Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download

Παρακολουθούν «μουσουλμανική τηλεόραση» - κυρίως προγράμματα από την Κωνσταντινούπολη και θρησκευτικές εκπομπές από τις πλούσιες αραβικές χώρες. Είναι αισθητό το ότι και μεταξύ των Αλβανών οι σχέσεις δεν είναι ιδανικές – όσους έχουν επαφές και φιλικές σχέσεις με τους Σέρβους, τους θεωρούν προδότες.

Ο Απελευθερωτικός Στρατός του Κοσόβου (ΑΣΚ) τότε έλεγχε ήδη τα δυο τρίτα του Κοσσυφοπεδίου. Στην Πρίστινα συναντήθηκα με το συνάδελφό μου δημοσιογράφο Μιλοβάν Ντρέτσουν, που εργαζόταν στο Κοσσυφοπέδιο. Ο Μιλοβάν μου είπε ότι στον Απελευθερωτικό Στρατό του Κοσόβου, σύμφωνα με δυτικές στρατιωτικές πηγές, υπηρετούν πολλοί Βρετανοί μισθοφόροι, που άρχισαν να καταφθάνουν στο Κόσοβο από τις αρχές Μαρτίου. Πρόκειται βασικά για έμπειρους απόστρατους, που είχαν υπηρετήσει στο παρελθόν σε ειδικές μονάδες του βρετανικού στρατού. Το καθήκον τους ήταν να προσφέρουν συμβουλευτικές υπηρεσίες στους Αλβανούς εξτρεμιστές. Δεν αποκλειόταν ούτε η πιθανότητα συμμετοχής μισθοφόρων στις πολεμικές επιχειρήσεις. Οι μισθοφόροι έπαιρναν 2 χιλ. δολάρια το μήνα και «μπόνους» για την καταστροφή των τεθωρακισμένων και την εξόντωση Σέρβων στρατιωτικών.

Οι προκλήσεις του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου συνεχίζονταν. Να μια σύντομη έκθεση του Υπουργείου Εσωτερικών της Σερβίας:

«Στις 17 Οκτωβρίου στο χωριό Ντράγκομπιλ μια ομάδα του ΑΣΚ έπληξε με βομβιδοβόλα ένα αστυνομικό κέντρο. Στο κέντρο της πόλης Ποντούεβο επίθεση με χειροβομβίδες δέχτηκε το κτίριο της Αστυνομικής Διοίκησης, παράλληλα σε ένα δρόμο της πόλης άνοιξαν πυρ εναντίον περιπόλου και στην είσοδο της πόλης έγινε επίθεση σε φυλάκιο ελέγχου διέλευσης. Ένας νεαρός αστυνομικός σκοτώθηκε στο χωριό Ντράγκομπιλ. Επίσης ως αποτέλεσμα ένοπλης επίθεσης μελών του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου τραυματίστηκε ένας αστυνομικός στο χωριό Μιρένα».

Εν τω μεταξύ το βιοτικό επίπεδο στην ίδια τη Σερβία έπεσε στο σημείο του «κακού». Ενώ μέχρι το 1991 ένας εργαζόμενος κέρδιζε 2 χιλ. γερμανικά μάρκα, σήμερα βγάζει 200. Ο κόσμος είτε ζούσε είτε χάρη στα παλιά αποθέματα (την εποχή του Τίτο στα χέρια του ο πληθυσμός κρατούσε μόνο μετρητά 50 δισεκ. δολάρια), είτε εργαζόταν σε παράνομες επιχειρήσεις.

Στην περιοχή υπήρχαν πολλά όπλα και τα «σκυλιά του πολέμου» τα οποία για 1000 δολάρια ήταν πρόθυμα να κάνουν οποιαδήποτε «αιματηρή» εργασία. Φυσικά, η Αλβανία, η οποία κοιμόταν και έβλεπε τον εαυτό της στο ίδιο κράτος με τους Κοσοβάρους - δηλαδή με τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου - προσπαθούσε να βοηθήσει τους αδελφούς της στην πίστη και το αίμα. Στα λόγια η Αλβανία και η ηγεσία της υποστήριζαν τη διευθέτηση της «κρίσης του Κοσσυφοπεδίου» με ειρηνικά μέσα, μέσω των συνομιλιών, ενώ στην πράξη βοηθούσαν ηθικά και τον ΑΣΚ, και το Ρουγκόβα και το Θάτσι. Από την Αλβανία πριν πολύ καιρό είχε αρχίσει η παράνομη μεταφορά «οπλοστασίων» στο Κοσσυφοπέδιο. Ακόμα και επίσημα είχαν παραδεχτεί ότι στην Αλβανία στα χέρια του πληθυσμού υπήρχαν 1 εκατομμύριο 200 χιλ. όπλα.