Η πόλη Βελίκι Νόβγκοροντ ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα, συνεπώς σήμερα είναι 1200 ετών. Η ιστορία της είναι ταυτόσημη με την ιστορία του ρωσικού κράτους: σε αυτές ειδικά τις περιοχές το 862 ανακηρύχθηκε από τους αρχηγούς των τοπικών φυλών ο πρώτος κυβερνήτης των Βαράγγων Ριούρικ. Το γεγονός αυτό θεωρείται η αρχή της ιστορίας της Ρωσίας ως κράτος. Ο Ριούρικ εγκαινίασε την πριγκιπική δυναστεία των Ριουρικόβιτς, η οποία για περισσότερους από επτάμιση αιώνες διοικούσε όλα τις ρωσικές επαρχίες.

Το σύγχρονο Νόβγκοροντ είναι μια καθαρή και περιποιημένη πόλη με πληθυσμό περίπου 215 χιλιάδων ανθρώπων. Διαφέρει από άλλες παρόμοιου μεγέθους πόλεις για τις επενδύσεις στην οικοδόμηση, οι οποίες είναι ορατές ακόμη και για ένα μη εκπαιδευμένο βλέμμα. Χτίζονται πολλά νέα κτίρια, ενώ η πλειοψηφία των παλιών όμορφων σπιτιών επισκευάζεται.

Η ζωή επικεντρώνονται στο κέντρο της πόλης, το οποίο αρμονικά μετατρέπεται σε πάρκο, που οδηγεί στο πλέον γλαφυρό αξιοθέατο της πόλης, το Κρεμλίνο, ή την οχυρωμένη πόλη. Μαζί με το Κρεμλίνο της Μόσχας, αυτό του Νόβγκοροντ είναι τα δύο πιο διάσημα Κρεμλίνα της χώρας. Έξω από τα τείχη του Κρεμλίνου κυλάει ο ποταμός Βολχόφ.

Η πόλη, τουλάχιστον, το εκτεταμένο κέντρο της, απλά χάνεται μέσα στην πρασινάδα. Σε αυτό υπάρχει ένα πλήθος παλιών και νέων μνημείων, μεταξύ δε αυτών και το διάσημο μνημείο που είναι αφιερωμένο στον Σεργκέι Ραχμάνινοφ, ο οποίος γεννήθηκε σε τούτα τα χώματα.

Το Βελίκι Νόβγκοροντ είναι η «αρχή του ρωσικού Βορρά», ο δε Ιούνιος είναι η εποχή με τις λευκές νύχτες. Η πόλη δεν κοιμάται ολόκληρα εικοσιτετράωρα. Σε αυτή μπορεί να συναντήσει κανείς πολλούς νέους με σκέιτμπορντ, πατίνια και ποδήλατα. Εδώ όλα είναι οργανωμένα έτσι ώστε το θαυμάσιο παρελθόν όχι μόνο να δίνει χαρά στα βλέμματα, αλλά και να ανταποκρίνεται στις καθημερινές πρακτικές ανάγκες των ντόπιων κατοίκων.

Στο κέντρο του Κρεμλίνου στο Νόβγκοροντ βρίσκεται το πιο συγκλονιστικό μνημείο που έχω δει στη ζωή μου. Έχει τη μορφή της καμπάνας, οι διαστάσεις του είναι εντυπωσιακές: ζυγίζει περίπου 100 τόνους, έχει διάμετρο 9 μέτρων και το ύψος του είναι περίπου 16 μέτρα. Το μνημείο αυτό εγκαινιάστηκε το 1862 με την ευκαιρία των 1000 χρόνων από την ίδρυση του ρωσικού κράτους, και στην τελετή ήταν παρόν ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος ο Β’. Το μνημείο στεφανώνει το καπέλο του Μονομάχου, σύμβολο της τσαρικής εξουσίας. Το μνημείο επιβίωσε του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Οι Γερμανοί ήθελαν να το μεταφέρουν στη Γερμανία, αλλά δεν τα κατάφεραν. Δεν πρόλαβαν ούτε να το καταστρέψουν κατά την υποχώρησή τους.

Η πόλη είναι φιλόξενη και ασφαλής. Μέσα σε δύο ημέρες μόνο μια φορά συνάντησα ένα μη νηφάλιο διαβάτη. Με όλους όσους συνομίλησα διαπίστωσα αγαθά αισθήματα: άγνωστοι άνθρωποι θέλησαν να μου μιλήσουν για το Κρεμλίνο.

Γενικά το Βελίκι Νόβγκοροντ δεν είναι «πόλη επίδειξης». Είναι μια ασυνήθιστη πόλη συνηθισμένων ανθρώπων, μόνο που είναι πολύ πιο όμορφη από τις άλλες. Την ανάπτυξη της στη σημερινή εποχή την οφείλει στο κεντρικό προϋπολογισμό. Τα χρήματα από αυτόν πηγαίνουν στα μνημεία, τα μουσεία, τους δρόμους. Τα υπόλοιπα χρήματα στα πλαίσια χορηγιών τα προσφέρουν οι τοπικές εταιρίες. Η πιο γενναιόδωρη από αυτές είναι η χημική βιομηχανία ACRON. Γι’ αυτή όμως θα μιλήσουμε σε επόμενο ρεπορτάζ μου.