Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ είχαν επανειλημμένα δώσει ψευδείς πληροφορίες για την κατάσταση στην επαρχία. Ακολουθεί ένα παράδειγμα. Στα μέσα Αυγούστου του 1998, όταν ξεκίνησε η αντιγιουγκοσλαβική υστερία σε όλο τον κόσμο, στο Κόσοβο αφίχθησαν πολλοί ξένοι δημοσιογράφοι, τους οποίους είχα συναντήσει και στη Βοσνία το καλοκαίρι του 1995. Ήταν επαγγελματικές ομάδες υψηλά αμειβομένων παρουσιαστών τηλεόρασης (θωρακισμένα τζιπ, αρκετοί εικονολήπτες, κινητές εγκαταστάσεις και φανταστικά οδοιπορικά) από τις ΗΠΑ (CNN, ABC) τη Μ.Βρετανία (Sky News, BBC) τη Γερμανία (Bundes Radio Deutschland) και ορισμένων ακόμα μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών. Οι Αλβανοί του Κοσόβου για την προετοιμασία των «ειδικών ρεπορτάζ» από τα σημεία των γεγονότων επέτρεπαν την είσοδο μόνο σε δυτικούς συναδέλφους.

Το καλοκαιρί και το φθινόπωρο του 1998 σε όλο τον κόσμο έδειξαν τα ψεύτικα ρεπορτάζ για τις θηριωδίες των Σέρβων, για τις δολοφονίες παιδιών και ηλικιωμένων, για τους βιασμούς γυναικών και τα ακρωτηριασμένα πτώματα. Το ίδιο συνέβη και με την κατάσταση των προσφύγων. Τα στοιχεία τα φούσκωναν κατά πολύ όχι μόνο οι Αμερικανοί. Για να γίνει πιο πειστική η εικόνα οι Αμερικανοί μετέδιδαν την παραπληροφόρηση και μέσω των Ευρωπαίων συναδέλφων, μεταξύ αυτών και Ιταλών. Κύρια πηγή των διαφόρων ψευδών ειδήσεων ήταν τότε η «Αλβανική επιτροπή για τα δικαιώματα του ανθρώπου και την ελευθερία».

Σύμφωνα με αυτήν την «ανθρωπιστική οργάνωση», θύματα των Σέρβων ήταν τότε οι γυναίκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι. Οι δημοσιογράφοι κάθε φορά έπειθαν τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους ότι δεκάδες χιλιάδες Αλβανοί είχαν μείνει άστεγοι. Η ανθρωπιστική οργάνωση των Αλβανών του Κοσόβου «Μητέρα Τερέζα» διατυμπάνιζε σε όλο τον κόσμο, ότι στο Κόσοβο υπάρχουν 327626 άστεγοι, ότι η ανθρωπιστική βοήθεια αρκεί μόνο για το ένα τρίτο αυτών, που τη χρειάζονται. Σύμφωνα με τη «Μητέρα Τερέζα», τα μισά παιδιά στην επαρχία ήταν άρρωστα και, αν δεν τους δοθεί βοήθεια, πολλά από αυτά θα πέθαιναν από την πείνα.

Τους πρόσφυγες εκμεταλλεύονταν πολλές αμερικανικές και ευρωπαϊκές μυστικές υπηρεσίες. Σύμφωνα με προσωπικές μου πληροφορίες, που έλαβα τότε στο Κόσοβο και στο Βελιγράδι, οι 300000 πρόσφυγες, ο αριθμός που δόθηκε από τον εκπρόσωπο του ΟΗΕ στα Βαλκάνια Κρις Γιανόβσκι (Πολωνός, που μιλάει πολύ καλά τα ρωσικά, για μεγάλο διάστημα δούλευε στην Κροατία και στη Βοσνία), ήταν σαφώς υπερβολικός. Στη διάρκεια των συγκρούσεων στο Κόσοβο οι άνθρωποι εγκατέλειπαν τα σπίτια τους και κατέφευγαν στα βουνά. Αλλά ακόμα και στην ακραία περίπτωση οι πρόσφυγες δεν ξεπερνούσαν τις 50-70 χιλιάδες. Από που προέκυψαν οι υπόλοιποι 250-230 χιλιάδες; Κυρίως ήταν Αλβανοί από την Αλβανία, οι οποίοι μετακινούνταν από τη μία χώρα στην άλλη. Και γενικά, με τους αριθμούς στο Κόσοβο υπάρχει πλήρης σύγχυση: η τελευταία απογραφή του πληθυσμού στην επαρχία είχε γίνει το 1981.

0Η ψευδής είδηση, που το καλοκαίρι του 1998 μετέδωσαν όλα τα ειδησεογραφικά πρακτορεία του κόσμου, πέτυχε. Οι Αμερικανοί, ειδικοί σε αυτά τα θέματα, ξέρουν πως να αποσπάσουν το δάκρυ από τον απλό κόσμο. Το κυριότερο είναι να εξασφαλίσουν τη στήριξη της κοινής γνώμης, με χρήματα του Κογκρέσου και φιλανθρωπικών οργανώσεων. Το σημαντικό είναι να γίνουν ορισμένα ψυχοπλακωτικά ρεπορτάζ, ενώ στη συνέχεια να «απειλούν» τη Γιουγκοσλαβία με πυραυλικές επιθέσεις για τη «γενοκτονία» των Αλβανών.