Οι Γερμανοί επιστήμονες έχουν ερευνήσει το πως εκτιμούν και επιλέγουν τους νέους ηγέτες στους επιχειρησιακούς και ακαδημαϊκούς κύκλους. Διαπιστώθηκε ότι ακόμα και αν οι άνδρες και οι γυναίκες συμπεριφέρονται το ίδιο, η αντίληψη όμως αυτής της συμπεριφοράς είναι διαφορετική. Για παράδειγμα η φιλικότητα και η κοινωνικότητα είναι ένα μεγάλο θετικό προτέρημα για τους άνδρες και ένα εμπόδιο στην καριέρα για τις γυναίκες. Οι επιστήμονες ξεχώρισαν τα στερεότυπα, τα οποία υποσυνείδητα παίζουν τον καθοριστικό ρόλο στην εκτίμηση της επαγγελματικής αποτελεσματικότητας. Έτσι, ο ηγέτης πρέπει να είναι ενεργός, σκληρός και κυριαρχικός. Γι’ αυτό οι γυναίκες που διεκδικούν μια υψηλή θέση αναγκάζονται να χρησιμοποιούν το ανδρικό πρότυπο της συμπεριφοράς.

Εδώ όμως κρύβεται ένας άλλος κίνδυνος. Η σκληρή γυναίκα-αφεντικό υποσυνείδητα θίγει τις λιγότερο σκληρές και κοινωνικές εκπροσώπους του φύλου της, τους θεωρεί λιγότερο προσαρμοσμένες στη δουλειά και τους παρεμποδίζει στην καριέρα. Από την πλευρά τους οι υφιστάμενες γυναίκες, οι οποίες οδηγούνται από παρόμοια στερεότυπα, αντιλαμβάνονται με περισσότερη κριτική τις υποδείξεις των ηγετών-γυναικών, από τις αντίστοιχες που θα προέρχονταν από τους άνδρες.

Εν τω μεταξύ στη Ρωσία, εξαιτίας των ιστορικών και πολιτιστικών λόγων, μαζί με το επιθετικό στυλ διοίκησης, οι γυναίκες ασκούν με επιτυχία το ρόλο της ηγέτιδας μητέρας, ο οποίος είναι πιο κοντά στη φύση της, επισημάνει το μέλος του συντονιστικού συμβουλίου του κέντρου μελετών του φύλου της Μόσχας Ελένα Μέζεντσεβα:

Στη Ρωσία υπάρχουν δύο τύποι των γυναικών ηγετών. Από τη μία πλευρά, είναι οι γυναίκες οι οποίες ασκούν το ανδρικό στυλ της ηγεσίας, και αυτό είναι κοντά στα αποτελέσματα των Γερμανών ερευνητών. Όμως, από την άλλη πλευρά έχουμε γυναίκες, οι οποίες βλέπουν τους εαυτούς τους ως ηγέτες με το ρόλο της νοικοκυράς όλης της επιχείρησης και ακόμα και στο μητρικό ρόλο σε σχέση με τους υπαλλήλους της. Ασκούν περισσότερη φροντίδα, δίνουν μεγαλύτερη προσοχή στην κοινωνική συνιστώσα.

Οι εμπειρογνώμονες δυσκολεύονται να πουν, ποια από τις δύο αυτές μορφές συμπεριφοράς των γυναικών-ηγετών είναι πιο ορθή. Όμως συμφωνούν σε ένα πράγμα: ότι και στη Ρωσία και στη Δύση η γυναίκα-ηγέτης προσελκύει περισσότερη προσοχή στη δραστηριότητά της και τα λάθη της στοιχίζουν πιο ακριβά σε σχέση με τα λάθη των ανδρών συναδέλφων.