Το 2012 όμως, σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου ερευνών προβλημάτων ειρήνης της Στοκχόλμης, η κίνα εισήλθε στην ομάδα των ηγητόρων εξαγωγέων, με κύκλο εμπορικών συναλλαγών ύψους 8.3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ξεπερνώντας τη Μεγάλη Βρετανία. Παραμένοντας ένας από τους βασικούς καταναλωτές, ταυτόχρονα, μετατράπηκε σε μεγάλο προμηθευτή όπλων και τεχνολογίας. Πώς είναι δυνατό αυτό;

Η απάντηση βρίσκεται στην ιδιομορφία σχηματισμού τους στρατιωτικού βιομηχανικού συμπλέγματος και της κινεζικής οικονομίας στο σύνολο της. Το κινεζικό στρατιωτικό βιομηχανικό σύμπλεγμα είναι ένα σχετικά πρόσφατο προϊόν της πολιτικής των μεταρρυθμίσεων. Στη δεκαετία του 1990 έγιναν μεγάλες αγορές ρωσικών εξοπλισμών και τεχνολογίας, οι οποίες όχι μόνο παραδίδονταν στα στρατεύματα, αλλά τα μελετούσαν και τα αντέγραφαν λεπτομερώς.

Οι δυτικοί εμπειρογνώμονες συχνά αποκαλούσαν την οικονομία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, ιδιαίτερα στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 «οικονομία αντιγραφής», πράγμα που εν μέρει αντανακλά την αλήθεια. Ιδιαίτερες επιτυχίες είχαν οι Κινέζοι την εποχή εκείνη στην στρατιωτική σφαίρα.

Το κινεζικό στρατιωτικό βιομηχανικό σύμπλεγμα αφομοίωσε σχεδόν όλα τα πωλούμενα υποδείγματα των ρωσικών, ευρωπαϊκών και ισραηλινών εξοπλισμών. Αξιοποιήθηκε επίσης και το αμερικανικό Know how. Σε αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε και τις οικονομικές και τεχνολογικές δυνατότητα του Πεκίνου που ήταν αποτέλεσμα των μεγάλων μεταρρυθμίσεων. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000 η Κίνα διαμόρφωσε το σύγχρονο αμυντικό βιομηχανικό της σύμπλεγμα.

Φυσικά, όλα αυτά δεν έγιναν χωρίς σκάνδαλα και παρανοήσεις. Πολλά είδη κινεζικής τεχνολογίας (ιδιαίτερα στην αεροπορία) θύμιζαν έντονα τα καλύτερα υποδείγματα των ρωσικών Μιγκ ή των αμερικανικών καταδιωκτικών διαφόρων τύπων. Στο μεταξύ η κινεζική πολεμική βιομηχανία σε ορισμένους τομείς συνεχίζει να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις προμήθειες αλλοδαπών ανταλλακτικών, όπως για παράδειγμα η κινεζική αεροναυπηγική βιομηχανία εξαρτάται κατά 100% μέχρι σήμερα από τους ρωσικούς αεροπορικούς κινητήρες.

Τους ξένους παρατηρητές εντυπωσίασαν ιδιαίτερα οι κινεζικές στρατιωτικές επιτυχία στις τελευταίες αεροπορικές εκθέσεις AirShow China. Στην έκθεση του 2012 οι δυτικοί εμπειρογνώμονες έπαθαν σοκ από την επίδειξη του καταδιωκτικού τεχνολογίας Stelth Shenyang J-31, καθώς επίσης και με τη σειρά των μη επανδρωμένων κινεζικών αεροσκαφών, τα οποία, όπως αποδείχτηκε, από καιρό χρησιμοποιούνται από το στρατό. Την ανάπτυξη αυτή της τεχνολογίας η κρατική εταιρεία ASN την είχε ξεκινήσει από το 1996.

Ταυτόχρονα, αυξάνει η ένταση των επαφών του κινεζικού στρατού: μέσα στα τελευταία δύο χρόνια συμμετείχε σε 21 κοινά γυμνάσια με τις ένοπλες δυνάμεις άλλων χωρών, τη στιγμή που το διάστημα 2006 – 2010 ήταν μόνο 32.

Με άλλα λόγια, μπορούμε να μιλάμε για την στρατιωτική άνοδο της Κίνας. Στην Κίνα δημιουργείται ένα πρωτοπόρο στρατιωτικό βιομηχανικό σύμπλεγμα, γίνεται ένας επιταχυνόμενος εκσυγχρονισμός του στρατού, διευρύνεται η συμμετοχή των Κινέζων στρατιωτικών σε διάφορες εκδηλώσεις – από τις ειρηνευτικές αποστολές μέχρι τις κοινές ασκήσεις. Η Κίνα, η οποία μέχρι ένα διάστημα σύμφωνα με τη συμβουλή του Ντενγκ Σια Πινγκ, έκρυβε τις δυνατότητές της, μετατρέπεται σε ένα ισχυρό στρατιωτικό κράτος, το οποίο θα επηρεάζει την ισορροπία δυνάμεων στο κόσμο του 21ου αιώνα.

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.