Η Ιαπωνία έχει όλες τις τεχνικές και οικονομικές δυνατότητες για να γίνει μια μεγάλης κλάσης στρατιωτική δύναμη στη διάρκεια μερικών χρόνων.

Η Ιαπωνία ετοιμάζεται να ακυρώσει την ισχύουσα εδώ και μερικές δεκαετίες απαγόρευση εξαγωγής στρατιωτικών προϊόντων. Σε τελική ανάλυση, η ιαπωνική κυβέρνηση σήμερα σκοπεύει να επιφέρει αλλαγές στα άρθρα του Συντάγματος, που αφορούν τις ένοπλες δυνάμεις, ώστε η χώρα να αποκτήσει κανονικό στρατό.

Η Ιαπωνία έχει δαπανήσει τεράστια ποσά για τη δημιουργία ενός πρώτης τάξεως αμυντικού βιομηχανικού συγκροτήματος, εφαρμόζοντας κατά τη διάρκεια πολλών χρόνων συνειδητή πολιτική «στήριξης στις οικίες δυνάμεις» στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας. Ήδη και σήμερα οι ανάγκες των εθνικών ενόπλων δυνάμεων ικανοποιούνται βασικά με όπλα, εξ ολοκλήρου σχεδιασμένα ή κατασκευασμένα στην Ιαπωνία, είτε με συστήματα, κατασκευασμένα στην Ιαπωνία βάσει αμερικανικών αδειών.

Τα συστήματα όπλων που παράγονται από την Ιαπωνία, συμπεριλαμβανομένων των πολεμικών αεροσκαφών, των αεροπορικών πυραύλων, των υποβρυχίων, ναυτικών συστημάτων όπλων και των αρμάτων μάχης αντιστοιχούν στο σύγχρονο παγκόσμιο επίπεδο.

Την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα η παρατεταμένη ύφεση της ιαπωνικής οικονομίας οδήγησε στο ότι ο στρατιωτικός της προϋπολογισμός έπαψε να αυξάνεται, η δε αγορά νέων εξοπλισμών συνεχώς μειωνόταν. Πολλές επιχειρήσεις του ιαπωνικού αμυντικού βιομηχανικού συγκροτήματος βρέθηκαν αντιμέτωπες με σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Σήμερα εμφανίζεται η ευκαιρία ταχείας αλλαγής της κατάστασης.

Πρώτα απ΄όλα, οι ιαπωνικές επιχειρήσεις της αμυντικής βιομηχανίας μπορούν να αυξήσουν σημαντικά τη συμμετοχή τους στα σχέδια, που υλοποιούνται από τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους παραγωγούς στρατιωτικού εξοπλισμού. Η μοναδική εμπειρία, που διαθέτουν οι Ιάπωνες στον τομέα της ηλεκτρονικής βιομηχανίας, της παραγωγής κινητήρων και σύγχρονων υλικών, αναμφίβολα, θα αποδειχτεί πολύτιμη και οι ιαπωνικές εταιρίες θα καταλάβουν σημαντική θέση στον παγκόσμιο καταμερισμό της εργασίας στον τομέα του αμυντικού βιομηχανικού συγκροτήματος.

Δεύτερον, η Ιαπωνία, αδιαμφισβήτητα, μπορεί να προσπαθήσει να αναπτύξει εθνική εξαγωγή συστημάτων εξοπλισμών. Λαμβανομένου υπόψη του υψηλού κόστους παραγωγής στο έδαφος της Ιαπωνίας, μπορούμε να υπενθυμίσουμε ότι η συνεργασία της Ιαπωνίας με άλλες χώρες συχνά θα αποκτά μορφή διοργάνωσης μικτών επιχειρήσεων με αρκετά σημαντικό επίπεδο περιορισμού της παραγωγής στο έδαφος της χώρας-εταίρου. Εν δυνάμει ελπιδοφόροι εταίροι της Ιαπωνίας στον τομέα της στρατιωτικο-τεχνικής συνεργασίας μπορούν να θεωρούνται οι ασιατικές χώρες, που επιδιώκουν την ανάπτυξη εθνικής αμυντικής βιομηχανίας και ανησυχούν για την άνοδο της Κίνας, π.χ., η Ινδονησία, η Ταϊλάνδη ή η Ινδία.

Η ενεργός προσχώρηση του ιαπωνικού αμυντικού βιομηχανικού συγκροτήματος στη διεθνή συνεργασία σε συνδυασμό με το αυξανόμενο ενδιαφέρον της κυβέρνησης για τα στρατιωτικά θέματα θα δημιουργήσουν συνθήκες επανεξοπλισμού και αύξησης του στρατιωτικού δυναμικού των ιαπωνικών ενόπλων δυνάμεων.

 

* Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του αρθρογράφου.