Να περιγράψει κανείς τους δρόμους της Ρωσίας δεν είναι εύκολο πράγμα. Πρέπει να οδηγήσεις εκεί, να ασπρίσουν λίγο τα μαλλιά σου, να πεις μερικές φορές «αντίο στη ζωή», να χαθείς μερικές φορές – μόνο τότε μπορεί να αισθανθείς κάτι. Όμως το να «αισθανθείς» δεν έχει καμία σχέση με το να «κατανοήσεις».

Το παρμπρίζ ράγισε τη δεύτερη μέρα του ταξιδιού. Επιπλέον πρέπει να κάνω τα ακόλουθα: να αλλάξω τις ράβδους τιμονιού, τα φίλτρα αέρος και σκόνης, τουλάχιστον τη μια ρόδα και τον καταλυτικό μετατροπέα. Ακόμα πρέπει να αλλαχθούν όλα τα λάστιχα και να ισιωθούν όλες οι ζάντες. Επίσης θα πρέπει να διορθωθεί η γεωμετρία όλου του αυτοκινήτου. Κατά τα άλλα (φαινομενικά) όλα είναι ΟΚ. Το ταξίδι στη Ρωσία με αυτοκίνητο είναι μια ακραία πράξη.

Το πρόγραμμα της διαδρομής: Το πρώτο μεγάλο μέρος της διαδρομής που έπρεπε να περάσουμε, ήταν περίπου 950 χλμ. Έπρεπε να τα ξεπεράσουμε σε 12 ώρες. Εμείς κινούμασταν επί 23 ώρες και διασχίσαμε 1250 χλμ. Περίπου 500 χλμ. οδηγούσαμε σε καλούς δρόμους. 450 χλμ – σε κακούς δρόμους, όπου μπορούσαμε να χάσουμε τη ζωή μας στο κάθε χιλιόμετρο, ενώ την ανάρτηση – κάθε 50 χλμ. Τα υπόλοιπα 300 χλμ. ήταν χωματόδρομοι, χωρίς άσφαλτο.

Οι επισκευές. Παντού βάζουν άσφαλτο. Δεν κάνω πλάκα και δεν υπερβάλλω! Είναι περίπου όπως τα περιγράφω παρακάτω. Ας πούμε, μέχρι κάποια πόλη μπορεί κανείς να φτάσει μέσω τριών κακών δρόμων. Οι Αρχές αποφασίζουν να επισκευάσουν τους δύο από αυτούς και καθορίζουν τη σειρά με την οποία θα το κάνουν. Στον πρώτο δρόμο, όπου οι επισκευές πρέπει να τερματίσουν νωρίτερα, έρχονται τα βαρέα μηχανήματα, και ο δρόμος στην πράξη γίνεται αδιάβατος. Στον άλλο δρόμο, ο οποίος πρέπει να επισκευαστεί αργότερα, κόβουν την άσφαλτο, ώστε μετά από την τήξη της να τη βάλουν στον πρώτο δρόμο. Με αυτό τον τρόπο, ο κακός δρόμος Αρ.1 γίνεται αδιάβατος, ενώ ο δρόμος Αρ.2 γίνεται χωματόδρομος. Όλη η κίνηση μεταφέρεται στο δρόμο υπ’ Αρ.3. Η ουσία είναι ότι δεν γνωρίζεις, ποιο δρόμο θα πετύχεις, διότι δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με αυτές τις επισκευές. Και αυτό αφορά όλους τους δρόμους χωρίς καμιά εξαίρεση, ακόμη και τους διεθνείς.

Τα σήματα. Εάν βλέπεις όριο ταχύτητας μέχρι 50 χλμ., πρέπει να μειώσεις την ταχύτητα έως τα 40, διότι με το αυτοκίνητο μπορεί να συμβεί κάτι το κακό. Βλέπεις πληροφορίες για επικίνδυνο μέρος – σταμάτα και κάνε το σταυρό σου, διότι δεν ξέρεις τι σε περιμένει μετά τη στροφή. Εάν οδηγάς σε καλό δρόμο με καλή άσφαλτο, βλέπεις ένα σήμα, που ενημερώνει ότι πραγματοποιούνται επισκευές – κόψε ταχύτητα και πάλι, επειδή μπορείς να προσκρούσεις στη λωρίδα σου σε σταματημένο με σβηστά φώτα αυτοκίνητο επισκευών. Οι Ρώσοι στους δρόμους δεν είναι ευαισθητούληδες, εάν συνιστούν κάτι, αξίζει να ακούσεις τη συμβουλή.

