δηλαδή τον πολιτικό, όχι για δικό του όφελος, αλλά προς όφελος των εργαζομένων.

Τι διαφορές παρατηρείτε σε αυτή την «σχέση» με το πέρασμα του χρόνου;

Οι διαφορές είναι τεράστιες. Καταρχάς έχουν φύγει οι πολιτικοί με όραμα - γιατί δεν βρίσκεται εύκολα κάποιος πολιτικός που θα πει «έχω όραμα» ή «το όραμά μου είναι υλοποιήσιμο». Επόμενο είναι ο συνδικαλιστής να μην έχει όραμα και έναν συνδικαλιστή, που δεν έχει όραμα, δεν μπορούν να τον εμπιστευθούν οι εργαζόμενοι. Πλέον οι συνδικαλιστές όπως και οι πολιτικοί αλλάζουν πολιτικό φορέα, εάν φοβούνται ότι δεν θα επανεκλεγούν. Σήμερα στην κρίση που βρισκόμαστε ο σύγχρονος συνδικαλισμός δεν σημαίνει «βαράω γροθιά στο μαχαίρι», γιατί αυτό που θα κοπεί θα είναι το χέρι σου. Στον σύγχρονο συνδικαλισμό πρέπει να εξαντλείς όλα τα περιθώρια του διαλόγου. Δεν είναι η εποχή που άνθιζε ο συνδικαλισμός στο όνομα ενός πολιτικού ηγέτη, ο οποίος έλεγε «δώσε» και έλεγε ο συνδικαλιστής ότι «εγώ τα έδωσα», ενώ στην ουσία δεν τα είχε δώσει αυτός, αλλά τα πρόσφερε ο πολιτικός ηγέτης. Την περίοδο 1981-1982, που ήταν η χρυσή περίοδος όχι του συνδικαλισμού, αλλά των εργαζόμενων, η κυβέρνηση διπλασίασε τους μισθούς μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Δεν ήταν επίτευγμα του συνδικαλισμού αυτό, διότι ο τότε πρωθυπουργός έλεγε «διπλασίασε τους μισθούς για να δημιουργηθεί στην Ελλάδα η μεσαία τάξη».

Η οικονομική κρίση έχει κάνει πιο δύσπιστους τους εργαζόμενους;

Βέβαια. Είναι πολύ πιο απαιτητικοί και πολύ πιο δύσπιστοι απέναντι στον συνδικαλιστή. Ο πραγματικός συνδικαλιστής πρέπει καθημερινά να δίνει εξετάσεις στους εργαζόμενους, να είναι δίπλα τους και να τους δείχνει καθημερινά ότι άξιζε την εμπιστοσύνη τους. Ο εργαζόμενος σήμερα είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας μας, της οικογένειάς μας. Ο συνδικαλιστής πρέπει να παρέχει βοήθεια στον εργαζόμενο για να αισθάνεται ασφαλής. Ο κόσμος εμπιστεύεται την αλήθεια, την σιγουριά, έναν άνθρωπο για τον οποίο θα πει «ναι, αυτός μου κάνει, γιατί μου παρέχει ασφάλεια».

Τι προβλήματα αντιμετωπίζει ο κλάδος σας;

Προσπαθούμε να πείσουμε την πολιτική ηγεσία και την Τρόικα, διότι έχουμε μιλήσει και με τους Ευρωπαίους επιτρόπους του Υπουργείου Μεταφορών και τους έχουμε δείξει τους δείκτες των εσόδων, ότι όσο αυξάνεται η τιμή του εισιτηρίου, μειώνονται τα έσοδα της εταιρείας. Για παράδειγμα το 2012 αυξήθηκε το εισιτήριο σε ποσοστό 25%. Τα έσοδα της εταιρείας, όμως, αυξήθηκαν σε ποσοστό 7%, ενώ ο πολίτης όπως είπαμε έχει επωμιστεί μια αύξηση 25% και αυτό συμβαίνει γιατί έχει μεγαλώσει το ποσοστό της λαθρεπιβίβασης. Όσο αυξάνεται το εισιτήριο, τόσο μεγαλύτερη είναι η λαθρεπιβίβαση.

Προβλέπεται και άλλη αύξηση στο εισιτήριο;

Την αποτρέψαμε την αύξηση του εισιτηρίου τον Οκτώβριο του 2012. Η αύξηση αυτή είναι στα σχέδια της Τρόικα για τον ερχόμενο Σεπτέμβρη. Εμείς ως εργαζόμενοι δεν θα το δεχτούμε σε καμία περίπτωση, γιατί η αύξηση του εισιτηρίου θα αυξήσει την ύφεση στην εταιρεία με αποτέλεσμα στην επόμενη αξιολόγηση της Τρόικα και του ΔΝΤ να θεωρήσουν ότι παρουσιάζουμε έλλειμμα και να μας κλείσουν.

Πώς πιστεύετε ότι τελικά θα λειτουργήσει η κρίση στον συνδικαλισμό; Ποια είναι η γνώμη σας;

Θα ήθελα μέσα από την κρίση να βγούμε καλύτεροι. Να βγούμε σοφότεροι, να δώσουμε την σκυτάλη στη νέα γενιά, στις γενιές μετά από εμάς, να τους αφήσουμε σταθερές βάσεις προκειμένου να ξεκινήσουν εκείνοι το δικό τους όραμα.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.