Στον δυτικό Τύπο διακρίνεται σαφώς μια επικήδεια διάθεση ως προς τον Νabucco. Έτσι λοιπόν η ιταλική εφημερίδα Il Foglio δεν αποκλείει ότι η ΕΕ θα αναγκαστεί εντελώς να αποχωρήσει από το ενεργειακό σχέδιο, το οποίο αναπτύχθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση με σκοπό να ελαχιστοποιηθεί η εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο. Αφορμή για παρόμοιες εκτιμήσεις ήταν ο διαγωνισμός για την απόκτηση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου του Αζερμπαϊτζάν στην Κασπία Θάλασσα, τα αποτελέσματα του οποίου θα ανακοινώσει σύντομα το Μπακού. Για καθαρά εμπορικούς λόγους μεταξύ των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό αποκτά προβάδισμα το σχέδιο του Διαδριατικού Αγωγού Φυσικού Αερίου (Trans Adriatic Pipeline, TAP). Βάση της κοινοπραξίας TAP είναι η γερμανική E.On και η νορβηγική Statoil. Ο αγωγός αναμένεται να εκτείνεται από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας, Ελλάδας, Αλβανίας και Ιταλίας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, εκτός από τον πλέον επίφοβο ανταγωνιστή του στο πρόσωπο του ρωσικού σχεδίου του South Stream, ο Nabucco απέκτησε επίσης και έναν Ευρωπαίο ανταγωνιστή με το όνομα ΤAP.

Οι αποτυχίες άρχισαν να συνοδεύουν το σχέδιο της ΕΕ από τη στιγμή, που την περασμένη χρονιά οι μέτοχοι του αγωγού φυσικού αερίου South Stream συμφώνησαν για την κατασκευή του βόρειου κλάδου του. Μόλις λίγες ημέρες μετά την υπογραφή αυτών των συμφωνιών εγκατέλειψε την κοινοπραξία του Nabucco η ουγγρική εταιρεία MOL. Και σχετικά πρόσφατα αποχώρησε από το έργο άλλος ένας από τους βασικούς εταίρους και μετόχους του, ο γερμανικός όμιλος RWE.

Καταρχήν όλα οδηγούσαν στο ότι αργά ή γρήγορα ο Nabucco θα διαλυθεί, λέει ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Αναλύσεων του Ιδρύματος Εθνικής Ενεργειακής Ασφάλειας Aλεξάντρ Πασέτσνικ. Τα προβλήματα με τις πηγές φυσικού αερίου, με τους επενδυτές και την υποτονική κατανάλωση φυσικού αερίου στην ευρωζώνη, όλα αυτά κατέληξαν στην έλλειψη εμπορικής σκοπιμότητας του έργου.

Η Gazprom έχει μια πιο πλεονεκτική θέση, υπογράμμισε ο Αλεξάντρ Πασέτσνικ:

Για άλλη μια φορά θα επισημάνω, ότι η Gazprom διαθέτει την απαιτούμενη βάση φυσικών πόρων. Ακριβώς αυτό, που δεν διαθέτει το ευρωπαϊκό σχέδιο του Nabucco. Προφανώς οι φήμες ότι το έργο μπορεί να παγώσει, είτε πλήρως να διαλυθεί ίσως να αποκτήσουν και πραγματική επιβεβαίωση. Αλλά και πάλι όσο γρήγορα και αν γίνει αυτό, οι Ευρωπαίοι θα καθυστερήσουν με την τελική απόφαση και αυτό είναι κατανοητό. Αν και στην πραγματικότητα το έργο προς το παρόν παραμένει ένα φάντασμα.

Ωστόσο είναι νωρίς να μπει τελεία στην ιστορία του Nabucco, θεωρεί ο ειδικός αναλυτής για θέματα της αγοράς υδρογονανθράκων Ντμίτρι Λιουτιάγκιν. Το σχέδιο μπορεί «να μπει στο ράφι», με τη δυνατότητα να επιστρέψουν σε αυτό αναλόγως κάθε φορά της πολιτικής ή οικονομικής κατάστασης στην Ευρώπη.