Στην ιστορία της ανεπίσημης ζωγραφικής τέχνης της σοβιετικής περιόδου το όνομα του Όσκαρ Ράμπιν είναι ένα από τα πιο γνωστά. Εκείνη την εποχή, όταν η μόνη αποδεκτή καλλιτεχνική γλώσσα στην ΕΣΣΔ ήταν η γλώσσα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, ο Ράμπιν δημιούργησε ένα δικό του, διαφορετικό από το επίσημο, λαμπρό και αναγνωρίσιμο στυλ.

«Κοιτάζοντας τους πίνακες των επίσημων σοβιετικών ζωγράφων, ένιωθα εντελώς ασυνείδητα ότι ποτέ δεν θα μπορέσω να ζωγραφίζω με αυτό τον τρόπο, - έλεγε ο Ράμπιν. – Και όχι επειδή δεν μου άρεσαν, θαύμαζα την επιδεξιότητα, μερικές φορές ζήλευα ανοικτά, όμως σε γενικές γραμμές δεν με συγκινούσαν, με άφηναν αδιάφορο. Κάτι το βασικό για μένα έλλειπε σε αυτά».

Φωτογκαλερί

Στα τέλη της δεκαετίας του ’50 – ’60 διαμορφώθηκε το στυλ του Όσκαρ Ράμπιν. Τα πρώτα του έργα γραφικής ζωγραφικής, τα οποία παρουσιάζονται στο Μουσείο Μουλτιμέντια Αρτ, επιτρέπει να παρακολουθήσουμε πως δημιουργούταν το προσωπικό στυλ του καλλιτέχνη. Ήδη στα πρώτα του έργα εμφανίζονται σύμβολα, τα οποία με τη πάροδο του χρόνου θα γίνουν υποχρεωτικά για τα έργα του Ράμπιν: η βότκα, η ρέγγα, οι εφημερίδες, οι παράγκες των προαστίων της Μόσχας…

Τυπικά, πολλά από τα έργα του Ράμπιν μπορούν να αποδοθούν στην Ποπ Αρτ, μιας κατεύθυνσης στην τέχνη, η οποία εμφανίστηκε τη δεκαετία του ’50 στις ΗΠΑ. Οι ζωγράφοι που ασκούσαν την Ποπ Αρτ, χρησιμοποιούσαν στα έργα τους εικόνες προϊόντων μαζικής παραγωγής: οικιακά σκεύη, φωτογραφίες, αντίγραφα πινάκων, αποσπάσματα από έντυπες δημοσιεύσεις. Όμως, παρόλο που στην Αμερική οι ζωγράφοι εμπνεόντουσαν με ιδέες από τα περιοδικά, την τηλεόραση, τις διαφημίσεις, και η ίδια η Ποπ Αρτ ήταν, σύμφωνα με το ζωγράφο Ρίτσαρντ Χάμιλτον «δημοφιλή, εφήμερη, έξυπνη», ωστόσο η σοβιετική εκδοχή ήταν διαφορετική: σκοτεινή και καταθλιπτική.

«Αυτά που παρουσιάζουμε σήμερα είναι κάποια απόλυτα κλασσικά πράγματα, επισημάνει η διευθύντρια του Μουσείου Μουλτιμέντια Αρτ Όλγα Σβίμπλοβα. Παρουσιάζουμε μια πολύ ειδικευμένη έκθεση του Όσκαρ Ράμπιν για τα 85α γενέθλιά του. Παρουσιάζουμε τα έργα του της γραφικής τέχνης, τα οποία δεν είχαν παρουσιαστεί ποτέ τόσα πολλά μαζί. Είναι ένα είδος εργαστηρίου, και μπορούμε να δούμε πως εμφανίζονταν οι διάσημοί του πίνακες».

Στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα ο Ράμπιν αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στη Γαλλία, όπου ζει μέχρι και σήμερα. Παρά το γεγονός ότι σήμερα έχει αναγνωριστεί ως ένας κλασικός καλλιτέχνης του 20ου αιώνα, στη Ρωσία ο Ράμπιν δεν έρχεται συχνά, έτσι και στην έκθεση πάλι δεν ήρθε. Αλλά μόνο λόγω του φόβου ότι στη Μόσχα μπορεί να κάνει πολύ ζέστη. Σύμφωνα με τους διοργανωτές της έκθεσης, ο ζωγράφος υποσχέθηκε να έρθει στις αρχές του φθινοπώρου, στο κλείσιμο της έκθεσης, η οποία θα λειτουργήσει έως τις 8 Σεπτεμβρίου.

Η άποψη της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτει με την άποψη του αρθρογράφου.