Στις αρχές της δεύτερης προεδρικής θητείας του Ομπάμα η Ράις έπρεπε να αντικαταστήσει τη Χίλαρι Κλίντον στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών, σε αυτά τα σχέδια όμως είχαν εναντιωθεί οι Ρεπουμπλικανοί. Τώρα η Σούζαν Ράις θα αντικαταστήσει τον Τομ Ντονίλον, ο οποίος θα εγκαταλείψει τη θέση του συμβούλου εθνικής ασφαλείας του προέδρου των ΗΠΑ. Η «Φωνή της Ρωσίας» πήρε συνέντευξη από τον Μάικλ Λόφγκρεν, συγγραφέα, μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, πρώην βασικό αναλυτή για τα ζητήματα των στρατιωτικών δαπανών στην Επιτροπή προϋπολογισμού του Κογκρέσου. Είναι ο συγγραφέας του βιβλίου: «Το τέλος του κόμματος: πως οι Ρεπουμπλικανοί έχασαν τα λογικά τους, οι Δημοκρατικοί έγιναν ανώφελοι, και πως ξεγέλασαν τη Μεσαία τάξη».

Γιατί αποχωρεί ο Τομ Ντονίλον; Λένε πως είχε προβλήματα με αξιωματούχους από την προεδρία;

Στην προεδρία πάντα υπάρχει μια σχετική ένταση, αλλά όλα αυτά που συμβαίνουν με την κυβέρνηση Ομπάμα δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με εκείνη την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί στις σχέσεις του Κάρτερ και του Ζμπίγκνιεφ Μπζεζίνσκι, για να μην αναφερθούμε, βέβαια, στις σχέσεις του Νίξον με τον Χένρι Κίσσιντζερ. Πολλοί σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας, συνήθως, αποχωρούσαν τον πρώτο χρόνο της δεύτερης προεδρικής θητείας.

Γενικά δεν πρέπει να διογκώνουμε τις φήμες, δεν υπήρξε κανένα απολύτως παλατιανό πραξικόπημα. Το σημαντικό τώρα είναι να δούμε πως θα αλλάξουν την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μπαράκ Ομπάμα οι νέοι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το πώς βρέθηκαν στις νέες τους θέσεις.

Όλοι γνωρίζουν τη Ράις ως ένα έμπιστο πρόσωπο του Ομπάμα από παλιά. Πιστεύετε ότι οι στενές σχέσεις της με τον πρόεδρο έπαιξαν ρόλο στην επιλογή του διορισμού της;

Αναμφίβολα. Είναι παλιά φίλη και σύμβουλος του Ομπάμα. Και εκεί όπου υπάρχουν προσωπικές σχέσεις, εμφανίζονται και πολιτικές αποφάσεις. Ο ρόλος που θα διαδραματίσει η Ράις στην εξωτερική πολιτική θυμίζει το ρόλο, τον οποίο διαδραματίζει η Βάλερυ Τζάρετ στον Λευκό Οίκο. Και οι δύο προκάλεσαν θύελλα συζητήσεων, μα ο πρόεδρος τις εμπιστεύεται. Εκτός από αυτό, η θέση του συμβούλου εθνικής ασφαλείας είναι προνόμιο του Λευκού Οίκου, συνεπώς η Ράις δε χρειάζεται την επικύρωση του Κογκρέσου, σε αντίθεση με τη θέση του Υπουργού Εξωτερικών.

Η Σούζαν Ράις έχει μια χαρακτηριστική μανιέρα επικοινωνίας, σκληρή και δηκτική. Πιστεύετε ότι θα έχει τον ίδιο τρόπο επικοινωνίας και κατά την επίλυση προβλημάτων που έχουν σχέση με τη νέα της θέση;

Δεν έχω στη διάθεση μου στοιχεία ώστε να υποθέσω πως αυτή η μανιέρα θα αλλάξει. Η Σούζαν Ράις μοιάζει πάρα πολύ σε αυτό με τη Χίλαρι Κλιντον, την Κοντολίζα Ράις, τη Μαντλέν Όλμπράιτ και τη Σαμάνθα Πάουερ. Και για τις τέσσερις ήταν χαρακτηριστική μια σχετική περιφρόνηση της διπλωματίας ως τρόπο επίτευξης συμβιβασμών ανάμεσα στις κυβερνήσεις διαφόρων κρατών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο αυτές έθαψαν την αμερικανική παράδοση που τις ήθελε να εμφανίζονται ως ηθικοί σταυροφόροι. Αντί για αυτό διαβάζουν νότες, νουθετούν τις κυβερνήσεις άλλων χωρών, θαρρείς και οι ξένοι διπλωμάτες είναι απλοί μαθητές.

