Ο νέος πρόεδρος του Ιράν Χασάν Ροχανί προτίθεται, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, να ενεργοποιήσει τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων με τους έξι διεθνείς μεσολαβητές (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία). Εξ αυτού, οι αναλυτές συμπεραίνουν μια πιθανή αναθέρμανση των σχέσεων μεταξύ του Ιράν και της Δύσης. Ωστόσο, οι σκεπτικιστές πιστεύουν ότι η αισιοδοξία σχετικά με τον νέο πρόεδρο δεν είναι ιδιαίτερα δικαιολογημένη. Σύμφωνα με τον αρχισυντάκτη του περιοδικού «Η Ρωσία στη παγκόσμια πολιτική» Φιόντορ Λουκιάνοφ:

Υπάρχει μια άποψη που θεωρεί ότι, παρά τις υπερσυντηρητικές ιδέες του, ο Αχμαντινετζάντ εκπροσωπούσε εκείνους που θεωρούσαν ότι το σύστημα της κυριαρχίας των θεολόγων, που θεμελιώθηκε από τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ, ήρθε η ώρα να αλλάξει. Πρέπει να υπάρξει κράτος που οφείλει να είναι προσκολλημένο στις ισλαμικές αρχές - όχι όμως θεοκρατία. Και ο νέος πρόεδρος του Ιράν - παρά τη ήπια ρητορική του - είναι ένας ανώτερος κληρικός.

Άλλοι ειδικοί επισημαίνουν ότι Ροχανί είναι πρωτίστως πραγματιστής. Κατά συνέπεια, η διεύρυνση της συνεργασίας με τη διεθνή κοινότητα είναι ένα αναπόφευκτο βήμα για αυτόν. Σε μια συνέντευξη στη «Φωνή της Ρωσίας» ο διευθυντής προγράμματος του Al-Sabah, καθηγητής Ανούς Εχτεσαμί υπενθυμίζει ότι Ροχανί ήταν διπλωμάτης επί σειρά ετών:

Το ύφος του συνίσταται σε συμβιβασμούς και πραγματισμό. Ο Αχμαντινετζάντ είχε καταφέρει να χαλάσει τις σχέσεις με όλες σχεδόν τις γειτονικές χώρες του Ιράν και ο Ροχανί πρέπει να κάνει πολλά για να ξεπεράσει την αποξένωση που οι χώρες αυτές επιφυλάσσουν τώρα στο Ιράν.

Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελούν οι σχέσεις μεταξύ του Ιράν και του Ισραήλ. Όπως είναι γνωστό, ο προηγούμενος ιρανός πρόεδρος ζήτησε να πετάξουν τους Ισραηλινούς στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο επικεφαλής του Κέντρου Ιρανικών Μελετών στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, καθηγητής Νταβίντ Μενάσρι, ανάπτυξε στη «Φωνή της Ρωσίας» την άποψή του για το θέμα αυτό:

Ίσως θα ήταν καλύτερα για το Ισραήλ, εάν η κύρια εστίαση της ιρανικής πολιτικής είχε μετατοπιστεί σε οποιαδήποτε άλλα προβλήματα. Η κύρια ανησυχία των Ισραηλινών είναι ότι Ροχανί δεν μπορεί ή ότι δεν θα του επιτραπεί να αρχίσει να κάνει παραχωρήσεις στο θέμα των πυρηνικών.

'Οπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η συριακή σύγκρουση και η αντιπαράθεση Σουνιτών και Σιιτών είναι μόνο ένα μικρό μέρος των προβλημάτων που κληρονόμησε ο νέος ιρανός Πρόεδρος. Το κύριο μέλημά του είναι η αυξανόμενη εκκοσμίκευση της ιρανικής κοινωνίας, η αδύναμη εθνική οικονομία, η εξάρτηση της χώρας από τις εξαγωγές πετρελαίου. Το κατά πόσο ο Πρόεδρος του Ιράν είναι έτοιμος γι 'αυτά είναι ζήτημα όχι τόσο του Ροχανί, όσο του ιρανικού ιερατείου, που καθορίζει τη γενική γραμμή ανάπτυξης της Ισλαμικής Δημοκρατίας.