Η εφημερίδα The Washington Times έχει σχολιάσει τις παραμέτρους του νέου ρωσικού πυραύλου Yars-M με εμβέλεια 5500 χλμ. οι Αμερικανοί θεωρούν αυτό το μοντέλο πύραυλο μέσου βεληνεκούς και όχι διηπειρωτικό βαλλιστικό, όπως έχει δηλωθεί από τη Μόσχα. Οι Ρώσοι ειδικοί δεν συμφωνούν μ΄αυτή την εκτίμηση. Στο θέμα αναφέρεται ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Αλεξάντρ Γκολτς:

- Ο πύραυλος Yars - και αυτό είναι γνωστό στους ειδικούς - είναι διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος. Και έχει δημιουργηθεί στη βάση του πυραύλου Topol-M, που είναι ένας από τους βασικούς στο οπλοστάσιο των ρωσικών στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων. Ο πύραυλος Yars έχει καταχωρηθεί και στη Συνθήκη START, που υπογράφηκε το 2010. Τότε και τα δύο μέρη συμφώνησαν ότι ο Yars είναι διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος.

Με άλλα λόγια, οι απαιτήσεις των Αμερικανών είναι ανεδαφικές. Όμως αυτό το περιστατικό έδωσε αφορμή στους πολιτικούς και τους εμπειρογνώμονες να κάνουν και πάλι λόγο για την επικαιρότητα της Συνθήκης INF. Η Μόσχα αυτό το ονομάζει «κατάλοιπο του ψυχρού πολέμου» και φέρνει σαν παράδειγμα την Ινδία, το Πακιστάν, την Κορέα, την Κίνα, το Ιράν και το Ισραήλ, που έχουν πυραύλους μέσου και μικρότερου βεληνεκούς, και δεν περιορίζονται από οποιεσδήποτε συνθήκες και συμφωνίες. Η πιθανότητα να παραιτηθεί η Ρωσία από τις δεσμεύσεις της στο πλαίσιο αυτής της Συνθήκης υπάρχει, λέει ο στρατιωτικός αναλυτής Ίγκορ Κορότσενκο:

- Αυτό θα το αποφασίσει ο Πρόεδρος της Ρωσίας, στην αρμοδιότητα του οποίου εμπίπτει αυτό το ζήτημα. Κατά την άποψή μου, αυτή η Συνθήκη φαίνεται πραγματικά αναχρονιστική. Σήμερα ολόκληρη σειρά χωρών στην περίμετρο των ρωσικών συνόρων διαθέτει πυραύλους μέσου και μικρότερου βεληνεκούς, είτε προωθεί τη δημιουργία τους. Σ΄αυτές τις συνθήκες για τη διασφάλιση της ασφάλειας της Ρωσίας η πολιτική ηγεσία της χώρας έχει δικαίωμα να υιοθετήσει οποιεσδήποτε αποφάσεις, προκειμένου να εξαλείψει τη διαμορφωμένη ανισορροπία:

Από την άλλη, υπάρχει η άποψη ότι η απόσυρση της Ρωσίας από τη συνθήκη INF θα αποσταθεροποιήσει την κατάσταση στον κόσμο. Ωστόσο, σήμερα πραγματικά διαμορφώνεται μια παράδοξη κατάσταση, όπου όλο και περισσότερες χώρες αποκτούν τεχνολογίες παραγωγής πυραυλικών συστημάτων μέσου και μικρότερου βεληνεκούς, ενώ η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προφανώς τεθεί σε μειονεκτικές συνθήκες. Ίσως ακόμα και να αποσταθεροποιεί την κατάσταση περισσότερο, από την καταγγελία της Συνθήκης INF.

Υπάρχει ίσως νόημα να προσδοθεί στη Συνθήκη παγκόσμιος χαρακτήρας. Στην περίπτωση αυτή, το υφιστάμενο έγγραφο θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση για μια νέα συμφωνία. Το κύριο είναι να καταστούν οι κανόνες του παιχνιδιού οι ίδιοι για όλους.