Το νέο σκάφος θα αντικαταστήσει τα βομβαρδιστικά που έχει σήμερα η Ρωσία, τα TU-95MC και TU-160. Υπεύθυνο για τη δημιουργία του είναι το Σχεδιαστικό Γραφείο Τούπολεφ. Μέχρι τις αρχές του 2014 το Σχεδιαστικό Γραφείο θα παρουσιάσει στο Υπουργείο Άμυνας το σχέδιο εργασιών για την κατασκευή του βομβαρδιστικού και τον προϋπολογισμό αυτών των εργασιών. Η γραμμή παραγωγής του αεροσκάφους υπολογίζεται να ξεκινήσει το 2020. Ωστόσο, σύμφωνα με άλλες δηλώσεις, το 2020 μπορεί να είναι απλά η εποχή της πρώτης πτήσης του αεροσκάφους. Αναφορικά με τους κινητήρες του βομβαρδιστικού είναι γνωστό ότι οι εργασίες για αυτούς ξεκίνησαν το 2011. Γίνονται εργασίες και για τα συστήματα εξοπλισμού. Προτείνεται ότι βασικό όπλο του αεροσκάφους θα είναι νέοι πύραυλοι Κρούζ τύπου Χ-101 με βεληνεκές τα 5000 μέτρα, εκτός από αυτό όμως θα μπορεί να φέρει πυραύλους μικρούς βεληνεκούς και τηλεκατευθυνόμενες βόμβες.

Στη συγκεκριμένη στιγμή είναι γνωστό ότι σύμφωνα με το εγκεκριμένο πλάνο, το μελλοντικό βομβαρδιστικό θα κατασκευάζεται σύμφωνα με το σχήμα του «ιπτάμενου φτερού», παρόμοιο με του αμερικανικού βομβαρδιστικού Β-2 Spirit. Προς το παρόν είναι το μοναδικό ελάχιστα αξιοσημείωτο βομβαρδιστικό, το οποίο έφτασε μέχρι το στάδιο της παραγωγής. Η αξία ενός βομβαρδιστικού με το σύνολο των ανταλλακτικών και του εξοπλισμού του ήταν στη δεκαετία του 1990 περισσότερα από 900 εκατομμύρια δολάρια. Η συνολική αξία του σχεδιασμού και της παραγωγής όλων των αεροσκαφών ήταν περίπου 45 δισεκατομμύρια δολάρια.

Είναι πολύ πιθανόν ότι όπως και το αμερικανικό Β-2, το ρωσικό βομβαρδιστικό θα έχει ταχύτητα μικρότερη του ήχου. Σε σχέση με αυτό θα διαφέρει από το σχέδιο του μελλοντικού κινέζικου στρατηγικού βομβαρδιστικού, το οποίο, κρίνοντας από τις διαθέσιμες φωτογραφίες των μακετών του, θα είναι υπερηχητικό. Ταυτόχρονα, οι χρηματοδοτικές καθυστερήσεις και οι τεχνικές περιπλοκές της υλοποίησής του κινέζικου σχεδίου, υπόσχονται ότι θα είναι κολοσσιαίες, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη μας ότι σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, η Κίνα δεν έχει καμιά εμπειρία σε αυτόν τον τομέα.

Στο μεταξύ, οι εργασίες για το ρωσικό αεροσκάφος θα ξεκινήσουν από το μηδέν. Στις δεκεατίες 1970 και 1980 το Σχεδιαστικό Γραφείο Τούπολεφ πραγματοποίησε εργασίες πάνω στο σχέδιο του αεροσκάφους TU-202. Το αεροσκάφος αυτό, θα έπρεπε, επίσης, να κατασκευάζεται με βάση το σχήμα «ιπτάμενου φτερού». Το βεληνεκές της πτήσης θα έπρεπε να φτάνει τα 16000 χιλιόμετρα, ενώ η ακτίνα δράσης με 6 πυραύλους Κρουζ – τα 5500 χιλιόμετρα. Στη δεκαετία του 1980 έγιναν πολυάριθμες αεροδυναμικές έρευνες με τη χρήση μακέτας του αεροσκάφους.

Τα σχέδια των νέων στρατηγικών βομβαρδιστικών συνδέονται πάντα με τεράστιους τεχνικούς κινδύνους. Παρόλα αυτά, σε περίπτωση επιτυχία, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας θα αποκτήσουν έναν αποτελεσματικό σύστημα πυρός, ικανού να χτυπήσει το στόχο, ουσιαστικά, σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη μερικές μετρημένες ώρες μετά τη λήψη της διαταγής, χωρίς να χρειάζεται βάσεις στο εξωτερικό.