Η συζήτηση ξαναφούντωσε με αφορμή δήλωση του επικεφαλής της ομάδας των καλλιτεχνών, στην οποία έχει ανατεθεί η δημιουργία του Ομοσπονδιακού Στρατιωτικού Μνημειακού Νεκροταφείου. Ο Σεργκέι Γκοράεφ είπε στο πρακτορείο Ιντερφάξ ότι στο νέο επιβλητικό νεκροταφείο στο προάστιο Μιτίσι, βορείως της ρωσικής πρωτεύουσας, έχει προβλεφθεί χώρος για τη μεταφορά των οστών «των κορυφαίων προσωπικοτήτων του κράτους, των στρατιωτικών ηγετών, κοσμοναυτών, επιστημόνων, που έχουν ενταφιαστεί στα τείχη του Κρεμλίνου».

Στη δήλωση αντέδρασαν ακαριαία οι συγγενείς των ταφέντων, οι οποίοι με επικεφαλής τον πρόεδρό τους Ιβάν Μπαγκραμιάν υπενθύμισαν ότι «βάσει του νόμου κανείς δεν έχει δικαίωμα να μεταφέρει τον τάφο των συγγενών μας χωρίς τη συγκατάθεσή μας και η δική μας άποψη έναντι τέτοιων σχεδίων είναι κατηγορηματική αρνητική, για να μην πούμε ότι ορισμένοι εκ των ταφέντων δεν έχουν συγγενείς ή είναι αδύνατο να εντοπιστούν».

Ο εγγονός του στρατάρχη Μπαγκραμιάν σημείωσε πάντως ότι επισήμως οι ρωσικές Αρχές δεν έχουν προτείνει ο,τιδήποτε και ότι φυσικά «σε κανέναν δεν χρειάζεται να μιμηθούν την κυβέρνηση της Εσθονίας, η οποία μετακίνησε τον Ορειχάλκινο στρατιώτη “Αλιόσα” με τέτοιες διαμαρτυρίες, που θα προκαλέσουν διχασμό στην κοινωνία». Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε σε δηλώσεις της και η κόρη του στρατάρχη Ιβάν Κόνεφ, η οποία εκτίμησε ότι είναι απίθανό κάποιοι από τους συγγενείς ταφέντων στην Κόκκινη Πλατεία να συμφωνήσουν στη μεταφορά των οστών τους στο Μιτίσι, θυμίζοντας ότι η Κόκκινη Πλατεία έχει συνδέσει το όνομά της για πολλές γενιές με τις παρελάσεις του 1941 και του 1945, όταν οι στρατιώτες έφευγαν για τα μέτωπα αμέσως μετά την πρώτη και στη δεύτερη κατέθεταν στα πόδια της σοβιετικής ηγεσίας και μπροστά στο ιερότερο τότε σύμβολο της χώρας τα λάφυρα του πολέμου, σημαίες και σύμβολα του ηττημένου ναζιστικού κράτους.

Ο διεθνολόγος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Αλεξέι Γκρομίκο, εγγονός του θρυλικού υπουργού Εξωτερικών της ΕΣΣΔ, «ο οποίος ευτυχώς έχει ταφεί στο νεκροταφείο των Νεαρών Παρθένων», χαρακτήρισε τις εκταφές και μεταφορές οστών με πολιτικά κίνητρα ως «βαρβαρότητα, που απειλεί με πολλές αρνητικές συνέπειες» την ιστορία κάθε χώρας, θεωρώντας απρεπείς τις δηλώσεις ορισμένων «ορθοδόξων» ότι τα οστεοφυλάκια τεφροδόχων δεν είναι κανονικά νεκροταφεία.

Πολλοί ειδικοί επισημαίνουν ότι κοιμητήρια υπήρχαν στην Κόκκινη Πλατεία και πριν το 1917, ενώ χαρακτηρίζουν ως «υψηλού συμβολισμού» την ταφή των σημαντικών προσωπικοτήτων ενός κράτους στα ιστορικά του τείχη, ωστόσο τα τελευταία χρόνια πολλαπλασιάζονται οι υποστηρικτές της αντίθετης γνώμης. Έτσι το Φεβρουάριο του 2012 απευθύνθηκαν στον πρόεδρο τότε Ντμίτρι Μεντβέντεφ και τον Πατριάρχη Κύριλλο ζητώντας τους να καταργηθεί το νεκροταφείο στην Κόκκινη Πλατεία, διότι η διατήρησή του στέκεται ως εμπόδιο στην επιστροφή απογόνων των Ρώσων εμιγκρέδων στην πατρίδα τους.

