Τις συνεδριάσεις του στρατοδικείου στο Φοντ Μιντ (πολιτεία του Μέριλαντ) τις περίμεναν εκατοντάδες δημοσιογράφοι, οι οποίοι κατέλαβαν τις προσβάσεις στη στρατιωτική βάση, καθώς επίσης και δυο δεκάδες υποστηρικτές του Μένινγκ, οι οποίοι κρατούσαν πλακάτ στα χέρια με τις λέξεις «Ελευθερία στον Μπράντλεϊ», «Υπερασπιζόμαστε την ελευθερία του λόγου», «Ο Μάνινγκ είναι ήρωας και όχι προδότης».

Σχεδόν κανείς δεν αμφέβαλε ότι η απόφαση θα είναι καταδικαστική. Το ερώτημα ήταν απλά πόσο σκληρή θα είναι η ετυμηγορία. Και τις οκτώ εβδομάδες που διήρκεσε η διαδικασία, οι στρατιωτικοί εισαγγελείς αποδείκνυαν: ο Μάνινγκ γνώριζε ότι τα απόρρητα ντοκουμέντα που έδωσε στα Wikileaks θα κατέληγαν στα χέρια των τρομοκρατών. Αυτό σημαίνει ότι ο στρατιώτης σκόπιμα βοήθησε τον εχθρό.

Εδώ όμως προέκυψε η έκπληξη. Η δικαστής, συνταγματάρης Ντενίζ Λίντ (η υπόθεση κατά παράκληση του Μάνινγκ εξετάστηκε από ένα δικαστή και όχι από ενόρκους), αθώωσε το στρατιώτη από την κατηγορία «βοήθεια προς τον εχθρό». Ειδικά με βάση αυτή την κατηγορία απειλείτο με ισόβια κάθειρξη δίχως το δικαίωμα της υπό όρων απολύσεως.

Εκτός από αυτό, αποσύρθηκε η κατηγορία εναντίον του Μάνινγκ για δημοσιοποίηση βίντεο με την επίθεση του αμερικανικού στρατιωτικού ελικοπτέρου Apache στο Ιράκ το 2007, κατά τη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκαν δύο δημοσιογράφοι του πρακτορείου Reuters και 12 πολίτες.

Άλλωστε, αυτή είναι η μοναδική δίκη των συνηγόρων του Μάνινγκ. Στις υπόλοιπες δύο δεκάδες επεισόδια θεωρήθηκε ένοχος. Τα άρθρα ήταν σοβαρά: κλοπή απόρρητων υλικών, απάτη μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών, άρνηση εκτέλεσης διαταγών και, κυρίως, κατασκοπία. Η κατασκοπία εξισώθηκε με την παράδοση υλικών στην ιστοσελίδα Wikileaks. Ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Τζούλιαν Ασάνζ – την αποκάλεσε : «εξτρεμισμό από την πλευρά των μυστικών υπηρεσιών, επίθεση στην ελευθεροτυπία και κατάρρευση της φήμης του Ομπάμα».

-Είναι η πρώτη περίπτωση στις ΗΠΑ, όπου αυτός που αποκάλυψε κρατικά εγκλήματα καταδικάστηκε με την κατηγορία της «κατασκοπίας» εξαιτίας της επικοινωνίας του με τον Τύπο. Είναι ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Και αυτό είναι ένα μέρος της πολιτικής του Ομπάμπα στον πόλεμο του κατά των διαρροών και των αποκαλύψεων. Η κυβέρνηση του Ομπάμα έχει εγκρίνει τις περισσότερες διώξεις κατά εκείνων που αποκαλύπτουν μυστικά, κατηγορώντας τους για κατασκοπία, απ’ όσες όλοι οι προηγούμενοι πρόεδροι μαζί. Είναι ένα παράδειγμα εξτρεμισμού, το οποίο δικαιώνεται με την αιτιολογία της εθνικής ασφάλειας.

Θυμίζουμε πως ο Μάνινγκ παράδωσε στα WikiLeaks περισσότερα από επτακόσιες χιλιάδες έγγραφα. Είναι εκθέσεις για διάφορα περιστατικά κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, διπλωματική αλληλογραφία, φάκελοι κρατουμένων στο Γκουαντάναμο. Ο ίδιος ο στρατιώτης επιμένει ότι απλά ήθελε να πει την αλήθεια για το πόσο περιφρονητικά οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν τις ζωές των πολιτών στις ζώνες του πολέμου.

 

*Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του/της αρθρογράφου.