Η τεράστια παρουσίαση φωτός Reflective Flow, δημιουργημένη από τον Μακέλαν το 2010, μπήκε στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες ως ο μεγαλύτερος πολυέλαιος στον κόσμο. Αυτό θαύμα φωτοδιοδίων με βάρος 25 τόνων στολίζει την έδρα του ομίλου Hitmi Property Development του Κατάρ στην Ντόχα.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι με το σχεδιασμό των φωτιστικών συσκευών ο Μπο Μακέλαν άρχισε να ασχολείται σχετικά πρόσφατα, προηγούμενος δοκίμασε πολλά άλλα επαγγέλματα. Στην πατρική του Σκωτία ο Μακέλαν έγραφε τραγούδια και τα τραγουδούσε ο ίδιος, όμως η μουσική του καριέρα ήταν ανεπιτυχής και την σταμάτησε, και αποφάσισε, στην κυριολεξία, να φύγει όπου τύχει. Φίλοι του πουλούσαν ένα σπίτι σε νότια περιοχή της Πορτογαλίας και αυτό το γεγονός καθόρισε την επιλογή του.

Στη μικρή πορτογαλική πόλη Λουλέ ο Μπο Μακέλαν ασχολήθηκε με την καλλιτεχνική σφυρηλάτηση και απέδειξε ότι είναι όχι μόνο ένας ταλαντούχος σχεδιαστής αλλά και επιτυχημένος επιχειρηματίας: τα σιδερένια του αγάλματα και οι σιδερένιες καγκελόπορτες στόλισαν πολλές επαύλεις σε πόλεις θέρετρα στις νότιες ακτές της Πορτογαλίας.

Χωρίς να παρατήσει την σιδηρουργία, ο Μακέλαν δοκίμασε τον εαυτό του ως σχεδιαστής σκηνικών για ταινίες και φωτογραφικών σετ και ακόμη μάλιστα και ως σκηνοθέτης. Όμως αυτό που καθόρισε το μέλλον του ήταν η παραγγελία ενός εύπορου πελάτη για τη δημιουργία ενός τεράστιου σφυρήλατου πολυέλαιου. Από τότε ξεκίνησε η αγάπη του για το σχεδιασμό φωτιστικών έργων.

Αρχικά ο Μακέλαν δεν ήξερε τίποτα για την κατασκευή φωτιστικών. Σε έκθεση στο Μιλάνο με μεγάλο ενθουσιασμό μελετούσε το περίπτερο της γερμανικής εταιρείας Bubmerg, ενός μεγάλου παραγωγού φωτιστικών προϊόντων. Μετά από έξι μήνες δημιούργησε το πρώτο του φωτιστικό φωτοδιοδίων. Για τον Μακέλαν άρχισαν να μιλούν και η εταιρεία Bubmerg τον προσέλαβε ως σχεδιαστή. Μαζί της συνεργάζεται μέχρι και σήμερα.

Σε συνέντευξη στη «Φωνή της Ρωσίας» ο Μπο Μακέλαν μίλησε για την τέχνη κατά την εποχή της παγκοσμιοποίησης, για τη σημασία του συνδυασμού των παλαιών και νέων παραδόσεων, και, ασφαλώς, είπε για τις πρώτες του εντυπώσεις για το Αικατερινμπούργκ.

Πως εκτιμάτε τις πιθανότητες του Αικατερινμπούργκ να φιλοξενήσει το EXPO-2020; Έχει κάτι το ξεχωριστό η πόλη αυτή σε σχέση με τις άλλες υποψήφιες πόλεις;

Το Αικατερινμπούργκ έχει σίγουρα ξεχωριστά σημεία που το διακρίνουν. Δεν ξέρω ακόμα καλά την πόλη, όμως έχω εντυπωσιαστεί κατά πόσο είναι ανοικτό για τους άλλους πολιτισμούς, άλλες εθνικότητες. Πιστεύω ότι έχει καλές πιθανότητες.