Δε μπορώ, συνεπώς, να υποθέσω πως η Σούζαν Ράις θα αλλάξει. Ίσως να σταματήσει να προσπαθεί την εξουδετέρωση του σημερινού υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι, ο οποίος, σε αντίθεση με πολλούς προκατόχους τους, πιστεύει στην αποτελεσματικότητα της ήρεμης διπλωματίας. Άλλωστε, το ταξίδι του Κέρι στη Μόσχα είχε εξαιρετικά αποτελέσματα, από εκείνο της Κλίντον όταν είχε επισκεφτεί τη Ρωσία. Δεν μπορώ όμως να κρίνω αν το κάνει αυτό σκόπιμα ή όχι ο Ομπάμα.

Συγκρίνατε τη Σούζαν Ράις με τη Χίλαρι Κλίντον. Πόσο μοιάζουν και πόσο διαφέρουν οι δύο Ράις, η Κοντολίζα και η Σούζαν;

Πρώτον, είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, ενώ η άλλη του Δημοκρατικού. Και οι δύο όμως θεωρούν απολύτως αποδεκτές τις ανθρωπιστικές επεμβάσεις, καθώς επίσης και το δικαίωμα των ΗΠΑ να δρουν σε οποιοδήποτε μέρος της γης, αν η Ουάσιγκτον το θεωρήσει σκόπιμο. Θεωρούν, επίσης, ότι στις διεθνείς διαπραγματεύσεις οι ΗΠΑ θα πρέπει να νουθετούν και μην ασχολούνται με την αναζήτηση συμβιβαστικών λύσεων. Τον Αύγουστο του 2006 το Ισραήλ εισέβαλε στο Λίβανο, ξέσπασαν πολεμικές συγκρούσεις, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα ένα τεράστιο αριθμό θανάτων και κολοσσιαίες καταστροφές. Η Κοντολίζα Ράις δεν προσπάθησε καν να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την κατάπαυση του πυρός, περιοριζόμενη απλά στην παρατήρηση πως αυτές οι πολεμικές συγκρούσεις είναι οι ωδίνες του τοκετού της νέας Μέσης ανατολής.

Νέος πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ θα είναι η Σαμάνθα Πάουερ, πρώην ειδικός βοηθός του προέδρου και παλιά διευθύντρια πολυμερών σχέσεων και δικαιωμάτων του ανθρώπου στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Κατά τη γνώμη σας, είναι η πλέον κατάλληλη υποψήφια για τη θέση του πρέσβη των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, ή μήπως κάποιος άλλος θα μπορούσε να τα καταφέρει καλύτερα;

Η Σανάνθα Πάουερ, όπως και η Σούζαν Ράις, δεν είναι η καλύτερη επιλογή για αυτή τη θέση, αφού και οι δύο είναι θερμοί υποστηρικτές της θεμελιώδους ερμηνείας των ιδεών του Γιούντρου Ουίλσον περί ανθρωπιστικών επεμβάσεων. Οι δύο αυτοί διορισμοί, αν περάσουν τελικά, θα κάνουν πιο πιθανή την εξωτερική ανάμιξη στη Συρία και αυτό είναι που με ανησυχεί περισσότερο από όλα. Είναι αλήθεια πως πολλοί πολιτικοί της άκρας Δεξιάς στις ΗΠΑ τη μισούν, άνθρωποι όπως ο Γκλέν Μπεκ και ο Σον Χένιτι, νομίζω όμως ότι το μίσος αυτό εδράζεται στην κομματική αντιπαράθεση στις ΗΠΑ, παρά σε διαφορές αναφορικά στην στρατιωτική επέμβαση. Είναι μάλλον μια διαμάχη αναφορικά με το ποιος πρέπει να ελέγχει την εξωτερική πολιτική, παρά η ουσία της ίδιας της εξωτερικής πολιτικής. Δεν μπορώ όμως να πω το όνομα του ανθρώπου, ο οποίος κατά τον καλύτερο τρόπο τα κατάφερνε με τις υποχρεώσεις του πρεσβευτή των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, πιστεύω όμως ότι αυτός θα πρέπει να είναι ένας επαγγελματίας διπλωμάτης με εμπειρία, ο οποίος θα μπορούσε να κατανοήσει ότι και οι άλλοι λαοί έχουν νόμιμα συμφέροντα.