Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download

Αυτός, όπως προβλεπόταν, θα είναι η βασική πηγή προμήθειας για τον αγωγό Nabucco. Κύριος στόχος του σχεδίου Nabucco ήταν η μείωση της «εξάρτησης της Ευρώπης από το φυσικό αέριο της Ρωσίας».

Τα μέλη της κοινοπραξίας Σαχ Ντενίζ 2 έκαναν την επιλογή τους υπέρ του εναλλακτικού σχεδίου ΤΑΡ. Σύμφωνα με τη γνώμη ειδικών, η επιλογή των λειτουργών του Σαχ Ντενίζ 2 προς όφελος του ανταγωνιστικού αγωγού φυσικού αερίου, θάβει οριστικά το σχέδιο Nabucco, το οποίο μετ’ επιτάσεως κρατούσε ζωντανό η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αξίζει να σημειωθεί πως «έθαψαν» αυτό το σχέδιο, η προετοιμασία για το οποίο ξεκίνησε από το 2002, πολλές φορές μέχρι τώρα. Σε αυτό συμμετείχαν εταιρείες της Αυστρίας, της Ουγγαρίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Τουρκίας και της Γερμανίας. Η κατασκευή θα έπρεπε να ξεκινήσει το 2011 και να ολοκληρωθεί το 2014. Στη συνέχεια ο χρόνος παράδοσης μετατέθηκε στο 2018. Οι βασικές αιτίες είναι η απουσία αποθεμάτων για την πλήρωση του αγωγού και το υψηλό κόστος του σχεδίου, το οποίο αυξήθηκε από 8 δισεκατομμύρια σε 15 δισεκατομμυρία ευρώ. Τον Απρίλιο του προηγούμενου έτους η Ουγγαρία είχε εκδηλώσει την πρόθεσή της να αποχωρήσει από το σχέδιο. Φέτος την άνοιξη η γερμανική RWE ανακοίνωσε την πρόθεσή της να πουλήσει τη δική της συμμετοχή. Το 2012 είχε ληφθεί η απόφαση για τη μείωση του μήκους του αγωγού από 3.9 χιλιάδες χιλιόμετρα, σε 1.3 χιλιάδες. Το σχέδιο είχε πάρει την ονομασία Nabucco West. Αλλά και αυτό το σχέδιο απορρίφθηκε από την κοινοπραξία Σαχ Ντεντίζ.

Αναφορικά με το σχέδιο ΤΑΡ, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, προβλέπεται ο μήκους 800 χιλιομέτρων αγωγός να ξεκινάει από τα ελληνο-τουρκικά σύνορα, να διασχίζει τη Βόρεια Ελλάδα, την Αλβανία και την Αδριατική θάλασσα και να καταλήγει στην Ιταλία. Το τίμημα του ΤΑΡ ανέρχεται σε 1.5 δισεκατομμύρια ευρώ. Στη σύνθεση των μετόχων του ΤΑΡ μετέχουν η ελβετική ΑΧΡΟ, η νορβηγική Statoil, καθώς επίσης και η γερμανική κοινοπραξία Ε.on.

Οι απόψεις των ειδικών διίστανται αναφορικά με τη τύχη του Ναμπούκο. Ορισμένοι εξ αυτών θεωρούν πως οι Βρυξέλλες θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν με το κύρος τους το σχέδιο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, θεωρούν πως καθοριστικό ρόλο θα διαδραματίσει το πολιτικό κόστος, που συνδέεται με την επιδίωξη για μείωση της εξάρτησης από το φυσικό αέριο της Ρωσίας.