Εάν είχατε τη δυνατότητα να παρουσιάσετε τα δημιουργήματά σας στην Παγκόσμια Έκθεση, τι ακριβώς θα εκθέτατε;

Έχω δουλέψει σε πολλά μέρη του κόσμου. Κάποτε με σύστησαν σε έναν κινέζο τεχνίτη, ο οποίος έφτιαχνε καταπληκτικά όμορφα μαγκάλια από μπαμπού. Η τεχνολογία της κατασκευής τους μεταφερόταν στην οικογένειά του από μια γενιά στην άλλη για ολόκληρα 400 χρόνια. Όμως σήμερα αυτός ο τεχνίτης δεν έχει να παραδώσει σε κανέναν τα μυστικά του. Αυτοί δυστυχώς είναι οι καρποί της παγκοσμιοποίησης: ο νέοι προτιμούν να εργάζονται σε εργοστάσια και δεν ενδιαφέρονται για την οικογενειακή επιχείρηση.

Πρέπει να βρούμε τρόπο ώστε να διαφυλάξουμε τις παραδοσιακές τέχνες, για να μην ξεχαστούν. Στη δουλειά μου συχνά προσπαθώ να συνδέσω τις παλαιές παραδόσεις και τις σύγχρονες τεχνολογίες. Έτσι, εάν έχω την ευκαιρία να δημιουργήσω κάτι για την Παγκόσμια Έκθεση, θα ενεργούσα ακριβώς με αυτό τον τρόπο: θα έπαιρνα μια ωραία αρχαία τέχνη και θα την ερμήνευα ξανά στα πλαίσια των σύγχρονων τεχνολογιών.

Είστε ένας άνθρωπος που έχει δοκιμάσει πολλά επαγγέλματα. Ποια είναι η γνώμη σας σχετικά με το εάν το μέλλον ανήκει στους ειδικούς που έχουν γνώσεις γενικού χαρακτήρα; Χρειάζεται άραγε ο κόσμος τους ανθρώπους αυτούς, είτε καλύτερα η πλειοψηφία να επικεντρωθεί σε κάτι συγκεκριμένο και να μην ασχολείται με όλα τα πράγματα ταυτόχρονα;

Για να έχεις επιτυχία σε κάτι, πρέπει πρώτα απ’ όλα να αγαπάς τη δουλειά σου. Η δουλειά για σας δεν είναι μόνο το επάγγελμα αλλά και ένας τρόπος ζωής. Εάν βρείτε μια δουλειά που σας αρέσει και την προσεγγίσετε από μια ασυνήθιστη πλευρά η οποία δεν έχει ακόμα αξιοποιηθεί, θα είστε επιτυχημένος, ότι και να κάνετε.

Μπορεί να είναι μόνο μια συγκεκριμένη απασχόληση;

Μπορεί να είναι μία ή πολλές. Ο ίδιος και τι δεν έχω δοκιμάσει, και μουσική και γλυπτική, μέχρι και σκηνοθεσία. Όμως όλες μου οι δουλειές αφορούσαν ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου, όλες τους είχαν σχέση με την τέχνη.

Σε μία συνέντευξή σας είχατε πει ότι είναι πολύ σημαντικό να μπορεί κανείς να προσαρμόζεται στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης. Τι συμπεριλαμβάνει, κατά τη γνώμη σας, η έννοια της «γρήγορης προσαρμογής» για τον άνθρωπο της τέχνης;

Νομίζω ότι είναι σημαντικό να θυμούμαστε ποιοι είμαστε, είναι σημαντικό η κάθε χώρα να διατηρήσει την ταυτότητά της. Όμως την ίδια στιγμή, η επίδραση των διαφόρων πολιτισμών στη μορφή της τέχνης ανοίγει το δρόμο σε νέες δυνατότητες. Για παράδειγμα, συνεργάζομαι με έναν Κινέζο τεχνίτη της καλλιγραφίας, ο οποίος έχει προσθέσει το δικό του στυλ στις δυτικές τεχνικές. Αυτό φυσικά έκανε τα έργα του πιο προσιτά και κατανοητά σε μας. Και ταυτόχρονα η τέχνη του μπορεί να διεγείρει το ενδιαφέρον στην παραδοσιακή κινεζική κουλτούρα.