Η βενζίνη. Πρατήρια καυσίμων υπάρχουν. Όμως σε μεγάλα τμήματα επισκευαζόμενων δρόμων συχνά δεν λειτουργούν. Γι’ αυτό καλύτερα να ανεφοδιάζεστε με βενζίνη όταν μένει το μισό ντεπόζιτο. Η βενζίνη είναι πιο φθηνή σε σχέση με τη Δυτική Ευρώπη κατά 50-60%.

Οι οδηγοί. Τα τελευταία δέκα χρόνια στους δρόμους της Ρωσίας έχασαν τη ζωή τους 300000 άνθρωποι. Συχνή είναι η οδήγηση σε κατάσταση μέθης. Είναι πολύ φυσιολογικό να δεις τρεις οδηγούς νταλίκας να τα πίνουν μαζί με το πιάτο της σούπας τους. Γι’ αυτό δεν πρέπει να εμπιστεύεστε τους οδηγούς στους δρόμους.

Τα εστιατόρια στη διαδρομή. Στην πλειοψηφία τους δεν φαίνονται ελκυστικά και μάλιστα παρουσιάζονται αποκρουστικά, όμως μην δίνεται σημασία σε αυτό. Το φαγητό είναι νόστιμο, ενώ η επιλογή είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τη Δύση. Μπορώ να επαινέσω τη κουζίνα όλων των εστιατορίων που είχα φάει. Οι τιμές είναι λίγο πιο ψηλές, απ’ ότι για παράδειγμα στην Πολωνία ή την Τσεχία, όμως εγώ τα συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Η τοπογραφία. Το GPS στη Ρωσία τρελαίνεται. Δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι τους χάρτες. Έτυχε να οδηγούμε σε καλούς δρόμους, οι οποίοι δεν υπήρχαν στους χάρτες, ψάχνοντας έναν καλύτερο δρόμο, ο οποίος υπάρχει στο χάρτη, όμως στην πραγματικότητα η κατασκευή του δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Οι Ρώσοι χωρίς κανένα πρόβλημα θα σας εξηγήσουν πώς να φτάσετε από την κωμόπολη μέχρι το κοντινότερο χωριό. Με τις πληροφορίες για το δρόμο μέχρι την πόλη, η οποία βρίσκεται σε απόσταση 50 χλμ., τα πράγματα δεν είναι και τόσο καλά. Σε ερώτηση πώς να φτάσετε σε μια πόλη σε απόσταση 150 χλμ., θα λάβετε επίσης μια απάντηση. Όμως σας λένε αυτά που σκέφτονται και όχι αυτά που ξέρουν. Καλύτερα να ρωτήσετε μερικά διαφορετικά άτομα για το ίδιο πράγμα. Μην πιστεύεται τις γυναίκες! Όπως παντού σε όλο τον κόσμο, μπερδεύουν που είναι το αριστερό και το δεξί, όμως στη Ρωσία αυτό το λάθος μπορεί να σημαίνει την ανάγκη να επιστρέψετε πίσω μετά από 100 χλμ.

Συνάντηση με την τροχαία. Εάν σας πιάσει Ρώσος της τροχαίας αστυνομίας, να υπολογίζετε σε δωροδοκία στο ποσό των 5000 ρουβλίων (περίπου 125 ευρώ). Αυτά είναι τα τέλη για τους ξένους. Και δεν έχει σημασία για ποιο πράγμα θα πληρώσετε.

Επιπρόσθετος εξοπλισμός. Ένα σκληρό σφουγγάρι, υγρό καθαριστικό τζαμιών, ένα επιπρόσθετο δοχείο με υγρό υαλοκαθαριστήρων, ένας φακός με σήμα κινδύνου, ρεζέρβα (και όχι τα οποιαδήποτε σφραγιστικά ελαστικών). Χαρτί υγείας, διότι οι τουαλέτες μπορεί να βρίσκονται σε απόσταση 150 χλμ. η μία από την άλλη. Το καλοκαίρι χρειάζεται ένα εντομοαπωθητικό για τα κουνούπια, αλλιώς το χαρτί θα είναι άχρηστο. Και έτσι ενεργούν όλοι οι Ρώσοι και οι έμπειροι ξένοι.

Έχοντας λάβει υπόψη όλες αυτές τις συμβουλές, μπορείτε με ασφάλεια να ταξιδέψετε μέσα στη Ρωσία. Καλό ταξίδι!