Ο επικεφαλής της και οι υποστηρικτές της δεν αμφιβάλλουν ότι πρόκειται για μια άδικη και πολιτικά καθοδηγούμενη απόφαση, μάλιστα ο Πονομαριόφ έκανε λόγο για επιχείρηση «παράνομης κατάληψης» των γραφείων. Από την πλευρά της η δημοτική υπηρεσία, κτήριο της οποίας νοίκιαζε η οργάνωση, επιμένει ότι έχει ενεργήσει νομίμως και έχει διακόψει με τις σχετικές προειδοποιήσεις από το Φεβρουάριο κιόλας το συμβόλαιο ενοικίασης λόγω της επανειλημμένης καθυστέρησης καταβολής ενοικίων.

Διαμαρτυρήθηκε για τη βίαιη και νυχτερινή έξωση, που υποχρεωτικά έγινε από την αστυνομία και τους άνδρες ιδιωτικής εταιρείας ασφαλείας και ο συνήγορος του πολίτη Βλαντίμιρ Λουκίν, ο οποίος εξέφρασε τα παράπονά του στην αστυνομία της Μόσχας για τον τραυματισμό κατά την οργάνωση επτά ανθρώπων. Η αστυνομία από την πλευρά της εκτιμά ότι όλα έγιναν κανονικά και ουδεμία μήνυση ασκήθηκε για παράνομες ενέργειες, περιγράφοντας την υπόθεση ως συνήθη αστική διαφορά μεταξύ δύο διαφωνούντων εταίρων.

Στην ιστορία ενεπλάκη ακόμη και ο γνωστός επιχειρηματίας και πρώην προεδρικός υποψήφιος Μιχαήλ Πρόχοροφ, ο οποίος προσφέρθηκε να προσφέρει δικά του χρήματα για να καλύψει τις οικονομικές ανάγκες της οργάνωσης και να την βοηθήσει να βρει νέα γραφεία. Όμως όλα πήραν μια νέα τροπή, όταν κάποιοι από τους ακτιβιστές οργανώσεων, που δεν συμφωνούν με το φιλοδυτικό προσανατολισμό της οργάνωσης «Για τα ανθρώπινα δικαιώματα» αποφάσισαν να ψάξουν στα σκουπίδια τα πολυάριθμα έγγραφα, που πετάχτηκαν υπό χρονική πίεση και σε μεγάλες ποσότητες. Η έρευνα αποδείχθηκε αποκαλυπτική κατά τον Μαξίμ Μίστσενκο, ηγέτη της οργάνωσης «Ροσία Μαλαντάγια» (σ.σ. Νεαρή Ρωσία), ο οποίος άρχισε να δημοσιεύει στοιχεία και σχόλια σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης:

Προκύπτει ότι ο Πονομαριόφ έπαιρνε χρήματα από τους Αμερικανούς, για να καταστρέφει την εικόνα της Ρωσίας στην Ευρώπη. Πρόκειται για ένα σύστημα προετοιμασίας των ενδιαφερομένων να προσφεύγουν κατά της Ρωσίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Στην έρευνα των «ευρημάτων του σκουπιδοτενεκέ» συμμετείχε και ο δημοτικός σύμβουλος Σεργκέι Πόλοζοφ, ο οποίος υποστήριξε ότι άκουσε τον ίδιο τον Πονομαριόφ να ζητά από συνεργάτες και υποστηρικτές του να καταστραφούν κάποια συγκεκριμένα έγγραφα.

Η οργάνωση του Μίστσενκο με τη σειρά της ανακοίνωσε ότι, σύμφωνα με τα έγγραφα, που βρέθηκαν και δίνονται στη δημοσιότητα, ο Πονομαριόφ είχε εισπράξει από αμερικανικές πηγές τουλάχιστον 100 χιλιάδες δολάρια, άλλες 300 χιλιάδες είχαν χορηγηθεί μέσω κάποιου φυσικού προσώπου, αλλά εισέπραττε ως Μη Κυβερνητική Οργάνωση χρήματα και από διάφορα ταμεία του ρωσικού προϋπολογισμού. Μάλιστα το περίεργο ή όχι είναι ότι για όλες σχεδόν αυτές τις εισφορές, υπήρχαν συνοδευτικές συστατικές επιστολές από τον συνήγορο του πολίτη Βλαντίμιρ Λουκίν, ο οποίος εξηγούσε προς πάσα κατεύθυνση πόσο καλοί και δραστήριοι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι τα μέλη και τα στελέχη γύρω από τον Πονομαριόφ.

Στις καταγγελίες των Μίστσενκο και Πόλοζοφ προστίθενται και άλλα στοιχεία εκτός των χρηματοδοτήσεων, όπως για παράδειγμα εξουσιοδοτήσεις πολιτών για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους έναντι των Αρχών με πρωθύστερη ημερομηνία σε σχέση με τη δημόσια εκδήλωση, όπου κατά τις καταγγελίες παραβιάστηκαν τα δικαιώματά τους. «Αυτό σημαίνει ότι η οργάνωση και οι καταγγέλλοντες πολίτες ήξεραν εκ των προτέρων και ήταν βέβαιοι για την παραβίαση των δικαιωμάτων τους, αλλά και το είδος αυτής», σημείωσαν ειρωνικά οι επικριτές του Πονομαριόφ, σχολιάζοντας ότι η υπόθεση της υπεράσπισης των δικαιωμάτων έμοιαζε να έχει γίνει ένα είδος «μηχανής».

Αρκετά ενδιαφέρουσα αποδείχθηκε και η πληροφορία ότι η οργάνωση εργαζόταν με ποσοστό 25 %, που της κατέβαλε δικηγορική εταιρεία, εφόσον κάποιος παραπονούμενος πολίτης-πελάτης απευθυνόταν σε αυτή έπειτα από σύσταση των αγωνιστών για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι καταγγέλλοντες ακτιβιστές δηλώνουν ότι έχουν μέχρι στιγμής μελετήσει μόνο το 20 % των εγγράφων, που βρήκαν στο σκουπιδοτενεκέ και υπόσχονται νέες αποκαλύψεις αργότερα. Θα περιμένουμε κι εμείς με ενδιαφέρον τις απαντήσεις μιας από τις πιο γνωστές και πιο χιλιοπαιγμένες στα δυτικά ΜΜΕ οργάνωσης υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και θα μπορούσε κανείς να αντιμετωπίσει με κατανόηση την αλήθεια: η Μόσχα είναι ακριβή πόλη, πώς να πληρώνεις τσουχτερά νοίκια στο κέντρο, αν δεν είσαι ευρηματικός και επιχειρηματικά σκεπτόμενος;