Αρχές του 2013 οι αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας (ANSF) έλαβαν ξένη στρατιωτική βοήθεια στο μέγεθος των περίπου 10 δισ. δολαρίων, και οι οργανωτές του νέου αφγανικού στρατού θεωρούσαν ότι έχουν όλα όσα χρειάζονται. Όμως ήδη τον Ιανουάριο του 2013 εκτός από τα χρήματα και το συνηθισμένο οπλισμό, οι αφγανικές Αρχές ζήτησαν από τη Δύση αερόστατα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, άρματα μάχης και αεροσκάφη.

Σήμερα η Π/Α αυτής της χώρας διαθέτει συνολικά μόνο 72 μονάδες εξοπλισμού. Τα μεταγωγικά ελικόπτερα Mi-17 της αφγανικής Π/Α τα πιλοτάρουν Αμερικανοί σύμβουλοι, ενώ το αφγανικό προσωπικό για τα πολεμικά ελικόπτερα το εκπαιδεύουν οι σύμβουλοι από την Τσεχική Δημοκρατία. Σύμφωνα με τον αναπληρωτή διοικητή της Π/Α ISAF στρατηγό Κένετ Ουίλσμπαχ, στο εγγύς μέλλον αναμένεται η προμήθεια 12 ελικοπτέρων Mi-17 και τεσσάρων μεταγωγικών αεροσκαφών C-130. Ο διοικητής της ομάδας συμβούλων της Π/Α του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν ταξίαρχος της Π/Α των ΗΠΑ Στίβεν Σεπρό ανακοίνωσε τα σχέδια για τον εκσυγχρονισμό των Mi-17C και για την προμήθεια των ελαφρών επιθετικών αεροσκαφών νέου τύπου: 20 ελικοφόρα Α-29 Super Tucanos. Όμως θα τα προμηθεύσουν το 2014, ενώ θα βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα για εκτέλεση πολεμικών αποστολών το 2018.

Επιπλέον, σε συνέντευξη Ιουνίου στο Air Force Times ο ίδιος ο Ουίλσμπαχ είπε ότι από πέρσι δεν πετούν καθόλου λόγω προβλημάτων με τη συντήρηση, ενώ τα πληρώματα έχουν υποχρεωθεί να περάσουν από επανεκπαίδευση.

Με τους αντάρτες πολεμούν οι καταδρομείς. Μήπως στις αφγανικές δυνάμεις ειδικών αποστολών τα πράγματα πάνε καλύτερα; Όπως είχε δηλώσει τον Ιούλιο στο περιοδικό Stars and Stripes ο λοχαγός των Αφγανών κομάντος Φολάντ Σερζάντ, «Τα ελικόπτερα βοηθούν πολύ και είναι πολύ σημαντικά, διότι μαζί τους βγαίνουμε απευθείας στο στόχο, και το κάνουμε και γρήγορα. Και ο εχθρός φοβάται, όταν ξέρει ότι ο αφγανικός στρατός διαθέτει ελικόπτερα, επειδή δεν μπορεί να κάνει τίποτα με αυτά».

Για αποτελεσματικές ενέργειες της αεροπορικής τους πτέρυγας, οι κομάντος χρειάζονται 806 ειδικούς. Στις αρχές του έτους ήταν μόλις 180. Το πρόβλημα είναι ότι οι υποψήφιοι πρέπει να περάσουν από μια διαδικασία ελέγχου, η οποία διαρκεί ενάμιση έτος, ώστε να εξαλειφθούν αυτοί που συνδέονται με την εγκληματικότητα και τους Ταλιμπάν. Υπάρχουν προβλήματα και με τον εξοπλισμό. Σήμερα τα μισά από τα 30 Mi-17 αυτής της πτέρυγας προσπαθούν να τα επαναφέρουν σε λειτουργία οι Αμερικανοί στρατιωτικοί. Όπως αναφέρεται σε άρθρο του Trumpet.com «εάν τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ φύγουν αύριο, αυτά θα παραμείνουν να σκουριάζουν στα αεροδρόμια, όπως είχε συμβεί στα τέλη της δεκαετίας του 1980».

Σε γενικές γραμμές, σύμφωνα με τους Αμερικανούς στρατιωτικούς, τα επόμενα τουλάχιστον δέκα χρόνια η αφγανική διοίκηση δεν θα είναι σε θέση να πραγματοποιεί από μόνη της τις επιχειρήσεις υποστήριξης και εφοδιασμού των στρατευμάτων.

Τα αποτελέσματα των πρώτων επιχειρήσεων του 2013, στις οποίες για πρώτη φορά σε πρώτο πλάνο έπαιζαν οι αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας, έδειξαν τα ακόλουθα: η αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων του αφγανικού στρατού δίχως την πλήρη υποστήριξη της πολεμικής και μεταγωγικής αεροπορίας μειώνεται και οδηγεί σε μεγάλες απώλειες του προσωπικού. Το πρόβλημα αυτό υπήρχε συνεχώς κατά τη διάρκεια των 12 ετών της παραμονής στο Αφγανιστάν των στρατευμάτων της Δυτικής Συμμαχίας και μάλλον δεν θα λυθεί πριν από την αποχώρησή τους. Και η σχετική συζήτηση ξεκίνησε μόλις φέτος το καλοκαίρι.