Δεν συμμερίζομαι τη διάχυτη άποψη ότι κατά την έναρξη της «Αραβικής Άνοιξης», η κυβέρνηση των ΗΠΑ και άλλοι δυτικοί πολιτικοί ήταν αμέτοχοι των σχετικών εξελίξεων. Το θέμα είναι ότι η «Αραβική Άνοιξη» οδήγησε στην ανατροπή ενός αριθμού αυταρχικών καθεστώτων, που υποστηριζόταν από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της. Αλλά, ως επακόλουθο της «Αραβικής Άνοιξης», η κατάσταση είχε αρχίσει να αλλάζει.

Στην πιο χαρακτηριστική μορφή του αυτό συνέβη στην Αίγυπτο, όπου η εξουσία περιήλθε στα χέρια της οργάνωσης «Αδελφοί Μουσουλμάνοι». Αυτή η οργάνωση δεν ήταν ο εμπνευστής των επαναστατικών αλλαγών στη χώρα. Ωστόσο, όντας η πιο οργανωμένη δύναμη, οι «Αδελφοί» εκμεταλλεύτηκαν τη νίκη επί του έκπτωτου καθεστώτος.

Αναρριχόμενος στην εξουσία, ο νέος αιγύπτιος Πρόεδρος Μόρσι άρχισε να ολισθαίνει προς την απόκλιση από τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους. Αυτή η διολίσθηση συνοδεύτηκε από την ασύμμετρη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του Προέδρου και αντικατοπτρίστηκε στην επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης.

Τί καταμαρτυρά, το τεράστιο μέγεθος της δυσαρέσκειας των Αιγυπτίων, που οδήγησε στην παραίτηση του προέδρου; Μαρτυρά ότι το γεγονός ότι η πλειονότητα του αιγυπτιακού πληθυσμού ασπάζεται το Ισλάμ, δεν σημαίνει συναίνεση στον εξισλαμισμό του κράτους.

Σύμφωνα με πληροφορίες των μέσων ενημέρωσης, οι ΗΠΑ προσπαθούν να ελέγξουν την κρίση, αλλά το σύνολο  σχεδόν των πιέσεων των ΗΠΑ έχει επικεντρωθεί μόνο στη μία πλευρά - στο στρατό. Οι Αμερικανοί απείλησαν ότι σε περίπτωση στρατιωτικού πραξικοπήματος θα σταματήσει η οικονομική βοήθεια – 1,3δις δολάρια ετησίως.

Αυτές οι απειλές διατυπώθηκαν ακριβώς τη στιγμή που ο στρατός δήλωσε ότι δεν θα πολεμήσει εναντίον του λαού, ότι απαιτεί να βρεθεί μια ειρηνική διέξοδος από την κατάσταση. Οι Αμερικανοί έδωσαν τελεσίγραφο στον αιγυπτιακό στρατό, τη στιγμή που πολλοί πιστεύουν ότι ο στρατός είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να αποτρέψει την αιματοχυσία.

Είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ αποκατέστησαν επαφές με τους «Αδελφούς Μουσουλμάνους» - για το θέμα είχε κάνει λόγο η πρώην Υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον. Προκύπτει το ερώτημα: η σημερινή θέση των ΗΠΑ προσανατολίζεται στην υποστήριξη των δημοκρατικών προσδοκιών των Αιγυπτίων, που εκφράζονται σε ένα μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας κατά των «Αδελφών Μουσουλμάνων»; Δεν το νομίζω.