Με τους ανθρώπους, τους οποίους η ρωσική γλώσσα έφερε στη Βαρσοβία, γνωρίστηκε η ανταποκρίτρια της «Φωνής της Ρωσίας».

Για τον Αυστριακό ρωσολόγο φιλόλογο Έριχ Πόιντνερ η Ρωσία άρχισε με το σκάκι.

- Από την παιδική μου ηλικία παίζω σκάκι - εξηγεί ο Πόιντνερ. – Τα είδωλα μου ήταν Ανατόλι Κάρποβ και ο Γκάρι Κασπάροφ. Άρχισα να μαθαίνω ρωσικά, προκειμένου να διαβάζω ρωσικά περιοδικά για το σκάκι. Και μόνο μετά άρχισα να ενδιαφέρομαι για τη ρωσική λογοτεχνία.

Με την πάροδο του χρόνου το χόμπι εξελίχθηκε σε επάγγελμα και η διδασκαλία της ρωσικής γλώσσας έγινε η κύρια και αγαπημένη μου ενασχόληση.

Η Πολωνή ομόλογος του Πόιντντερ Ντόροτα Γιάσιακ βρήκε τρόπο, πως να συνδέσει το παιχνίδι και τη διδασκαλία. Μαζί με τους μαθητές της δημιούργησε ένα θεατρικο θίασο. Και όλα άρχισαν τότε που η Ντόροτα με τους μαθητές της έπαιζε διάφορες σκηνέςστην τάξη, για να μαθαίνουν πιο εύκολα τα μαθήματα.

- Τεράστιες αλλαγές σημειώθηκαν τότε σε μερικά παιδιά, - επισημαίνει η Γιάσιακ. – Εκείνοι οι μαθητές, οι οποίοι συνήθως επιδιώκουν να είναι απαρατήρητοι, ξαφνικά έγιναν δραστήριοι. Και όχι μόνο στα μαθήματά μου.

Η κ. Γιάσιακ ελπίζει ότι, όταν γνωριστούν με τη Ρωσία από την παιδική ηλικία, οι μαθητές της θα μεγαλώσουν απαλλαγμένοι από τα στερεότυπα και στην Πολωνία δεν θα έρθουν ποτέ πια καιροί, που η ρωσική γλώσσα θα είναι υπό ανεπίσημη απαγόρευση.

Ακόμη πιο φιλόδοξους στόχους θέτει η ίδια Όλγα Αλεξάντρε. Η Όλγα δεν είναι φιλόλογος, ούτε ειδικός στα ρωσικά. Είναι απλώς Ρωσίδα. Πριν από 26 χρόνια μετακόμισε στην Ελβετία, παντρεύτηκε και απέκτησε παιδιά. Και τότε πρόβαλε το ερώτημα: πώς να τα μεγαλώσει Ρώσους μακριά από τη Ρωσία; Έτσι εγκαινιάστηκε το πρώτο στην Ελβετία ρωσικό νηπιαγωγείο. Σήμερα οι «Κούκλες» - έτσι ονόμασε η Όλγα το έργο της – λειτουργούν στη Ζυρίχη, το Μοντρέ, τη Λωζάνη και τη Γενεύη. Αυτά τα ιδρύματα έχουν σχεδιαστεί για παιδιά από μικτούς γάμους, λέει η Αλεξάντρε:

Ο στόχος μας είναι να καλλιεργήσουμε στα παιδιά από μικτούς γάμους το ρωσικό πνεύμα. Ώστε να είναι αναπόσπαστο μέρος της ψυχής τους, ώστε να αισθάνονται τον εαυτό τους μέρος του ρωσικού κόσμου!

Όμως, αποδείχτηκε ότι δεν είναι αρκετή μόνο η γλώσσα, για να είναι κανείς Ρώσος. Δεν είναι αρκετό να διαβάζεις και να γράφεις ρωσικά, για να νιώθεις ότι είσαι μέρος του ρωσικού κόσμου. Πρέπει ακόμα να αντιλαμβάνεσαι σε τι πιστεύει η Ρωσία. Έτσι στην Ελβετία εμφανίστηκε η ορθόδοξη κατασκήνωση, στην οποία κάθε χρόνο πηγαίνουν παιδιά απ΄όλο τον κόσμο, ανεξαρτήτως εθνικότητας και θρησκείας.

Η μελέτη των ρωσικών αναπόφευκτα οδηγεί και την εμβάπτιση στον πολιτισμό. Για όλους τους συμετέχοντες στο Διεθνές Φόρουμ Καθηγητών η ρωσική γλώσσα είναι περισσότερο, από ένα απλό μέσο επικοινωνίας. Είναι ένας ολόκληρος κόσμος.