- Κατά τη γνώμη σας, ποιες χώρες έχουν προχωρήσει περισσότερο ή έχουν ήδη δημιουργήσει τεχνολογίες διπλής χρήσης ή τα ίδια τα πυρηνικά όπλα;

- Υπάρχει η Συνθήκης μη διάδοσης πυρηνικών όπλων, που στη διπλωματία σε συντομογραφία αποκαλούν ΣΜΔ. Την 1η Ιουλίου του 2013 συμπληρώνονται 45 χρόνια από τη στιγμή της έναρξης αυτής της συνθήκης για υπογραφή. Τα συγχαρητήριά μου στο ραδιοσταθμό «Η Φωνή της Ρωσίας», που παρακολουθεί επαγγελματικά αυτό το σημαντικό για την ασφάλεια της Ρωσίας θέμα.

Στο πλαίσιο της ΣΜΔ, υπάρχουν μόνο πέντε αναγνωρισμένες πυρηνικές δυνάμεις – η Ρωσία, οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Γαλλία και η Μ.Βρετανία. Αυτές οι χώρες έχουν δεσμευτεί να μη διαδίδουν τα πυρηνικά όπλα. Όλα τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της συνθήκης έχουν οικειοθελώς παραιτηθεί από την κατοχή πυρηνικών όπλων.

Ήδη 45 χρόνια πριν ήταν φανερό, ότι η εμφάνιση των πυρηνικών όπλων σε νέες χώρες θα οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες. Σήμερα αυτήν την αντίληψη συμμερίζονται οι περισσότερες χώρες – 190, που έχουν υπογράψει τη ΣΜΔ.

Η Ρωσία υποστηρίζει τη θέση, ότι η συνθήκη πρέπει να αποκτήσει έναν πραγματικά οικουμενικό χαρακτήρα, και καλεί χώρες, όπως η Ινδία, το Πακιστάν, το Ισραήλ, που προς το παρόν μένουν εκτός του πλαισίου της συνθήκης, να προσχωρήσουν σε αυτή το συντομότερο δυνατό.

Αλλά η ΣΜΔ δεν αποτελεί μόνο ένα μηχανισμό απαγόρευσης. Σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχει μία έλλειψη ενεργειακών πόρων. Γι’ αυτό, η ειρηνική ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας αποτελεί μία από τις κατευθύνσεις, που καθορίζει η συνθήκη. Η συνθήκη επιτρέπει και μάλιστα ενθαρρύνει τη χρήση και την ανάπτυξη των πυρηνικών τεχνολογιών για ειρηνικούς σκοπούς. Πολλά μη πυρηνικά κράτη-μέλη της ΣΜΔ διαθέτουν αναπτυγμένους κύκλους πυρηνικών καυσίμων. Μεταξύ αυτών είναι η Αργεντινή, η Βραζιλία και η Ιαπωνία. Ενώ η Γερμανία και η Ολλανδία, για παράδειγμα, συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή κοινοπραξία για τον εμπλουτισμό ουρανίου.

Εν τω μεταξύ, η Γερμανία, η Ολλανδία, η Ελβετία, ο Καναδάς και η Νότια Κορέα διαθέτουν δική τους ισχυρή ερευνητική και εφαρμοσμένη εμπειρία στον τομέα των ευαίσθητων πυρηνικών τεχνολογιών. Στο εγγύς μέλλον η Ιαπωνία σκοπεύει να θέσει σε λειτουργία μία σημαντική εγκατάσταση επεξεργασίας χρησιμοποιημένων πυρηνικών καυσίμων. Συνεχίζει να αναπτύσει και να βελτιώνει την ικανότητά του στον εμπλουτισμό ουρανίου το Ιράν.

Μπορούμε να πούμε, ότι όλες αυτές οι χώρες διαθέτουν τεχνολογίες, που δημιουργούν τη δυνατότητα διπλής χρήσης, η οποία σε περίπτωση λήψης σχετικής πολιτικής απόφασης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τη δημιουργία πυρηνικών όπλων. Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με τη Συνθήκη μη διάδοσης πυρηνικών όπλων, όλη η πυρηνική δραστηριότητα αυτών των κρατών βρίσκεται υπό τον συνεχή έλεγχο από την πλευρά της ΔΥΑΕ. Και όσο οι επιθεωρητές της Υπηρεσίας βρίσκονται στις αντίστοιχες εγκαταστάσεις, η διεθνής κοινότητα έχει την πλήρη εγγύηση, ότι αυτή η δραστηριότητα πραγματοποιείται αποκλειστικά για ειρηνικούς σκοπούς.