Τον περασμένο Μάρτιο υπέρ της μεταφοράς της νεκρόπολης τάχθηκε ο επικεφαλής του Συμβουλίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα υπό τον πρόεδρο της χώρας Μιχαήλ Φεντότοφ, ο οποίος ζήτησε να ταφεί η ταριχευμένη σορός του Λένιν με τους χριστιανικούς κανόνες, άποψη, που έχουν υποστηρίξει από το 2008 ο τελευταίος ηγέτης της ΕΣΣΔ Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, τον περασμένο Ιούλιο ο υπουργός Πολιτισμού Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, το 2005 ο σημερινός κυβερνήτης της Αγίας Πετρούπολης Γκεόργκι Πολτάφτσενκο, ο μεγαλοεπιχειρηματίας Μιχαήλ Πρόχοροφ, πολλοί εκκλησιαστικοί και πολιτικοί παράγοντες, μεταξύ των οποίων και ο μακαριστός Πατριάρχης Αλέξιος κλπ.

Το 1999 ο τότε πρόεδρος Μπορίς Γέλτσιν είχε υποσχεθεί ότι δημιουργηθεί επιτροπή για τη μελέτη και την επίλυση του συγκεκριμένου ζητήματος, όμως η υπόθεση δεν προχώρησε, καθώς η ρωσική ηγεσία έθεσε άλλες προτεραιότητες. Σε ανύποπτο χρόνο ο σημερινός πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έχει πει ότι είναι δύσκολο να υπάρξουν αποφάσεις όσο για ένα μεγάλο μέρος του ρωσικού πληθυσμού ο Β.Λένιν, αποτελεί έναν αξιοσέβαστο ήρωα του ρωσικού έθνους και της ιστορίας του, κάτι που πολύ περισσότερο ισχύει για τις λιγότερο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στη νεκρόπολη της Κόκκινης Πλατείας. Η γνώμη του Β.Πούτιν προφανώς και είναι βαρύνουσα για παρόμοιες αποφάσεις και πολλούς εξέπληξε το Δεκέμβριο του 2012, όταν συναντώντας υποστηρικτές του είπε ότι η σημερινή ρωσική κοινωνία είναι εξαιρετικά επιθετική, γιατί έχει χάσει τα παραδοσιακά σύμβολά της, ειδικά μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. «Ακόμη και η κομμουνιστική ιδεολογία προέκυψε από τα δόγματα της θρησκείας, ειδικότερα ο Κώδικας των οικοδόμων του κομμουνισμού. Λένε ότι το μαυσωλείο δεν ανταποκρίνεται στις παραδόσεις. Για ποιο λόγο; Δείτε τα λείψανα στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, σε άλλα μοναστήρια, μπορεί κανείς να τα αντικρίσει», είχε πει τότε ο πρόεδρος Πούτιν συγκρίνοντας τα λείψανα της ορθοδοξίας με την ταριχευμένη σορό του Λένιν, αλλά προπαντός καλώντας σε αυτοσυγκράτηση και περισυλλογή επί του θέματος και απωθώντας τις βεβιασμένες αποφάσεις, που δεν δείχνει να προτιμά.

Σε μια από τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις σχετικές με το ζήτημα, τον περασμένο Απρίλιο, το 57 % των ερωτηθέντων απάντησαν ότι ο Λένιν έπαιξε μάλλον θετικό ρόλο στην ιστορία της Ρωσίας (19 % μάλλον αρνητικό), το 51 % ότι ήταν καλός άνθρωπος, παρά κακός (10 %), ενώ το 61 % τάχθηκε υπέρ του ενταφιασμού του σε άλλο σημείο, έναντι του 25 %, που τάσσεται κατηγορηματικά κατά και του 14 %, που δεν απάντησε στην ερώτηση.