Οι φωτογραφίες, που αναπαράχθηκαν, συγκεκριμένα, από το γνωστό ιστολόγιο The Aviationist, παρουσιάζουν μοντέλα ενός επιθετικού αεροσκάφους, που θυμίζει καταδιωκτικό πέμπτης γενιάς σε μεγαλύτερο μέγεθος. Αποσπασματικά στοιχεία για τις εργασίες στην Κίνα στο πρόγραμμα του δυσδιάκριτου βομβαρδιστικού μεγάλης εμβέλειας εμφανίζονταν και στο παρελθόν. Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες είναι οι πιο ποιοτικές και πιο πειστικές, αν και ούτε εδώ μπορεί να αποκλειστεί τελείως η πιθανότητα πλαστογραφίας.

Αν η Κίνα όντως εργάζεται πάνω σε ένα πολλά υποσχόμενο βομβαρδιστικό μεγάλης εμβέλειας, τότε είναι η τρίτη χώρα μετά τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, που έχουν αναλάβει παρόμοια προγράμματα. Μάλιστα, το οικονομικό κόστος και οι τεχνικές δυσκολίες για την εφαρμογή του θα είναι τεράστιες, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη το γεγονός, ότι σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, η Κίνα δεν έχει καμία εμπειρία σε αυτόν τον τομέα. Πρακτικά, αν η Κίνα θέλει να φέρει το πρόγραμμα έως το στάδιο της μαζικής παραγωγής, τότε θα πρέπει να δαπανήσει περισσότερους πόρους, απ’ ότι για τα δύο προγράμματα ανάπτυξης καταδιωκτικού πέμπτης γενιάς, ή, για παράδειγμα, για όλο το επανδρωμένο διαστημικό πρόγραμμα.

Το κινεζικό πρόγραμμα, αν κρίνουμε από τις φωτογραφίες, μπορεί να είναι ακόμα πιο φιλόδοξο, απ’ ότι το υποηχητικό Β-2 που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1980. Το κινεζικό αεροσκάφος, πιθανώς θα διαθέτει υπερηχητική ταχύτητα πτήσης. Αν το πρόγραμμα προχώρησε πέρα από τα πλαίσια του πρόχειρου σχεδιασμού και ελήφθη η απόφαση για την πραγματοποίησή του, τότε πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό πολιτικό βήμα, που οδηγεί σε σημαντική κατανομή πόρων στα πλαίσια του αμυντικού προϋπολογισμού.

Ένα τόσο δαπανηρό πρόγραμμα μπορεί να δικαιολογηθεί, αν η Κίνα θέλει πάλι να αυξήσει το ρόλο της αεροπορίας βομβαρδιστικών στην πυρηνική τριάδα της. Σε περίοδο απειλής πολέμου τα βομβαρδιστικά μπορούν να πραγματοποιούν συνεχή περιπολία στον αέρα σε προκαθορισμένες περιοχές, εξοπλισμένα με πυρηνικά όπλα, παραμένοντας απρόσβλητα από τον αντίπαλο. Σε αντίθεση με ένα βαλλιστικό πύραυλο, το βομβαρδιστικό μπορεί να ανακληθεί από μία αποστολή μάχης. Ως αποτέλεσμα, όταν εμφανίζονται στοιχεία στο σύστημα προειδοποίησης για πυραυλική επίθεση, που δείχνουν πυρηνική επίθεση, η ηγεσία της χώρας πιο εύκολα θα δώσει εντολή για την απογείωση των βομβαρδιστικών, παρά την εκτόξευση πυραύλων. Σε γενικές γραμμές, η κατοχή βομβαρδιστικών μειώνει επιπρόσθετα την απειλή αφοπλιστικού χτυπήματος από την πλευρά του αντιπάλου.

Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα του βομβαρδιστικού είναι, ότι σε αντίθεση με τους βαλλιστικούς πυραύλους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο με πυρηνικά, αλλά και με συμβατικά πυρομαχικά.

0Η κατοχή σχεδίων μη πυρηνικής χρήσης του αεροσκάφους επίσης θα αποδεικνύει την επερχόμενη διεύρυνση του πλαισίου χρήσης του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Κίνας πολύ πέρα από τα όρια της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού. Η πυρηνική εκδοχή χρήσης του νέου αεροσκάφους είναι η πιο πιθανή, και αν είναι αληθής, τότε θα πρέπει να αναμένουμε την περαιτέρω ταχεία αύξηση του αριθμού των κινεζικών πυρηνικών κεφαλών. Η εποχή, όταν το κινεζικό πυρηνικό οπλοστάσιο ήταν το μικρότερο από όλες τις «επίσημες» πυρηνικές δυνάμεις, θα γίνει οριστικά παρελθόν.